IX Ka 322/15

Sąd Okręgowy w ToruniuToruń2015-09-17
SAOSKarneprzestępstwa skarboweŚredniaokręgowy
przestępstwo skarbowefaktury VATpodatek VAToszustwo podatkowepostępowanie karnesąd okręgowyapelacjaskarbowe

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za wystawienie nierzeczywistych faktur VAT, oddalając apelację obrońcy oskarżonego.

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego H.M., skazanego za wystawienie 28 nierzeczywistych faktur VAT, czym naraził Skarb Państwa na nienależny zwrot podatku w kwocie ponad 75 tys. zł. Obrońca zarzucał błąd w ustaleniach faktycznych i nieprawidłowe przyjęcie winy oskarżonego. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się błędów, uznał zarzuty za niezasadne i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, jednocześnie zwalniając oskarżonego z kosztów postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Toruniu, rozpoznając sprawę IX Ka 322/15, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu (VIII K 62/15) skazujący H.M. za popełnienie przestępstwa skarbowego z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 76 § 2 k.k.s. i innymi przepisami, polegającego na wystawieniu 28 nierzeczywistych faktur VAT w okresie od października do grudnia 2012 roku, czym naraził Skarb Państwa na nienależny zwrot podatku VAT w łącznej kwocie 75.258,18 zł. Obrońca oskarżonego złożył apelację, zarzucając sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych i nieprawidłowe przyjęcie winy, wnosząc o uniewinnienie lub uchylenie wyroku. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, podkreślając, że zarzuty dotyczące podrobienia podpisów na fakturach nie zostały poparte dowodami, a dokumenty urzędowe korzystały z domniemania autentyczności. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze. W związku z tym zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Oskarżony został zwolniony z kosztów postępowania odwoławczego, a wydatkami obciążono Skarb Państwa. Zasądzono również wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd odwoławczy nie dopatrzył się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miałby istotny wpływ na treść orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty obrońcy dotyczące podrobienia podpisów na fakturach nie zostały poparte dowodami, a dokumenty urzędowe korzystały z domniemania autentyczności, które nie zostało wzruszone. Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
H. M.osoba_fizycznaoskarżony
Urząd Skarbowy w T.organ_państwowyprzedstawiciel
adw. P. K.inneobrońca z urzędu

Przepisy (16)

Główne

k.k.s. art. 62 § § 2

Kodeks karny skarbowy

k.k.s. art. 6 § § 2

Kodeks karny skarbowy

k.k.s. art. 76 § § 2

Kodeks karny skarbowy

k.k. art. 18 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 19 § § 1

Kodeks karny

k.k.s. art. 7 § § 1

Kodeks karny skarbowy

k.k.s. art. 7 § § 2

Kodeks karny skarbowy

Pomocnicze

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 628 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 618 § § 1 pkt 13

Kodeks postępowania karnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 14 § ust. 3 pkt 4

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k.s. art. 113

Kodeks karny skarbowy

u.p.t.u.

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

k.k.s. art. 176 § § 1

Kodeks karny skarbowy

k.k.s. art. 177

Kodeks karny skarbowy

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewykazanie przez obrońcę, że podpisy na fakturach nie należały do oskarżonego. Domniemanie autentyczności dokumentów urzędowych. Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd I instancji. Brak bezwzględnych przyczyn odwoławczych.

Odrzucone argumenty

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Nieprawidłowe przyjęcie, że oskarżony wystawił nierzeczywiste faktury VAT. Podpisy na fakturach zostały podrobione.

Godne uwagi sformułowania

nie można było ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu w kraju oskarżonego, prowadzone było postępowanie w stosunku do nieobecnych nieobecnemu oskarżonemu przysługuje nie tylko pomoc obrońcy z urzędu (...), ale również tzw. specjalny tryb zaskarżenia Podnoszony przez obrońcę argument, jakoby podpisy na fakturach nie należały do oskarżonego, a zostały podrobione, oprócz stwierdzenia, że znacznie się różnią od podpisów wystawionych przez oskarżonego wiele lat wcześniej, nie został w żaden inny sposób wykazany, czy nawet uprawdopodobniony (ciężar dowodu spoczywa na twierdzącym). Zasadza się li tylko na subiektywnej ocenie skarżącego niepopartej żadnymi dowodami, ani nawet nieodnoszącej się do jakichkolwiek faktów. Zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów urzędowych (...) korzystały z dwóch domniemań: autentyczności i zgodności z prawdą złożonych w nim oświadczeń woli, które nie zostały wzruszone w toku całego postępowania jurysdykcyjnego.

Skład orzekający

Barbara Plewińska

przewodniczący

Aleksandra Nowicka

sędzia-sprawozdawca

Lech Gutkowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przestępstw skarbowych związanych z wystawianiem nierzeczywistych faktur VAT, ocena dowodów w sprawach o przestępstwa skarbowe, postępowanie wobec nieobecnego oskarżonego."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zarzutów postawionych w akcie oskarżenia. Interpretacja domniemania autentyczności dokumentów urzędowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy przestępstwa skarbowego związanego z wystawianiem nierzeczywistych faktur VAT, co jest częstym problemem w obrocie gospodarczym. Pokazuje, jak sąd ocenia dowody w takich przypadkach i jak ważne jest udowodnienie swoich racji.

Nierzeczywiste faktury VAT: Sąd Okręgowy utrzymuje wyrok skazujący i wyjaśnia, jak oceniać dowody.

Dane finansowe

WPS: 75 258,18 PLN

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IX Ka 322/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – S. S.O. Barbara Plewińska Sędziowie: S.O. Aleksandra Nowicka (spr.) S.O. Lech Gutkowski Protokolant stażysta Marzena Chojnacka przy udziale przedstawiciela (...) Urzędu Skarbowego w T. Moniki Łukaszewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015r. sprawy H. M. oskarżonego z art. 62 §2 kks i in. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 marca 2015 r., sygn. akt VIII K 62/15 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami obciąża Skarb Państwa; III. zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adw. P. K. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) złotych brutto tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. (Aleksandra Nowicka) (Barbara Plewińska) (Lech Gutkowski) Sygn. akt IX Ka 322/15 UZASADNIENIE H. M. został oskarżony o to, że: w okresie od 02 października 2012 r. do 28 grudnia 2012 r. w T. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wystawił 28 (dwadzieścia osiem) faktur VAT dotyczących zdarzeń w nich wykazanych, które w rzeczywistości nie miały miejsca, czym udzielił innej ustalonej osobie pomocy w rozliczeniu podatku naliczonego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i poprzez wprowadzenie w błąd organu podatkowego naraził przez to na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej w łącznej kwocie 75.258,18 zł, tj. 1) fakturę VAT nr (...) z dnia 02.10.2012 r., wartość netto 6.900,00 zł, VAT 1.587,00 zł, 2) fakturę VAT nr (...) z dnia 07.10.2012 r., wartość netto 13.900,00 zł, VAT 3.197,00 zł, 3) fakturę VAT nr (...) z dnia 08.10.2012 r., wartość netto 20.160,00 zł, VAT 4.636,80 zł, 4) fakturę VAT nr (...) z dnia 11.10.2012 r., wartość netto 20.002,50 zł, VAT 4.600,57 zł, 5) fakturę VAT nr (...) z dnia 15.10.2012 r., wartość netto 8.050,00 zł, VAT 1.851,50 zł, 6) fakturę VAT nr (...) z dnia 16.10.2012 r., wartość netto 6.700,00 zł, VAT 1.541,00 zł, 7) fakturę VAT nr (...) z dnia 16.10.2012 r., wartość netto 18.459,00 zł, VAT 4.245,57 zł, 8) fakturę VAT nr (...) z dnia 17.10.2012 r., wartość netto 20.000,00 zł, VAT 4.600,00 zł, 9) fakturę VAT nr (...) z dnia 23.10.2012 r., wartość netto 20.538,00 zł, VAT 4.723,74 zł, 10) fakturę VAT nr (...) z dnia 30.10.2012 r., wartość netto 20.500,00 zł, VAT 4.715,00 zł, 11) fakturę VAT nr (...) z dnia 30.10.2012 r., wartość netto 9.000,00 zł, VAT 2.070,00 zł, 12) fakturę VAT nr (...) z dnia 05.11.2012 r., wartość netto 11.400,00 zł, VAT 2.622,00 zł, 13) fakturę VAT nr (...) z dnia 12.11.2012 r., wartość netto 11.400,00 zł, VAT 2.622,00 zł, 14) fakturę VAT nr (...) z dnia 20.11.2012 r., wartość netto 17.000,00 zł, VAT 3.910,00 zł, 15) fakturę