IX Ka 539/13

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał apelację oskarżonego R. Ł. od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu, który skazał go za popełnienie przestępstw z art. 286 § 1 kk (oszustwo) i art. 297 § 1 kk (poświadczenie nieprawdy w dokumentach) w zbiegu z art. 11 § 2 kk i w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk. Oskarżony został skazany na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz zobowiązany do naprawienia szkody na rzecz banku. W apelacji oskarżony podniósł zarzut niedopuszczalności prowadzenia postępowania z uwagi na naruszenie zasady specjalności wynikającej z Europejskiego Nakazu Aresztowania (ENA), twierdząc, że nie mógł być ścigany za czyny nieobjęte ENA. Sąd Okręgowy uznał ten argument za bezzasadny. Wyjaśniono, że reguła specjalności z art. 607e § 1 kpk doznaje wyjątków, w tym gdy wobec osoby ściganej nie stosuje się środka polegającego na pozbawieniu wolności (art. 607e § 3 pkt 4 kpk). W niniejszej sprawie, mimo formalnego zastosowania tymczasowego aresztowania, nie było ono faktycznie wykonywane, a pozbawienie wolności oskarżonego wynikało z odbywania kar za przestępstwa, które stanowiły podstawę przekazania. W związku z tym, przepis art. 607e § 1 kpk nie stanowił przeszkody w prowadzeniu postępowania. Sąd Okręgowy nie znalazł również podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny prawnej sądu pierwszej instancji, uznając zebrany materiał dowodowy za wystarczający do skazania. Kara orzeczona przez sąd rejonowy została uznana za adekwatną, biorąc pod uwagę dotychczasową karalność oskarżonego i popełnienie czynów w warunkach recydywy. Apelacja została uznana za oczywiście bezzasadną, a zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Oskarżonego zwolniono z kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający