IX Ka 541/14

IX Ka 541/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – S. S.O. Andrzej Walenta Sędziowie: S.O. Mirosław Wiśniewski S.O. Aleksandra Nowicka (spr.) Protokolant stażysta Marzena Chojnacka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Barbary Dryzner po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015r. sprawy P. K. oskarżonego z art. 279§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K 499/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższa jednostkową karę pozbawienia wolności orzeczoną w pkt 2 tego wyroku z 1 (jednego) roku do 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami powstałymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa. IX Ka 541/14 UZASADNIENIE P. K. został oskarżony o to, że: VIII. w okresie od dnia 1 lutego 2014 r. godz. 19:00 do dnia 3 lutego 2014 r. godz. 15:00 w G. przy ul. (...) w kompleksie Rodzinnym Ogrodów Działkowych (...) na działce nr (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z S. C. dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wyrwaniu okiennicy zabezpieczającej okno w altanie następnie wybiciu szyby w tym oknie i po wejściu do środka altany z jej wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telewizora LCD 40 cali marki Samsung koloru czarnego o wartości 500 zł, kino domowe z kolumnami marki Samsung o wartości 500 zł, pilarkę z tarczą marki Makita o wartości 800 zł, wiertarkę marki Makita o wartości 300 zł, podkaszarkę elektryczną do trawy marki Stihl o wartości 300 zł, radioodbiornik marki Makita o wartości 150 zł, pistolet ciśnieniowy do malowania marki Paruside o wartości 50 zł oraz dekodera multiroom od telewizji cyfrowej Polsat o wartości 100 zł, czym działał na szkodę J. M. (1) . tj. o czyn z art. 279 § 1 kk IX. w okresie od dnia 31 sierpnia 2013 roku godz. 19:00 do dnia 1 września 2013 r. godz. 8:30 w miejscowości (...) gmina G. na terenie stacji Gazu Płynnego (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z J. M. (2) dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wyłamaniu drzwi wejściowych do budynku biurowo kasowego ze sklepem i po wejściu do środka z wnętrza budynku dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 23 paczek papierosów różnych marek oraz 10 wafelków teatralnych o łącznej wartości 300 zł, czym działał na szkodę M. W. . tj. o czyn z art. 279 § 1 kk X. w okresie od dnia 31 sierpnia 2013 roku godz. 19: 00 do dnia 1 września 2013 r. godz. 10:50 w miejscowości G. przy ul. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z J. M. (2) dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wyrwaniu kraty ze ściany zabezpieczającej okno sklepu spożywczo-przemysłowego następnie zdemontowaniu szyb w tym oknie wszedł na zaplecze sklepu, następnie wyłamał drzwi z zaplecza i dostał się do części sprzedażnej sklepu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 70 paczek papierosów różnych marek o łącznej wartości 900 zł, czym działał na szkodę E. S. . tj. o czyn z art. 279 § 1 kk . Sąd Rejonowy w Grudziądzu wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2014r., wydanym w trybie art. 335 kpk , orzekł, że: 1. oskarżonego P. K. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie VIII aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że działał wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. występku z art. 279 § 1 kk i za czyn ten na mocy art. 279 § 1 kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 2. oskarżonego P. K. uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach IX i X aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że zostały one popełnione w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. ciągu występków z art. 279 § 1 kk i za czyny te na mocy art. 279 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 3. na mocy art. 85 kk w zw. z art. 86 § 1 kk w zw. z art. 91 § 2 kk w miejsce orzeczonych w punkcie 1 i 2 wyroku jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu P. K. karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; 4. na mocy art. 69 § 1 i § 2 kk i art. 70 § 2 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat próby; 5. na mocy art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego na czas próby pod dozór kuratora sądowego; 6. na mocy art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej w okresie próby; 7. na mocy art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia w części wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz: a. pokrzywdzonej J. M. (1) kwoty 875,- (osiemset siedemdziesiąt pięć) złotych, b. pokrzywdzonej M. W. kwoty 150,- (sto pięćdziesiąt) złotych, c. pokrzywdzonej E. S. kwoty 450,- (czterysta pięćdziesiąt) złotych; 8. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu, wydatkami obciąża Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację złożył prokurator. Prokurator zaskarżając powyższe orzeczenie o karze na niekorzyść oskarżonego, podniósł zarzut obrazy przepisów postępowania – art. 335§1 kpk i art. 343§1 i 7 kpk mającą wpływ na treść wyroku, a polegający na uwzględnieniu wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy i jednoczesne dokonanie zmian w zakresie wysokości kary wymierzonej w pkt 2 wyroku za czyny zarzucane oskarżonemu w pkt IX i X aktu oskarżenia, podczas gdy zgodnie z uzgodnieniem zawartym między prokuratorem a oskarżonym, wskazana została kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie w pkt 2 wyroku kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie należało stwierdzić, Sąd Rejonowy prawidłowo zgromadził materiał dowodowy pozwalający na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów, poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, ocena których nie wykazała błędów natury logicznej i faktycznej, była zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, znajdując swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał jakie fakty uznał za ustalone, na czym opierał poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a następnie wskazał prawidłowe wnioski jakie wyprowadził z dokonanych ustaleń. Kwalifikacja prawna czynów przypisanych oskarżonemu nie budzi wątpliwości. Nie ulega kwestii i nie wymaga szerszych wywodów, na co wskazał zresztą Sąd I instancji, że istotnie omyłkowo określił wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w pkt 2 wyroku. Stanowisko takie znajduje wsparcie w treści postanowienia wydanego przez Sąd meriti na posiedzeniu w dniu 14 sierpnia 2014r. (k. 439), w którym zawarte zostało postanowienia o uwzględnieniu wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy. Zatem kwestia szeroko pojętej kary była niewątpliwa, co upoważniało Sąd odwoławczy do dostosowania treści orzeczenia do zaakceptowanych przez Sąd meriti uzgodnień stron. Stąd też Sąd odwoławczy podwyższył wymiar kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu z pkt 2 wyroku z 1 roku do 1 roku i 2 miesięcy. Dokonując wskazaną wyżej korektę wyroku Sąd odwoławczy utrzymał w pozostałej części zaskarżone orzeczenie w mocy. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk , Sąd zwolnił P. K. od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, całością wydatków obciążając Skarb Państwa uznając, iż przemawiają za tym względy słuszności. Nie byłoby, bowiem sprawiedliwym, by oskarżony ponosił finansowe konsekwencje omyłki sądu. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.