IX Ka 196/14

IX Ka 196/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – S. S.O. Rafał Sadowski Sędziowie: S.O. Marzena Polak S.O. Aleksandra Nowicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Marzenny Mikołajczak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014r. sprawy J. O. oskarżonego z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt VII K 497/13 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie. Sygn. akt IX Ka 196/14 UZASADNIENIE J. O. został oskarżony o to, że w dniu 11 sierpnia 2013 roku w P. , woj. (...) , kierował samochodem osobowym marki M. nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości 0,29 mg/l, tj. 0,60 promila alkoholu w wydychanym powietrzu, - to jest o przestępstwo z art. 178a§1 kk ; Sąd Rejonowy w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2014r. uznał co następuje: 1. na podstawie art. 17§1 pkt 3 kpk w zw. z art. 1§2 kk umarza postępowanie; 2. kosztami niniejszego postępowania obciąża Skarb Państwa; 3. na podstawie art. 137 ust 1 pkt 1 a contrario ustawy Prawo o ruchu drogowym nakazuje zwrócić oskarżonemu J. O. prawo jazdy nr (...) wydane przez Prezydenta Miasta T. , a odebrane oskarżonemu 11 sierpnia 2013 roku i zatrzymane na podstawie postanowienia Prokuratora z dnia 16 sierpnia 2013 roku w sprawie (...) Prokuratury Rejonowej w W. . Od powyższego wyroku apelację złożył prokurator zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego podnosząc zarzuty: - błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku polegający na uznaniu, ze wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu są znikome, podczas gdy materiał dowodowy prowadzi do odmiennego wniosku, - obrazy przepisów postępowania tj. art. 167 kpk i art. 366 §1 kpk , która miała wpływ na treść orzeczenia polegającą na zaniechaniu przesłuchania R. H. i syna oskarżonego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora kwestionująca trafność rozstrzygnięcia była trafna i doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie sposób odmówić racji wywodom apelacji wniesionej przez prokuratora, w której podniósł, że sąd meriti –naruszając przepisy postępowania - dokonał swoich ustaleń na podstawie niekompletnego i wybiórczo ocenionego materiału dowodowego. Skarżący trafnie wypunktował uchybienia, jakich dopuścił się sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok. Pobieżna analiza ujawnionych w sprawie dowodów, bez ich wzajemnego skonfrontowania, jak również zaniechanie przesłuchania świadka R. H. , doprowadziła do wydania rozstrzygnięcia w warunkach nie wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy oraz istnienia w materiale dowodowym szeregu wątpliwości, których Sąd Rejonowy nie usunął. Wyjść należy od tego, że sąd meriti nie zweryfikował w wystarczający sposób wersji zdarzenia podanej przez oskarżonego na rozprawie choćby poprzez odniesienie jej do wcześniej złożonych wyjaśnień i zapisów notatki urzędowej na k.1 akt. Okoliczności, które doprowadziły do zbadania stanu trzeźwości oskarżonego w tych trzech źródłach określone istotnie się od siebie różnią, co ma o tyle istotne znaczenie, że Sąd meriti szeroko eksponuje, iż to z inicjatywy oskarżonego doszło do dokonania tej czynności i jego czujności oraz odpowiedzialności przypisuje to działanie. Stąd także wywodzi o stopniu społecznej szkodliwości jego czynu. Tymczasem sięgnięcie do wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku postępowania przygotowawczego, a zwłaszcza informacji zawartych w notatce urzędowej nasuwa wątpliwości, które poprzez przesłuchanie sporządzonego ją policjanta należy rozwiać. Poczynienie prawidłowych ustaleń w tym zakresie, rzutować musi na ocenę społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu. Z powyższych względów sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.