IX Ka 181/13

Sygn. akt – IX Ka 181/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16. maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie: Przewodniczący – S.S.O. Jarosław Sobierajski Sędziowie: S.S.O. Aleksandra Nowicka S.S.O. Rafał Sadowski (spr.) Protokolant – st. sekr. sąd. Magdalena Maćkiewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Bożeny Mentel po rozpoznaniu w dniu 16. maja 2013 r. sprawy K. W. – oskarżonego z art. 290§1 kk , na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Toruniu-Wschód, od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 4. lutego 2013 r., sygn. akt VIII K 1707/12, I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w na podstawie art. 45 §1 kk orzeka wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej w kwocie 100 (stu) zł, odniesionej przez oskarżonego z przypisanego mu przestępstwa; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IX Ka 181/13 UZASADNIENIE K. W. został oskarżony o to, że w dniu 09 października 2012r. w miejscowości L. ul. (...) ze stosu wcześniej wyrąbanego i ułożonego drewna znajdującego się w lesie Leśnictwa B. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 2,40 metra przestrzennego drewna topolowego o łącznej wartości 235,87 zł na szkodę Nadleśnictwa D. - tj. o czyn z art. 290 § 1 kk Wyrokiem z dnia 4 lutego 2013r. Sąd Rejonowy w Toruniu, sygn. akt VIII K 1707/12, uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z tym ustaleniem, iż stanowi on występek z 278 § 1 i 3 kk i za to, na podstawie art. 278 § 3 kk , wymierzył mu karę 5 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez sąd w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 290 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz Nadleśnictwa w D. w kwocie 471,74 zł. Zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa. Wyrok ten zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego oskarżyciel publiczny, zarzucając obrazę prawa materialnego, tj. art. 45 § 1 kk , polegającą na nieorzeczeniu przepadku korzyści majątkowej osiągniętej przez sprawcę z popełnienia przestępstwa. Powołując się na w/w zarzut, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego na podstawie w/w przepisu przepadku na rzecz Skarbu Państwa kwoty 100 zł, stanowiącej korzyść majątkową osiągniętą przez niego z popełnionego przestępstwa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna. Na tle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego i generalnie prawidłowych rozstrzygnięć w ramach „orzeczenia o karze”, sąd odwoławczy uznał potrzebę konwalidowania zawartego w wyroku uchybienia, wskazanego przez oskarżyciela publicznego. Skarżący zasadnie zarzucił bowiem, że nie orzekając przepadku kwoty, jaką oskarżony otrzymał za sprzedaż części skradzionego drewna topolowego J. K. , sąd orzekający dopuścił się obrazy art. 45 § 1 kk . W związku z tym, że oskarżony odniósł w ten sposób z popełnionego przez siebie przestępstwa korzyść majątkową nie podlegającą przepadkowi na podstawie art. 44 § 1 kk , zaktualizowały się wszak przesłanki do orzeczenia wobec niego obligatoryjnego przepadku korzyści majątkowej na podstawie w/w przepisu. Z pisemnych motywów orzeczenia wynika, że doszło do tego wyłącznie przez pomyłkę (k. 63). Omyłka ta, jako dotycząca merytorycznej części wyroku, nie miała jednak charakteru oczywistej w rozumieniu art. 105 kpk i jako taka musiała podlegać korekcie w postępowaniu odwoławczym. Sąd odwoławczy dokonał zatem zmiany zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego – na podstawie art. 45 § 1 kk – przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej w kwocie 100 zł, w której posiadaniu wciąż pozostawał on w chwili orzekania (k. 80). Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego w pozostałym zakresie należało utrzymać go w mocy. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 635 kpk sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, obciążając wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu Skarb Państwa, albowiem przemawiają za tym względy słuszności, gdyż to nie jego postawa przyczyniła się do wszczęcia postępowania odwoławczego.