IX Ka 484/14

Sąd Okręgowy w KielcachKielce2014-05-27
SAOSKarnewykroczeniaŚredniaokręgowy
wykroczeniealkoholrowerzakaz prowadzeniagrzywnaapelacjasąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, uchylając zakaz prowadzenia rowerów dla obwinionego, uznając go za zbędny i zbyt restrykcyjny.

Sąd Okręgowy w Kielcach rozpoznał apelację obwinionego J. L. od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju, który skazał go za wykroczenie polegające na kierowaniu rowerem po użyciu alkoholu i orzekł grzywnę oraz zakaz prowadzenia rowerów na 6 miesięcy. Sąd Okręgowy uchylił zakaz prowadzenia rowerów, uznając go za zbędny środek, biorąc pod uwagę incydentalny charakter czynu, niewielkie stężenie alkoholu, dotychczasowy sposób życia obwinionego oraz jego trudną sytuację rodzinną i majątkową, dla którego rower jest jedynym środkiem transportu.

Sąd Okręgowy w Kielcach, rozpoznając apelację obwinionego J. L., zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Busku Zdroju. Obwiniony został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 87 § 2 kw i art. 88 kw w zw. z art. 9 § 1 kw, polegającego na kierowaniu rowerem po użyciu alkoholu (stężenie 0,10 i 0,12 mg/l) w dniu 17 sierpnia 2013 roku. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych oraz orzekł zakaz prowadzenia rowerów na okres 6 miesięcy. Obwiniony zaskarżył wyrok w części dotyczącej zakazu prowadzenia rowerów. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, stwierdzając, że orzeczenie zakazu prowadzenia rowerów było zbędne. Sąd wskazał, że czyn miał charakter incydentalny, nie spowodował poważnego zagrożenia w ruchu drogowym, a stężenie alkoholu było niewielkie. Dodatkowo, sąd wziął pod uwagę dotychczasowy sposób życia obwinionego, brak konfliktu z prawem, przypadkowy charakter czynu, a także jego trudną sytuację rodzinną i majątkową, dla której rower stanowi jedyny darmowy środek komunikacji. Sąd uznał, że samoistna grzywna jest wystarczającą dolegliwością i środkiem prewencyjnym. W związku z tym, Sąd Okręgowy uchylił orzeczenie o zakazie prowadzenia rowerów, a w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Obwiniony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, orzeczenie zakazu prowadzenia rowerów było zbędne i zbyt restrykcyjne w tej konkretnej sytuacji.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zakaz prowadzenia rowerów był niepotrzebny, biorąc pod uwagę incydentalny charakter czynu, niewielkie stężenie alkoholu, dotychczasowy sposób życia obwinionego, brak konfliktu z prawem oraz jego trudną sytuację rodzinną i majątkową, dla której rower jest jedynym środkiem transportu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

obwiniony J. L.

Strony

NazwaTypRola
J. L.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (8)

Główne

kw art. 87 § § 2

Kodeks wykroczeń

kw art. 88

Kodeks wykroczeń

kw art. 9 § § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

kw art. 87 § § 3

Kodeks wykroczeń

kw art. 29 § § 1 i 2

Kodeks wykroczeń

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

kpw art. 119

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.k. art. 437 § § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zakaz prowadzenia rowerów jest zbędny i zbyt restrykcyjny w kontekście incydentalnego charakteru czynu, niewielkiego stężenia alkoholu oraz trudnej sytuacji życiowej obwinionego. Rower jest jedynym darmowym środkiem transportu dla obwinionego, a jego pozbawienie prawa do jego używania byłoby nieproporcjonalne.

Godne uwagi sformułowania

orzeczenie środka w postaci zakazu prowadzenia rowerów było zbędne czyn obwinionego miał charakter incydentalny pozbawienie go prawa do prowadzenia roweru (...) byłoby rozstrzygnięciem zbyt restrykcyjnym i zbędnym jeśli chodzi o cele prewencyjne do tego, aby wdrożyć obwinionego do przestrzegania porządku prawnego wystarczającą karą będzie samoistna grzywna

Skład orzekający

Andrzej Ślusarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania zasady proporcjonalności i indywidualizacji kary w sprawach o wykroczenia, zwłaszcza w kontekście środków karnych, gdy czyn ma charakter incydentalny i dotyczy osób w trudnej sytuacji życiowej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obwinionego i wykroczenia polegającego na kierowaniu rowerem po użyciu alkoholu; nie dotyczy prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak sąd może odstąpić od stosowania środka karnego (zakazu prowadzenia roweru) w sytuacji, gdy jest on nieproporcjonalny do czynu i okoliczności życiowych sprawcy, co jest interesujące z perspektywy praktycznej.

Sąd uchylił zakaz prowadzenia roweru: czy kara była zbyt surowa?

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX Ka 484/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Ślusarczyk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Misztal przy udziale oskarżyciela publicznego --------------- po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. sprawy J. L. obwinionego o przestępstwo z art.87 § 2 kw i art.88 kw w zw. z art.9 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie z dnia 31 stycznia 2014r. sygn. akt X W 498/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie z pkt II o zakazie prowadzenia rowerów; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję. Sygn. akt IX Ka 484/14 UZASADNIENIE J. L. został obwiniony o to, że: w dniu 17 sierpnia 2013 roku o godzinie 22.02 na ul. (...) w P. pow. P. woj. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu (0,12 i 0,10 mg/l) kierował po drodze publicznej rowerem bez włączonych świateł, tj. o czyn z art. 87 § 2 kw i art. 88 kw w zw. z art. 9 § 1 kw. Sąd Rejonowy w Busku – Zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2014 roku orzekł, co następuje: I. uznał obwinionego J. L. winnym popełnienia zarzucanego we wniosku o ukaranie czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 87 § 2 kw i art. 88 kw w zw. z art. 9 § 1 kw i za to na podstawie art. 87 § 2 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych; II. na podstawie art. 87 § 3 kw i art. 29 § 1 i 2 kw orzekł obwinionemu zakaz prowadzenia rowerów na okres 6 miesięcy; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 kpw zwolnił obwinionego od obowiązku ponoszenia kosztów procesu. Apelację od wyroku wywiódł obwiniony. Zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o zakazie prowadzenia roweru, domagając się jego uchylenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. W tym konkretnym przypadku orzeczenie środka w postaci zakazu prowadzenia rowerów było zbędne. Czyn obwinionego miał charakter incydentalny. Przez sam fakt jazdy rowerem po użyciu alkoholu obwiniony nie spowodował poważnego zagrożenia w ruchu drogowym, skoro stężenie alkoholu we krwi było niewielkie. Ilość spożytego alkoholu również nie była duża co wynika wprost z ustaleń Sądu. Jeśli uwzględni się przy tym dotychczasowy sposób życia obwinionego brak konfliktu z prawem oraz, przypadkowy charakter czynu to orzeczenie zakazu prowadzenia rowerów uznać trzeba za niepotrzebne. Obwiniony dojeżdża rowerem do pracy. Ma trudną sytuację rodzinną i majątkową. Na nim spoczywa ciężar utrzymania rodziny. Zatem pozbawienie go prawa do prowadzenia roweru, który stanowi dla niego jedyny darmowy środek komunikacji, byłoby rozstrzygnięciem zbyt restrykcyjnym i zbędnym jeśli chodzi o cele prewencyjne. Do tego, aby wdrożyć obwinionego do przestrzegania porządku prawnego wystarczającą karą będzie samoistna grzywna, która biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową nie jest wcale mała i stanowi odpowiednią i wystarczającą dolegliwość. Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 437 § 2 k.k. – zaskarżony wyrok w tej części należało zmienić. Na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 kpw zwolniono obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania za II instancję. SSO Andrzej Ślusarczyk A.W

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI