IX Ka 231/20

Sąd Okręgowy w ToruniuToruń2020-08-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowymŚredniaokręgowy
jazda po alkoholurecydywakara pozbawienia wolnościkara ograniczenia wolnościapelacjasąd okręgowysąd rejonowykodeks karny

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za jazdę pod wpływem alkoholu, uznając karę pozbawienia wolności za nieuniknioną ze względu na wcześniejsze karalności.

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego K. K. od wyroku Sądu Rejonowego w G., który skazał go m.in. za jazdę pod wpływem alkoholu. Obrońca kwestionował wymierzoną karę, domagając się łagodniejszej kary ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, podkreślając, że oskarżony był już wcześniej karany za podobne przestępstwa, a dotychczasowe kary nie przyniosły efektu wychowawczego ani prewencyjnego. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając karę pozbawienia wolności za konieczną.

Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział IX Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego K. K. od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt (...), którym oskarżony został skazany m.in. z art. 178 § 1 i 4 kk. Apelacja dotyczyła głównie kary orzeczonej wobec oskarżonego. Obrońca domagał się zastosowania łagodniejszej kary 2 lat ograniczenia wolności w postaci potrącenia 15% wynagrodzenia, zamiast orzeczonej przez Sąd Rejonowy kary 2 miesięcy pozbawienia wolności i 10 miesięcy ograniczenia wolności. Sąd Okręgowy nie podzielił argumentacji obrońcy. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wszystkie okoliczności sprawy, zarówno obciążające, jak i łagodzące, i trafnie uznał, że kara tzw. mieszana, zawierająca element izolacyjny, jest konieczna do osiągnięcia celów kary. Podkreślono, że oskarżony był już wcześniej karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym, w tym karą pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Ponowne popełnienie podobnego czynu świadczy o lekceważeniu porządku prawnego i nieskuteczności dotychczasowych kar. Sąd Okręgowy stwierdził, że kara o charakterze nieizolacyjnym nie zapewniłaby realizacji celów resocjalizacyjnych, a zastosowanie jej mogłoby utrwalić u oskarżonego poczucie bezkarności. Wymierzona kara mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i nie jest rażąco surowa. W związku z tym, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Sąd zwolnił również oskarżonego od opłaty za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kara pozbawienia wolności połączona z karą ograniczenia wolności jest adekwatna i konieczna w przypadku sprawcy powracającego do przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym, gdy wcześniejsze kary nie przyniosły efektu wychowawczego ani prewencyjnego.

Uzasadnienie

Oskarżony był już wcześniej karany za podobne przestępstwa, a dotychczasowe kary nie wpłynęły na niego wychowawczo ani prewencyjnie. Ponowne popełnienie czynu świadczy o lekceważeniu prawa i konieczności zastosowania kary izolacyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Prokurator / Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
K. K.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 178 § 1 i 4

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary.

k.k. art. 37b

Kodeks karny

Sąd Rejonowy dopatrzył się okoliczności uzasadniających zastosowanie tego przepisu, choć Sąd Okręgowy mógł je przecenić.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zwolnienia oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Podstawa obciążenia Skarbu Państwa wydatkami postępowania odwoławczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dotychczasowe kary nie przyniosły efektu wychowawczego ani prewencyjnego. Ponowne popełnienie czynu świadczy o lekceważeniu prawa. Kara izolacyjna jest konieczna dla osiągnięcia celów resocjalizacyjnych. Kara mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Kara nieizolacyjna mogłaby utrwalić u oskarżonego poczucie bezkarności.

Odrzucone argumenty

Kara orzeczona przez Sąd Rejonowy jest rażąco niewspółmierna. Oskarżony zasługiwał na zastosowanie kary 2 lat ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności. Sąd Rejonowy nie docenił postawy procesowej oskarżonego, jego skruchy i refleksji.

Godne uwagi sformułowania

dotychczasowe reakcje karne nie wpłynęły na niego ani wychowawczo ani prewencyjnie kara o charakterze izolacyjnym jawi się jako nieodzowna postulowane przez obrońcę oskarżonego rozstrzygnięcie o karze pozostawiłoby oskarżonego w poczuciu bezkarności

Skład orzekający

Aleksandra Nowicka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania kar izolacyjnych w przypadku recydywy w przestępstwach drogowych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i wcześniejszej karalności oskarżonego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd podchodzi do recydywistów w sprawach drogowych, podkreślając znaczenie wcześniejszych kar i ich brak skuteczności.

Recydywa drogowa: dlaczego sąd nie odpuszcza i skazuje na więzienie?

