IX Ka 484/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, uchylając zakaz prowadzenia rowerów dla obwinionego, uznając go za zbędny i zbyt restrykcyjny.
Sąd Okręgowy w Kielcach rozpoznał apelację obwinionego J. L. od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju, który skazał go za wykroczenie polegające na kierowaniu rowerem po użyciu alkoholu i orzekł grzywnę oraz zakaz prowadzenia rowerów na 6 miesięcy. Sąd Okręgowy uchylił zakaz prowadzenia rowerów, uznając go za zbędny środek, biorąc pod uwagę incydentalny charakter czynu, niewielkie stężenie alkoholu, dotychczasowy sposób życia obwinionego oraz jego trudną sytuację rodzinną i majątkową, dla którego rower jest jedynym środkiem transportu.
Sąd Okręgowy w Kielcach, rozpoznając apelację obwinionego J. L., zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Busku Zdroju. Obwiniony został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 87 § 2 kw i art. 88 kw w zw. z art. 9 § 1 kw, polegającego na kierowaniu rowerem po użyciu alkoholu (stężenie 0,10 i 0,12 mg/l) w dniu 17 sierpnia 2013 roku. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych oraz orzekł zakaz prowadzenia rowerów na okres 6 miesięcy. Obwiniony zaskarżył wyrok w części dotyczącej zakazu prowadzenia rowerów. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, stwierdzając, że orzeczenie zakazu prowadzenia rowerów było zbędne. Sąd wskazał, że czyn miał charakter incydentalny, nie spowodował poważnego zagrożenia w ruchu drogowym, a stężenie alkoholu było niewielkie. Dodatkowo, sąd wziął pod uwagę dotychczasowy sposób życia obwinionego, brak konfliktu z prawem, przypadkowy charakter czynu, a także jego trudną sytuację rodzinną i majątkową, dla której rower stanowi jedyny darmowy środek komunikacji. Sąd uznał, że samoistna grzywna jest wystarczającą dolegliwością i środkiem prewencyjnym. W związku z tym, Sąd Okręgowy uchylił orzeczenie o zakazie prowadzenia rowerów, a w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Obwiniony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczenie zakazu prowadzenia rowerów było zbędne i zbyt restrykcyjne w tej konkretnej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że zakaz prowadzenia rowerów był niepotrzebny, biorąc pod uwagę incydentalny charakter czynu, niewielkie stężenie alkoholu, dotychczasowy sposób życia obwinionego, brak konfliktu z prawem oraz jego trudną sytuację rodzinną i majątkową, dla której rower jest jedynym środkiem transportu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
obwiniony J. L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. L. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (8)
Główne
kw art. 87 § § 2
Kodeks wykroczeń
kw art. 88
Kodeks wykroczeń
kw art. 9 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kw art. 87 § § 3
Kodeks wykroczeń
kw art. 29 § § 1 i 2
Kodeks wykroczeń
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpw art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.k. art. 437 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zakaz prowadzenia rowerów jest zbędny i zbyt restrykcyjny w kontekście incydentalnego charakteru czynu, niewielkiego stężenia alkoholu oraz trudnej sytuacji życiowej obwinionego. Rower jest jedynym darmowym środkiem transportu dla obwinionego, a jego pozbawienie prawa do jego używania byłoby nieproporcjonalne.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie środka w postaci zakazu prowadzenia rowerów było zbędne czyn obwinionego miał charakter incydentalny pozbawienie go prawa do prowadzenia roweru (...) byłoby rozstrzygnięciem zbyt restrykcyjnym i zbędnym jeśli chodzi o cele prewencyjne do tego, aby wdrożyć obwinionego do przestrzegania porządku prawnego wystarczającą karą będzie samoistna grzywna
Skład orzekający
Andrzej Ślusarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania zasady proporcjonalności i indywidualizacji kary w sprawach o wykroczenia, zwłaszcza w kontekście środków karnych, gdy czyn ma charakter incydentalny i dotyczy osób w trudnej sytuacji życiowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obwinionego i wykroczenia polegającego na kierowaniu rowerem po użyciu alkoholu; nie dotyczy prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak sąd może odstąpić od stosowania środka karnego (zakazu prowadzenia roweru) w sytuacji, gdy jest on nieproporcjonalny do czynu i okoliczności życiowych sprawcy, co jest interesujące z perspektywy praktycznej.
“Sąd uchylił zakaz prowadzenia roweru: czy kara była zbyt surowa?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IX Ka 484/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Ślusarczyk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Misztal przy udziale oskarżyciela publicznego --------------- po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. sprawy J. L. obwinionego o przestępstwo z art.87 § 2 kw i art.88 kw w zw. z art.9 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie z dnia 31 stycznia 2014r. sygn. akt X W 498/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie z pkt II o zakazie prowadzenia rowerów; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję. Sygn. akt IX Ka 484/14 UZASADNIENIE J. L. został obwiniony o to, że: w dniu 17 sierpnia 2013 roku o godzinie 22.02 na ul. (...) w P. pow. P. woj. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu (0,12 i 0,10 mg/l) kierował po drodze publicznej rowerem bez włączonych świateł, tj. o czyn z art. 87 § 2 kw i art. 88 kw w zw. z art. 9 § 1 kw. Sąd Rejonowy w Busku – Zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2014 roku orzekł, co następuje: I. uznał obwinionego J. L. winnym popełnienia zarzucanego we wniosku o ukaranie czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 87 § 2 kw i art. 88 kw w zw. z art. 9 § 1 kw i za to na podstawie art. 87 § 2 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych; II. na podstawie art. 87 § 3 kw i art. 29 § 1 i 2 kw orzekł obwinionemu zakaz prowadzenia rowerów na okres 6 miesięcy; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 kpw zwolnił obwinionego od obowiązku ponoszenia kosztów procesu. Apelację od wyroku wywiódł obwiniony. Zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o zakazie prowadzenia roweru, domagając się jego uchylenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. W tym konkretnym przypadku orzeczenie środka w postaci zakazu prowadzenia rowerów było zbędne. Czyn obwinionego miał charakter incydentalny. Przez sam fakt jazdy rowerem po użyciu alkoholu obwiniony nie spowodował poważnego zagrożenia w ruchu drogowym, skoro stężenie alkoholu we krwi było niewielkie. Ilość spożytego alkoholu również nie była duża co wynika wprost z ustaleń Sądu. Jeśli uwzględni się przy tym dotychczasowy sposób życia obwinionego brak konfliktu z prawem oraz, przypadkowy charakter czynu to orzeczenie zakazu prowadzenia rowerów uznać trzeba za niepotrzebne. Obwiniony dojeżdża rowerem do pracy. Ma trudną sytuację rodzinną i majątkową. Na nim spoczywa ciężar utrzymania rodziny. Zatem pozbawienie go prawa do prowadzenia roweru, który stanowi dla niego jedyny darmowy środek komunikacji, byłoby rozstrzygnięciem zbyt restrykcyjnym i zbędnym jeśli chodzi o cele prewencyjne. Do tego, aby wdrożyć obwinionego do przestrzegania porządku prawnego wystarczającą karą będzie samoistna grzywna, która biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową nie jest wcale mała i stanowi odpowiednią i wystarczającą dolegliwość. Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 437 § 2 k.k. – zaskarżony wyrok w tej części należało zmienić. Na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 kpw zwolniono obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania za II instancję. SSO Andrzej Ślusarczyk A.W
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI