IX Ka 579/14

Sygn. akt IX Ka 579/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Misztal przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 roku sprawy S. J. oskarżonego o przestępstwo z art. 178 a § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie z dnia 20 lutego 2014 roku sygn. akt II K 23/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla pkt V o zaliczeniu na poczet orzeczonego środka karnego zakazu- okresu rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 grudnia 2013 roku; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za II instancję. Sygn. akt IX Ka 579/14 UZASADNIENIE S. J. oskarżony został o to, że: w dniu 26 grudnia 2013 r. w miejscowości D. , woj. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości - l, 11 mg/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził samochód osobowy m-ki V. o nr rej. (...) w ruchu lądowym to jest o przestępstwo z art. 178a § l k.k. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie wyrokiem z dnia 20 lutego 2014r. w sprawie II K 23/14 orzekł: I. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek z art. 178a § l k.k. i za to na podstawie art. 178a § l k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 1 pkt l k.k. wykonanie orzeczonej oskarżonemu S. J. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata; III. na podstawie art. 71 § l k.k. i art. 33 § l i 3 k.k. wymierzył oskarżonemu S. J. karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 40 złotych; IV. na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § l k.k. orzekł wobec oskarżonego S. J. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat; V. na podstawie art. 63 §2 k.k. na poczet orzeczonego wobec oskarżonego S. J. środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 grudnia 2013 roku; VI. na podstawie art. 49 § 2 k.k. zasądził od oskarżonego S. J. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 500 złotych; VII. zasądził od oskarżonego S. J. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 380 złotych tytułem opłaty. Powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonego zaskarżył Prokurator w części dotyczącej zaliczenia na poczet orzeczonego środka karnego okresu rzeczywistego zatrzymania prawa, który na podstawie art. 427 k.p.k. i art. 438 pkt 1 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił : obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie art. 63 § 2 k.k. polegającego na zaliczeniu na podstawie powyższego przepisu okresu rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy oskarżonemu S. J. od dnia 19 grudnia 2013r. na poczet orzeczonego wobec niego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, podczas gdy w rzeczywistości w dniu 19 grudnia 2013 r. prawo jazdy S. J. zostało zatrzymane do sprawy 2 Ds. 1182/13 prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową w Zawierciu. Podnosząc ten zarzut w oparciu o przepis art. 437 § 2 k.p.k. wnosił o: zmianę zaskarżonego wyroku i uchylenie pkt V jego części dyspozytywnej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie, a zarzut obrazy art. 63 § 2 k.k. jest w stopniu oczywistym zasadny. Bezsporne jest, że zatrzymanie prawa jazdy wobec oskarżonego nastąpiło w związku z inną sprawą, a mianowicie 2 Ds. 1182/13 Prokuratury Rejonowej w Zawierciu. Wprawdzie przepis art. 63 § 2 k.k. nie określa wprost, iż stosowane środki zapobiegawcze podlegające zaliczeniu muszą być stosowane w konkretnej sprawie, tak jak to czyni § 1 art. 63 k.k. , to jednak wykładania systemowa i celowościowa przepisu art. 63 § 2 k.k. prowadzi do oczywistego wniosku o tożsamym zakresie znaczeniowym tego przepisu, co w § 1, a więc możliwości zaliczenia wskazanych tam środków zapobiegawczych jedynie na poczet środków karnych orzeczonych w sprawie, w której te środki zapobiegawcze stosowano. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 456 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku. SSO Krzysztof Sajtyna KK