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IX Ka 231/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.O. Aleksandra Nowicka Protokolant sekr. sąd. Mateusz Holc przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej T. (...) w T. M. B. po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020r. sprawy K. K. oskarżonego z art. 178§1 i 4 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w G. (...) z dnia 31 stycznia 2020r. sygn. akt (...) I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty za II instancję, a wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IX Ka 231/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 0 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w G. (...) z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt (...) Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Rażąca niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonego ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie. Nie kwestionując trafności ustaleń stanowiących podstawę uznania winy K. K. , obrońca nie zgodził się z kształtem orzeczonej względem oskarżonego kary. Zawarte w środku odwoławczym argumenty nie przekonały o potrzebie modyfikacji orzeczenia w tej części. Sąd Okręgowy nie podzielił poglądu obrońcy, iż oskarżony zasługiwał na to, by zastosować względem niego karę 2 lat ograniczenia wolności w postaci potrącenia 15% wynagrodzenia w stosunku miesięcznym zamiast kary 2 miesięcy pozbawienia wolności i kary 10 miesięcy ograniczenia wolności poprzez potrącenia 15 % wynagrodzenia. Uważna lektura pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia prowadzi do konstatacji, że Sąd Rejonowy wziął pod uwagę wszystkie okoliczności, na które zwraca uwagę obrońca w apelacji jako wymagające uwzględnienia, z tym, że ich rozsądna ocena nie pozwala na złagodzenie konsekwencji karnych. Sąd I instancji rzeczowo wyjaśnił dlaczego to właśnie kara tzw. mieszana zapewni realizację celów kary a nadto uczyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Pozbawiony racji jest argument skarżącego, iż Sąd Rejonowy nie docenił należycie postawy procesowej oskarżonego, jego skruchę i refleksję co do swego nagannego zachowania, a przede wszystkim stosunkowo niewielki stopień społecznego niebezpieczeństwa jego czynu. K. K. był uprzednio karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym, za które orzeczono i karę grzywny i karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Ponowne popełnienie przez oskarżonego czynu skierowanego przeciwko tożsamemu dobru prawnemu ukazuje go jako osobę lekceważącą wydawane wyroki. K. K. , mimo dotychczas stosowanych wobec niego kar, nie zrezygnował z naruszania porządku prawnego, co oznacza, że dotychczasowe reakcje karne nie wpłynęły na niego ani wychowawczo ani prewencyjnie. Zachowanie K. K. polegające na łamaniu norm prawa nie ma charakteru incydentalnego i wobec jego dotychczasowego sposobu postępowania kara o charakterze izolacyjnym jawi się jako nieodzowna. Warto zauważyć, że Sąd Rejonowy dopatrzył się okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 37 b kk , choć być może je przecenił. Z całą stanowczością jednak stwierdzić należy, że precyzyjnie ustalił wszystkie okoliczności zarówno te obciążające, jak i te łagodzące; ich wnikliwa analiza doprowadziła do wymierzenia oskarżonemu kary tzw. mieszanej, a więc z krótkoterminowym pobytem w izolacji penitencjarnej. W ocenie Sądu II instancji zastosowanie wobec oskarżonego kary o charakterze nieizolacyjnym nie zapewni realizacji celów resocjalizacyjnych kary, wszak nie wyciągnął on oczekiwanych refleksji z dotychczas orzekanych względem niego kar. Okoliczności związane z osobą K. K. nie dostarczają podstaw do uznania, że zastosowanie względem oskarżonego kary o charakterze wolnościowym skutkować będzie respektowaniem przez niego porządku prawnego. Postulowane przez obrońcę oskarżonego rozstrzygnięcie o karze pozostawiłoby oskarżonego w poczuciu bezkarności, a przecież jest on dojrzałą osobą, że rozumie naganność swojego postępowania i winien liczyć się z jego konsekwencjami. Obciążającą wymowę powyższych okoliczności autor apelacji lekceważy, a to one determinowały kształt kary sprzeciwiając się zastosowaniu względem K. K. kary nieizolacyjnej. Wymierzona oskarżonemu kara oscyluje w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i brak jest podstaw do przyjęcia, iż pozostaje ona rażąco surowa. Oskarżony zasługuje na karę pozbawienia wolności. Zastosowanie zamiast niej kary wolnościowej stanowiłoby zbyt dużą pobłażliwość i byłoby wyrazem nadmiernej wyrozumiałości dla jego kolejnego postępku. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w G. (...) z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt (...) Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy Te racje wespół z aprobatą dla stanowiska wyrażonego przez Sąd I instancji zadecydowały o uznaniu wywiedzionej w sprawie apelacji za nieuzasadnioną.Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu dlatego też – jako słuszny – został on utrzymany w mocy. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwi ęź le o powodach zmiany Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Odwoławczy zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciążył Skarb Państwa. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI