IX Ka 183/21

Sąd Okręgowy w Toruniu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonych P. K. (1) i A. S. (1) skazanych za składanie fałszywych zeznań z art. 233 § 1 kk, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w G. Obrońca zarzucał m.in. naruszenie prawa do obrony poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich wnioskowanych dowodów, w tym przesłuchania świadków i opinii biegłego, a także błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, iż zgromadzone dowody, w tym dokumenty z wcześniejszej sprawy dotyczącej tych samych zdarzeń, były wystarczające do poczynienia ustaleń co do sprawstwa oskarżonych. Oddalenie wniosków dowodowych obrony było uzasadnione, gdyż okoliczności, których dotyczyły, nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia lub zostały już wszechstronnie wyjaśnione w innej sprawie. Sąd odwoławczy podkreślił, że ustalenia faktyczne w sprawie oparte były na analizie całokształtu dowodów, uwzględniającej zasady logiki i doświadczenia życiowego, a wcześniejsze prawomocne rozstrzygnięcia w sprawie kierowcy pojazdu były wiążące. Sąd nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonych kar ograniczenia wolności, uznając je za adekwatne do społecznej szkodliwości czynów i zawinienia oskarżonych. Na koniec, na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk, sąd zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa z uwagi na ich sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający