IX Ka 204/14

Sygn. akt IX Ka 204/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marzena Polak Protokolant: st.sekr.sądowy Magdalena Maćkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 roku sprawy J. K. obwinionego o wykroczenie z art. 124 § 1 kw z powodu, apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 4 marca 2014 roku, sygn. akt II W 1949/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zwalnia obwinionego od kosztów sądowych za II instancję, a wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IX Ka 204/14 UZASADNIENIE J. K. został obwiniony o to, że: w dniu 22 czerwca 2013 r. ok. godz. 14.00 w miejscowości S. gmina Ł. umyślnie uszkodził kask (hełm ochronny) o wartości 200 zł na szkodę K. K. zam. (...) (...) - tj. o wykroczenie z art. 124§1kw Wyrokiem z dnia 4 marca 2014 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu, sygn. akt II W 1949/13 uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego, tj. wykroczenia z art. 124§ 1 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 350 ( trzystu pięćdziesięciu) złotych grzywny. Na mocy art. 124 § 4 kw sąd zasądził także od obwinionego J. K. na rzecz K. K. kwotę 200 ( dwieście) złotych tytułem naprawienia szkody oraz zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 35 ( trzydzieści pięć) złotych tytułem opłaty sądowej oraz 100 ( sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania. Apelację od tego wyroku złożył osobiście obwiniony. Zarzucił on wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych wynikający z nieprawidłowej i jednostronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. W konsekwencji, należy uznać, iż wniósł on o uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie. Na samym wstępie stwierdzić należy, iż zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji przeprowadził przewód sądowy w sposób wszechstronny i wnikliwy, dokonując wszelkich niezbędnych czynności dowodowych, koniecznych dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego mieściła się przy tym w granicach sędziowskiej swobody, należycie uwzględniając zasady logiki i prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Pozostawała ona wobec powyższego pod pełną ochroną dyspozycji art. 7 kpk , spotykając się w związku z tym z całkowitą akceptacją Sądu Okręgowego. Odnotowania wymaga również fakt, iż pisemne uzasadnienie zaskarżonego wyroku sporządzone zostało zgodnie ze wszystkimi wymogami, jakie stawia mu art. 424 kpk , pozwalając tym samym Sądowi II instancji na pełną i właściwą ocenę motywów, jakimi kierował się Sąd Rejonowy przy wydaniu orzeczenia. W szczególności w uzasadnieniu tym w sposób niebudzący wątpliwości przedstawione zostały poczynione ustalenia faktyczne, jak i ocena zebranych dowodów. Rozpoznając niniejszą sprawę, w żadnym przypadku Sąd Okręgowy nie dopatrzył się także uchybienia przepisom postępowania karnego. Sąd I instancji w toku procesu zgromadził wszelki materiał niezbędny do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, uwzględniając okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i niekorzyść obwinionego. Brak też przesłanek do formułowania twierdzeń, iż niedające się usunąć wątpliwości, rozstrzygnięte miałyby być wbrew regule wyrażonej w art. 5 § 2 kpk , a sprowadzające się do zasady in dubio pro reo . W związku z tym, iż Sąd Odwoławczy w całej rozciągłości aprobuje stanowisko Sądu Rejonowego w zakresie ustalonego stanu faktycznego, oceny materiału dowodowego, jak i w przedmiocie winy obwinionego, nie ma więc potrzeby, aby w tym miejscu szerzej przytaczać argumentację zawartą w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, a za wystarczające uznać należy odwołanie się do niej. Prawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego oraz właściwa, zgodna z wymogami art. 7 kpk , ocena wszystkich dowodów, doprowadziły Sąd Rejonowy do w pełni trafnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego. Sąd II instancji w całej rozciągłości aprobuje te ustalenia, które to znalazły odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, traktując je jako własne. Sprawstwo przedmiotowego czynu przez obwinionego wykazane zostało ponad wszelką wątpliwość. Argumentacja zaprezentowana w apelacji stanowi jedynie polemikę ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, i - w ocenie Sądu Okręgowego – nie zasługuje na uwzględnienie. Wymierzonej oskarżonemu kary nie można uznać za szczególnie surową. Oscyluje ona raczej w okolicach dolnej granicy zagrożenia ustawowego. Uwzględnia wszelkie okoliczności łagodzące i obciążające i jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego obwinionemu czynu. Uwzględnia także możliwości finansowe obwinionego. Z uwagi na sytuację majątkową i finansową obwinionego, oraz fakt wymierzenia kary finansowej - Sąd Okręgowy zwolnił go od uiszczenia kosztów sądowych za drugą instancję.