VAT nr (...) z dnia 26.11.2012 r., wartość netto 17.000,00 zł, VAT 3.910,00 zł, 16) fakturę VAT nr (...) z dnia 28.11.2012 r., wartość netto 11.000,00 zł, VAT 2.530,00 zł, 17) fakturę VAT nr (...) z dnia 29.11.2012 r., wartość netto 11.000,00 zł, VAT 2.530,00 zł, 18) fakturę VAT nr (...) z dnia 03.12.2012 r., wartość netto 6.500,00 zł, VAT 1.495,00 zł, 19) fakturę VAT nr (...) z dnia 05.12.2012 r., wartość netto 8.700,00 zł, VAT 2.001,00 zł, 20) fakturę VAT nr (...) z dnia 07.12.2012 r., wartość netto 7.400,00 zł, VAT 1.702,00 zł, 21) fakturę VAT nr (...) z dnia 10.12.2012 r., wartość netto 7.900,00 zł, VAT 1.817,00 zł, 22) fakturę VAT nr (...) z dnia 12.12.2012 r., wartość netto 6.500,00 zł, VAT 1.495,00 zł, 23) fakturę VAT nr (...) z dnia 12.12.2012 r., wartość netto 8.100,00 zł, VAT 1.863,00 zł, 24) fakturę VAT nr (...) z dnia 18.12.2012 r., wartość netto 6.900,00 zł, VAT 1.587,00 zł, 25) fakturę VAT nr (...) z dnia 21.12.2012 r., wartość netto 11.200,00 zł, VAT 2.576,00 zł, 26) fakturę VAT nr (...) z dnia 27.12.2012 r., wartość netto 7.500,00 zł, VAT 1.725,00 zł, 27) fakturę VAT nr (...) z dnia 28.12.2012 r., wartość netto 6.400,00 zł, VAT 1.472,00 zł, 28) fakturę VAT nr (...) z dnia 28.12.2012 r., wartość netto 7.100,00 zł, VAT 1.633,00 zł, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k. s w zb. z art. 76 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 18 § 3 k.k. Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 17 marca 2015 roku (sygn. akt VIII K 62/15): I. Oskarżonego H. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest przestępstwa skarbowego z art. 62 § 2 k.k.s. , art. 76 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i w zw. z art. 18 § 3 k.k. i za to w myśl art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 76 § 2 k.k.s. wymierzył mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, każda w wysokości 60 (sześćdziesięciu) złotych; II. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. K. 664 (sześćset sześćdziesiąt cztery) złote i 20 (dwadzieścia) groszy brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; III. Zwolnił w całości oskarżonego od uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciążył Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając powyższy wyrok w całości. Zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na treść orzeczenia poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że oskarżony w okresie od 2 października 2012 r. do 28 grudnia 2012 r. w T. w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wystawił 28 (dwadzieścia osiem) faktur VAT dotyczących zdarzeń w nich wskazanych, które w rzeczywistości nie miały miejsca, czym udzielił innej ustalonej osobie pomocy w rozliczeniu podatku naliczonego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług i poprzez wprowadzenie w błąd organu podatkowego naraził przez to na niezależny zwrot należności publicznoprawnej w łącznej kwocie 75.258,18 zł, na którą składają się kwoty wskazane w pkt. 1-28 zaskarżonego wyroku. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł on o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Ponadto wnosząc o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu według norm przepisanych, gdyż nie zostały one ani w całości ani w części uiszczone przez oskarżonego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając niezasadność zarzutów apelacji. W niniejszej sprawie w związku z tym, że nie można było ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu w kraju oskarżonego, prowadzone było postępowanie w stosunku do nieobecnych. Warto zauważyć, że ma ono szczególny charakter. Nieobecnemu oskarżonemu przysługuje nie tylko pomoc obrońcy z urzędu (na podstawie art. 176 § 1 kks ), którego udział jest obowiązkowy także w postępowaniu odwoławczym, ale również tzw. specjalny tryb zaskarżenia. Zgodnie z art. 177 kks w razie osobistego zgłoszenia się skazanego do dyspozycji sądu lub ujęcia skazanego doręcza mu się odpis prawomocnego wyroku. Na wniosek skazanego złożony na piśmie w zawitym terminie 14 dni od daty doręczenia sąd, którego wyrok się uprawomocnił, wyznacza niezwłocznie rozprawę, a wydany w tej instancji wyrok traci moc z chwilą stawienia się skazanego na rozprawie. Odnosząc się z kolei do zarzutu apelacji – Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który by miał istotny wpływ na treść orzeczenia. Podnoszony przez obrońcę argument, jakoby podpisy na fakturach nie należały do oskarżonego, a zostały podrobione, oprócz stwierdzenia, że znacznie się różnią od podpisów wystawionych przez oskarżonego wiele lat wcześniej, nie został w żaden inny sposób wykazany, czy nawet uprawdopodobniony (ciężar dowodu spoczywa na twierdzącym). Zasadza się li tylko na subiektywnej ocenie skarżącego niepopartej żadnymi dowodami, ani nawet nieodnoszącej się do jakichkolwiek faktów. Wywód, że, zdaniem skarżącego, istnieje różnica w charakterze pisma w zakresie złożonych podpisów, których sygnatariuszem miał być oskarżony nie stanowi jeszcze wystarczającego dowodu na to, że nie został on faktycznie złożony przez oskarżonego. Tym bardziej, iż w świetle innych okoliczności ujawnionych w sprawie nic nie wskazuje na to, by taka okoliczność zaistniała. Jak stwierdził to Sąd I instancji: „Zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów urzędowych, a to: zawiadomienia o stwierdzeniu naruszenia przepisów podatkowych (k.1-2), z protokołu kontroli podatkowej (k. 3-7), decyzji o określeniu wysokości należnego podatku VAT (k. 8-12), informacji o działalności gospodarczej firm „ (...) ” i „ (...) ” (k. 55-58, 67-68), danych o karalności (k. 88), korzystały z dwóch domniemań: autentyczności i zgodności z prawdą złożonych w nim oświadczeń woli, które nie zostały wzruszone w toku całego postępowania jurysdykcyjnego”. Gdyby zaś oskarżony nie zgodził się z wydanym wyrokiem i kwestionował autentyczność swoich podpisów, wówczas orzekający Sąd meriti może sięgnąć po opinię biegłego z zakresu grafometrii, który po pobraniu próbek pisma (na obecnym etapie postępowania nie jest to możliwe z uwagi na nieobecność oskarżonego) ustosunkuje się do tego twierdzenia. Sąd Rejonowy orzekając o winie H. M. postąpił właściwie, o czym świadczy przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentacja, która została sporządzona po dokonaniu oceny całego materiału dowodowego. Wątpliwości Sądu Okręgowego nie wzbudziła również wymierzona w związku z tym kara i umotywowanie jej wymiaru. Mając, więc powyższe na uwadze, Sąd odwoławczy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego wyroku. Ponadto Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też został on utrzymany w mocy. Na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 628 pkt 2 kpk w zw. art. 618 § 1 pkt 13 kpk w zw. z art. 14 ust. 3 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348) sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adwokata P. K. kwotę 516,60,- zł (pięciuset szesnastu złotych i sześćdziesięciu groszy) brutto tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 kks sąd II instancji zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, mając na uwadze względy słuszności. (Barbara Plewińska) (Aleksandra Nowicka) (Lech Gutkowski)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI