IX KA 458/22

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IX Ka 458/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt (...) 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. J. G. Oskarżony nie był wcześniej karany Karta karna 607 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1. Karta karna Dokument urzędowy wystawiony przez uprawniony organ. 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut określonych 3.1. Apelacja oskarżonego. 1. Obraza art.72 § 1 kk i art.73 § 1 kk poprzez oddanie oskarżonego pod dozór kuratora, zamiast orzeczenia obligatoryjnego jednego z obowiązków wskazanych w art. 72 § 1 kk (pkt 3 wyroku). 2. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w zakresie łącznej wysokości szkody wyrządzonej przestępstwem podczas, gdy wartość przedmiotu przestępstwa powinna wynosić 70637,51 zł a naprawienie szkody w kwocie 66637,51 zł (pkt 1 i 4 wyroku). 3. Naruszenia przepisów postępowania – art. 616 § 1 pkt 2 kpk , która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez przyznanie oskarżycielowi posiłkowemu kosztów niezgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (pkt 5 wyroku). ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 Zarzut jest słuszny. Przepis art. 73 § 1 kk przewiduje, że sąd może oddać skazanego pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym. Wg uzasadnienia zaskarżonego wyroku sięgnięto po tę instytucję w celu nadzorowania przebiegu okresu próby, a przede wszystkim naprawienia szkody przez oskarżonego (k. 560 akt). Oddanie oskarżonego pod dozór kuratora było więc fakultatywne. J. G. jest niekaranym 66 letnim mężczyzną. Przypisanego mu przestępstwa przywłaszczenia mienie, głównie w postaci węgla, dopuścił się prowadząc działalność gospodarczą w postaci składu węgla kamiennego. Z pewnością nie jest on osobą zdemoralizowaną, ani nie wymaga działań wychowawczych. Przy braku nałożenia na niego jakichkolwiek obowiązków probacyjnych nie widać specjalnie na czym miałby w praktyce polegać dozór kuratora. Ma on cel, gdy mamy do czynienia głównie z osobami młodymi, o nieukształtowanej w pełni psychice i niewykształconej postawie społecznej, na które nałożono konkretne obowiązki z art. 72 kk . W omawianej sprawie, jeżeli chodzi o wykonanie obowiązku naprawienia szkody, stały dozór kuratora nie jest konieczny. Sąd może kontrolować wykonanie tego obowiązku poprzez instytucję tzw. dozoru uproszczonego, albo poprzez nałożenie obowiązku, o którym mówi art. 72 § 1 pkt 1 kk , jak wnosił o to sam oskarżony i co postulował też prokurator w swojej apelacji. Tak więc uwzględniając w tej części apelację oskarżonego uchylono pkt 3 zaskarżonego wyroku i na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązano oskarżonego do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby poprzez stawianie się u niego jeden raz na kwartał. Ad 2. Podstawą zarzutu z aktu oskarżenia były twierdzenia pokrzywdzonego co do ilości i rodzaju węgla dostarczonego do składu prowadzonego przez oskarżonego. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia, jaka ilość węgla została zbyta przez oskarżonego w trakcie umowy z pokrzywdzonym i po jej wypowiedzeniu. Najistotniejsze jest bowiem to, że J. G. nie miał prawa rozdysponować węglem w inny sposób, aniżeli wynikało to z umowy agencyjnej. Oskarżony przez cały tok postepowania nie negował swojej winy i tego, że rozdysponował węgiel poza zakresem umowy łączącej go z pokrzywdzonym i stąd bierze się zarzut przywłaszczenia mienia. Nie tylko w czasie postępowania przygotowawczego oskarżony przyznawał się w pełni do stawianych zarzutów, ale jeszcze w czasie rozprawy przyznawał, że był świadomy, że