IX Ka 609/14

Sygn. akt IX Ka 609/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna (spr.) Sędziowie: SSO Ewa Opozda-Kałka SSO Marcin Chałoński Protokolant: sekr.sądowy Katarzyna Komosa przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Andrzeja Kędziory po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 roku sprawy M. N. oskarżonego o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i inne na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 31 stycznia 2014 roku sygn. akt II K 706/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. W. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu świadczoną oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt IX Ka 609/14 UZASADNIENIE M. N. został oskarżony o to, że w okresie od 17 kwietnia 2012 roku do 19 kwietnia 2012 roku w K. i w S. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uzyskania dla siebie pożyczek pieniężnych doprowadził L. z siedzibą we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 6.184,15 zł za pomocą wprowadzenia w błąd osób decydujących w banku o udzieleniu w dni 17 kwietnia 2012 roku w K. umowy pożyczki gotówkowej o nr (...) w kwocie 3.496,84 zł na kupno komputera przenośnego marki (...) oraz w dniu 19 kwietnia 2012 roku w S. umowy pożyczki gotówkowej o nr (...) w kwocie 2.687,31 zł na kupno telewizora marki S. , co do rzetelności swoich pisemnych oświadczeń zawartych w przedmiotowych umowach pożyczek gotówkowych co do swojego zatrudnienia w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w R. na podstawie umowy na czas nieokreślony od dnia 1 kwietnia 1999 roku w charakterze budowlańca i murarza z miesięcznym dochodem 1600 zł, zawierającego nieprawdę w tym przedmiocie, czyli co do okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionych wsparć finansowych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ropczycach z dnia 13 grudnia 2004 roku w sprawie II K 179/04 za przestępstwo z art. 245 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności i na karę łączną za oba te czyny w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, której wykonanie Sąd Rejonowy w Ropczycach zarządził w dniu 15 listopada 2005 roku sygn. II Ko 153/05 i którą odbywał w okresie od 14 grudnia 2005 roku do 14 czerwca 2007 roku, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ropczycach z dnia 11 lipca 2005 roku w sprawie II K 103/05 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, której wykonanie Sąd Rejonowy w Ropczycach zarządził w dniu 29 września 2006 roku sygn. II Ko 90/06 i którą odbywał w okresie od 14 czerwca 2007 roku o 14 czerwca 2008 roku, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 19 kwietnia 2006 roku w sprawie II K 14/06 za przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą to karę Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w dniu 30 czerwca 2006 roku w sprawie II AKa 53/06 zmienił na karę 5 lat pozbawienia wolności i którą odbywał w okresie od 14 czerwca 2008 roku do 29 grudnia 2010 roku tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk i art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kkwzw. żart. 64 § 1 kk . Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 31 stycznia 2014 roku orzekł: I. oskarżonego M. N. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 286 § 1 kk i art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za czyn ten na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk oraz na podstawie art. 33 § 1, § 2, § 3 kk , wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 złotych każda; II. zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kielcach na rzecz adw. K. W. kwotę 619,92 złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawna udzieloną oskarżonemu z urzędu; III. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego M. N. od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Na powyższy wyrok apelację wniósł obrońca oskarżonego, który na podstawie art. 425 § 1 - 3 i art. 444 kpk zaskarżył wyrok w części orzeczenia karze na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 438 pkt 4 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności oraz wymierzonej oskarżonemu kary grzywny. Podnosząc ten zarzut, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez znaczne złagodzenie kary pozbawienia wolności i orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem wykonania oraz wymierzenie kary grzywny w złagodzonym wymiarze. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna w stopniu oczywistym, albowiem podniesiony zarzut rażącej surowości kary jest w stopniu oczywistym chybiony. W pierwszym rzędzie należy przypomnieć, że na gruncie art. 438 pkt 4 k.p.k. nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - uznać za "rażąco" niewspółmierną tj. niewspółmierną w stopniu nie dającym się zaakceptować. W przedmiotowej sprawie kwestionowany wymiar kary odnosi się nie do pojedynczego przestępstwa, lecz ciągu dwóch przestępstw wyczerpujących każdy znamiona dwóch czynów zabronionych z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. popełnionych w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 k.k. Już te okoliczności stanowiące podstawę do orzekania kary nawet z nadzwyczajnym obostrzeniem ( art. 64 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. ), a więc do lat 12 pozbawienia wolności- powodują, że w żadnym razie nie można uznać za trafne twierdzeń apelującego o rażącej surowości orzeczonej kary w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny. W szczególności chybiony jest argument o tym, że oskarżony nie wyrządził „ znacznej szkody ”. Sąd Okręgowy nie miał możliwości zweryfikowania, jakimi kryteriami kierował się obrońca oskarżonego przy ocenie, że łączna kwota ponad 6.000 złotych nie jest znaczną szkodą (oczywiście nie chodziło o mienie znacznej wartości w rozumieniu kodeksu karnego , albowiem wtedy inna byłaby kwalifikacja prawna), ale zdaniem Sądu Odwoławczego kwota stanowiąca blisko dwukrotność średniego wynagrodzenia- obiektywnie i w odczuciu przeciętnego mieszkańca naszego kraju, wbrew stanowisku skarżącego, jest kwotą znaczną. Prawdą jest, że przestępstwa przypisane oskarżonemu nie są przestępstwami „ szczególnie niebezpiecznymi ”, tak jak to wywodzi obrońca oskarżonego, ale właśnie z tego względu wymierzona kara jest zbliżona do dolnego zagrożenia, a nie chociażby do średniego wymiaru tj. około 6 lat pozbawienia wolności. Wywody o tym, że oskarżony zdaje sobie sprawę z naganności swojego postępowania, żałuje swych czynów są całkowicie gołosłowne i pozostają w oczywistej sprzeczności z zachowaniem oskarżonego, w kontekście jego uprzednich skazań. Z tych też względów nie można ustalić po stronie oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej, a w konsekwencji także z tego względu kara izolacyjna nie może być uznana za karę niewspółmiernie surową. Jednocześnie wymiar kary grzywny w ilości 50 stawek dziennych uwzględniając wysokość szkody również nie razi swą surowością. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 456 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku. Wynagrodzenie na rzecz adw. K. W. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przed Sądem Okręgowym zasądzono w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. „w sprawie opłat za czynności adwokackie …”. SSO Ewa Opozda - Kałka SSO Krzysztof Sajtyna SSO Marcin Chałoński AM