węgiel stanowi własność pana S. i że nie przelał mu pieniędzy ze sprzedaży tego węgla (k. 487 v akt). Tak więc sposób ustalenia sprawstwa i winy oskarżonego nie budził żadnych wątpliwości. Dotyczy to również wartości przedmiotu przestępstwa, jak i wysokości zasądzonego odszkodowania. Jak to już powiedziano, w toku procesu oskarżony nie kwestionował podanych w wyroku kwot. Podnoszenie stosownego zarzutu w apelacji wydaje się, że wynika z błędu pisarskiego, jaki został popełniony przy przepisywaniu treści zarzutu z aktu oskarżenia do części wstępnej wyroku. Chodzi o to, że w opisie czynu zawartym w części wstępnej wyroku po słowach: „węgla kamiennego orzech S. ” brakuje słów: „w ilości 19,100 ton i wartości 16530,28 zł węgla kamiennego groszek B. ”. Te słowa znajdują się bowiem w akcie oskarżenia. Ich brak w części wstępnej wyroku jest klasyczną omyłką pisarską, o której mówi art. 105 kpk , a która może być sprostowana również na skutek toczącego się postępowania odwoławczego ( art. 105 § 2 kpk ). W części dyspozycyjnej wyroku tego błędu już nie popełniono, bo pkt 1 wyroku odwołuje się do czynu zarzucanego oskarżonemu w akcie oskarżenia. Z tej omyłki pisarskiej wynika też błędne podanie w apelacji oskarżonego wartości przedmiotu przestępstwa. Zasądzając w pkt 4 wyroku naprawienia szkody podano właściwą kwotę 93 144,97 zł, która powstała po odjęciu od wartości przedmiotu przestępstwa (97144,97 zł) kwoty 4000,- zł na jaką wyceniono wartość przedmiotów stanowiących wyposażenie biura, które pokrzywdzony odzyskał. Ad 3. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego przedłożył w toku procesu dokumenty, z których wynikało, jakie koszty w związku z tą sprawą poniósł pokrzywdzony. Sąd, co do zasady, nie ingeruje w umowę łączącą pokrzywdzonego z pełnomocnikiem, jednak gdy pokrzywdzony domaga się zasądzenia od oskarżonego poniesionych przez niego kosztów stosowne orzeczenie sądu, tak jak każde orzeczenie, musi mieć oparcie w przepisach prawa. Inaczej mówiąc, strona może zapłacić pełnomocnikowi dowolne wynagrodzenie uznane przez siebie za zasadne, ale nie może domagać się od sądu, aby zasądził od oskarżonego każdych poniesionych przez nią kosztów, dla których jedyną podstawa byłaby tylko umowa łącząca pokrzywdzonego z pełnomocnikiem. Każde orzeczenie sądu musi mieć oparcie w przepisach prawa. Dla omawianej kwestii podstawę prawną stanowi art. 627 kpk i art. 616 § 1 pkt 2 kpk . Szczegółowe zaś zasady zasądzania odpowiednich kwot i ich wysokość zawarte są w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Zaskarżonym wyrokiem Sąd zasądził na rzecz oskarżyciela posiłkowego poniesione przez niego koszty związane z udziałem w sprawie pełnomocnika zgodnie z wnioskiem, ale oskarżony słusznie w apelacji podnosi, że kwota zasądzona w pkt 5 zaskarżonego wyroku przekracza maksymalne stawki określone przepisami przytoczonego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Chodzi o § 15 ust. 3, w którym mówi się, że opłatę w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki, ani wartości przedmiotu sprawy, jeśli uzasadnia to: niezbędny nakład pracy adwokata (…), wartość przedmiotu sprawy, wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych (…), rodzaj i zawiłość sprawy (…). Ugruntowane orzecznictwo sądowe nie pozostawia żadnych wątpliwości interpretacyjnych, że wysokość opłat za czynności adwokackie w żadnym razie nie może przekroczyć sześciokrotności stawki. Ostatnio na ten temat wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku wydanym w dniu 19 maja 2022 r. w sprawie II AKa 34/22 (LEX 3410508): „Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, że umowa łącząca pełnomocnika z wnioskodawcą co do wynagrodzenia jest wiążąca o tyle, że wskazuje na rzeczywiste wydatki poniesione przez stronę, natomiast nie może być podstawą zasądzenia na jej rzecz kosztów ustanowienia pełnomocnika, w wysokości przekraczającej 6-krotność stawki minimalnej (podobnie SN w postanowieniu z 23 marca 2011 r. I KZP 1/11OSNKW 2011, nr 5 poz. 38)”. Zachodziła zatem konieczność zweryfikowania pkt 5 wyroku poprzez dostosowanie go do obowiązującego porządku prawnego. Pełnomocnik w imieniu oskarżyciela posiłkowego pismem z dnia 12 maja 2022 r. domagał się zasądzenia tych kosztów w wysokości 24 186,90 zł, na które składały się: 5904,- zł – koszty związane z reprezentacją oskarżyciela podczas przesłuchania świadków (…), 1484,50 zł – wydatki poniesione w związku z dojazdem do KMP w G. (…), 16498,40 zł – koszty udzielonej oskarżycielowi pomocy prawnej (…) przed organem ścigania oraz przed Sądem, w tym liczne czynności związane ze sporządzeniem zażaleń na postanowienia (…) o umorzeniu postępowania (k. 543-543v akt). Dokumentować wydatki poniesione przez pokrzywdzonego miały dołączone do wniosku kopie faktur wystawione pokrzywdzonemu i dokonane przez niego przelewy na rachunek Kancelarii Adwokackiej (k. 545- 548 akt). Kolejnym pismem, z dnia 20 maja 2022 r., już po wydaniu wyroku, pełnomocnik domagała się zasądzenia dodatkowo kwoty 2186,90 zł (k. 566-567 akt). Dla rozstrzygnięcia zasadności roszczenia kluczowe znaczenie ma moment zakończenia postępowania przygotowawczego i wniesienia aktu oskarżenia, jako rozgraniczający postępowanie przygotowawcze, w tej sprawie prowadzone w formie dochodzenia, od postępowania sądowego. Ma to bowiem przemożny wpływ na wysokość kosztów dla oskarżyciela posiłkowego w tej sprawie. Postanowieniem z 29 października 2021 r. przedłożono dochodzenie do 31 grudnia 2021 r. (k. 445 akt) i 31 grudnia 2021 r. wpłynął akt oskarżenia wraz z aktami sprawy do Sądu Rejonowego w G. (k. 447- 453 akt). Wszystkie wykazywane koszty poniesione do końca 2021 r. (k. 545-547 akt) dotyczą więc postępowania przygotowawczego. Nie ulega wątpliwości, że główny ciężar pracy kolejnych pełnomocników przypadł właśnie na ten etap procesu, tym bardziej, że konieczne było najpierw złożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, uczestniczenie w czynnościach dowodowych dochodzenia, a także składanie zażaleń na postanowienie o umorzenie postępowania. Nakład pracy był duży, a poniesione przez pokrzywdzonego koszty udziału pełnomocnika znaczne. Z tych względów uzasadnione jest podwyższenie należnej stawki minimalnej za ten etap procesu. Stawka minimalna za ten etap wynosi 360,- zł (§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia), zaś stawka maksymalna, zgodnie z przytoczonym § 15 ust. 3 wynosi sześciokrotność stawki minimalnej, czyli w tym wypadku 2160,- (360,- zł x 6). Duże zaangażowanie pełnomocnika uzasadniało przyznanie pokrzywdzonemu stawki maksymalnej. Jak to już wyżej powiedziano tak wyliczonej kwoty nie można było przekroczyć, niezależnie od tego, jakie koszty faktycznie poniósł pokrzywdzony. Zgodnie z § 11 ust. 7 przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do opłat za czynności w postępowaniu karnym (…) pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. W Sądzie odbyły się 2 rozprawy w dniach 21 lutego i 18 maja 2022 r., a ponadto Sąd Rejonowy w C. na posiedzeniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. przesłuchał 3 świadków w drodze pomocy prawnej. Z Zestawienia kosztów wynika, że za zastępstwo procesowe przed Sądem Rejonowym w G. na rozprawach w dniach 21 lutego i 18 maja 2022 r. oskarżyciel poniósł koszt dwukrotnie po 369,- zł (k. 545 akt). Wprawdzie do Zestawienia dołączono tylko fakturę za zastępstwo w dniu 21 lutego 2022 r., ale z protokołu rozprawy głównej z dnia 18 maja 2022 r. jednoznacznie wynika, że w rozprawie brała udział pełnomocnik oskarżyciela – adw. J. I. (k. 541 akt). Z uwagi na wielkość kwoty, która jest taka sama, jak za udział w czynnościach w trakcie postępowania przygotowawczego przyjąć należało, że odnosi się ona do kosztów stawiennictwa – dojazdu na rozprawę. Nie wykazano poniesienia przez oskarżyciela jakichkolwiek innych kosztów związanych w omawianą sprawą na etapie postępowania sądowego. Wprawdzie na k. 546 akt jest Zestawienie zatytułowane „Koszty obsługi prawnej (…) obsługa wynikająca z umowy oraz faktury za konkretne czynności”, to jednak nie dołączono żadnych faktur za 2022 r. związanych z omawianą sprawą. Są 4 faktury za 2022 r., ale dotyczą one wyłącznie kosztów obsługi prawnej firmy oskarżyciela, które wynoszą miesięcznie zgodnie z umową o współpracy 2460,- zł brutto. Jeżeli chodzi o okres postępowania przygotowawczego, to niezależnie od kopii faktur za obsługę prawną firmy też na kwotę 2460,- zł przedłożono kilka osobnych faktur tylko za czynności związane z omawianą sprawą, np. za sporządzenie zażalenia (faktura z 14 lipca 2020 r.). Tak więc należało przyjąć, że oskarżycielowi przysługuje, poza zwrotem kosztów dojazdu pełnomocnika na rozprawę) zwrot kosztów na zasadach ogólnych, czyli kwota 840,- zł zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia oraz po 20 % tej kwoty za każdy dodatkowy termin ponad 1 dzień rozprawy (§ 17 pkt 1 rozporządzenia), czyli 840,- zł + 40 % = 1176,- zł. Tak więc za postępowanie przed Sądem Rejonowym należało przyznać 3360,- zł (2160,- zł + 1176,- zł) oraz kwotę 738,- zł z tytułu zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika (369,- zł x 2). Do tej kwoty należało obniżyć zasądzony zwrot kosztów udziału pełnomocnika zawarty w pkt 5 wyroku. Wniosek 1. Obniżenie wartości przedmiotu przestępstwa i zasądzonego odszkodowania – niezasadny. 2. Uchylenie dozoru kuratora – zasadny. 3. Obniżenie zasądzonych kosztów procesu poniesionych przez pełnomocnika - częściowo zasadny. ☒ zasadny ☒ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ad 1. W części wstępnej wyroku dokonano oczywistej omyłki pisarskiej podczas przepisywania zarzutu z aktu oskarżenia. Nie miało to wpływu na treść wyroku. Ad 2. Oskarżony nie wymaga działań wychowawczych, ma 66 lat, nie był karany i nie jest zdemoralizowany. Ad. 3. Oskarżyciel posiłkowy w czasie trwania dochodzenia poniósł wyższe koszty udziału pełnomocnika, aniżeli przewidują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. W związku z tym nie było podstawy prawnej, aby zasądzić je od oskarżonego w żądanej wysokości. Zarzut Apelacja prokuratora. Obraza przepisów prawa materialnego, tj. art. 72 § 1 kk przez brak jego zastosowania w sytuacji wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i braku orzeczenia środka karnego, co obliguje sąd do orzeczenia przynajmniej jednego z obowiązków określonych w art. 72 § 1 pkt 1-8 kk . ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest zasadny. Brzmienie art. 72 § 1 kk nie budzi wątpliwości. Przepis ma charakter obligatoryjny. Sąd musi nałożyć na oskarżonego któryś z obowiązków określonych w tym przepisie, chyba, że orzeka środek karny, a w tej sprawie środka karnego nie orzeczono. Zasądzenie odszkodowania na podstawie art. 46 § 1 kk jest tzw. środkiem kompensacyjnym, a nie środkiem karnym, których zamknięty katalog zawiera art. 39 kk . Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego zobowiązania do informowania kuratora o przebiegu okresu próby. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Oskarżony jest 66 letnim niekaranym mężczyzną. Przestępstwo popełnił w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie było żadnych dowodów świadczących o jego uzależnieniu od alkoholu czy narkotyków. Nie wymaga żadnych oddziaływań wychowawczych. Zatem z katalogu możliwych do nałożenia obowiązków zawartych w art. 72 § 1 kk słusznie prokurator postulował nałożenie obowiązku informowania o przebiegu okresu próby, który w tej sprawie będzie sprowadzał się do kontrolowania wykonania środka kompensacyjnego. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Przepisując zarzut z aktu oskarżenia pominięto jego część. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Na podstawie art. 105 § 1 i 2 kpk należało z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarska w części wstępnej wyroku. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2022 r. sygn. (...) Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o sprawstwie i winie oskarżonego. Nie nasuwa też żadnych zastrzeżeń rozstrzygnięcie co do kary, tym bardziej, że z uwagi na dotychczasową niekaralność oskarżonego orzeczono o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też został on utrzymany w mocy w pozostałej części. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany 1. Uchylono pkt 3 wyroku. 2. Zmieniono pkt 5 wyroku poprzez obniżenie kwoty zasądzonej od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego z tytułu poniesionych przez niego kosztów procesu. 3. Nałożono na oskarżonego obowiązek z art. 72 §1 pkt 1 kk . Zwięźle o powodach zmiany 5.2.2 Ad. 1. Oskarżony jest 66 letnim niekaranym mężczyzną. Przestępstwo popełnił w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie było żadnych dowodów świadczących o jego uzależnieniu od alkoholu czy narkotyków. Nie wymaga żadnych oddziaływań wychowawczych. Ad. 2. Oskarżyciel posiłkowy w czasie trwania dochodzenia poniósł wyższe koszty udziału pełnomocnika, aniżeli przewidują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w związku z tym nie było podstawy prawnej, aby zasądzić je od oskarżonego w żądanej wysokości. Ad. 3. Wobec braku orzeczenia o środku karnym zachodziła potrzeba nałożenia na oskarżonego któregoś z obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 kk . Prokurator z katalogu możliwych do nałożenia obowiązków zawartych w tym przepisie słusznie postulował nałożenie obowiązku informowania o przebiegu okresu próby, który w tej sprawie będzie sprowadzał się do kontrolowania wykonania środka kompensacyjnego. 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarówno w odpowiedzi na apelację (k. 596 akt), jak i w czasie rozprawy apelacyjnej (k. 610 v akt) domagał się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego poniesionych w postępowaniu odwoławczym. Jednocześnie nie wykazywano, w jakiej wysokości te koszty faktycznie poniesiono. Należało zatem zasądzić kwotę 840,- zł zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 4 przytaczanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V. Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych należnych za drugą instancję. Z uwagi na wiek (66 lat) ma on ograniczone możliwości uzyskania dodatkowych dochodów. W czasie rozprawy podał, że otrzymuje 4000,- zł emerytury (k. 487 akt), ale łącznie z wyroku sądu pierwszej, jak i drugiej instancji wynikają dla niego znaczne obciążenia finansowe. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt (...) 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.12. Granice zaskarżenia Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt (...) 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana