IX Ka 1780/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za niealimentację na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, uznając apelację oskarżonego za bezzasadną.
Oskarżony złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego, w którym został skazany na 3 miesiące pozbawienia wolności za niealimentację. Zarzucił rażącą niewspółmierność kary, wskazując na swoją trudną sytuację życiową i fakt, że uprawniona do alimentów posiada środki do życia. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, podkreślając, że orzeczona kara nie przekracza stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także uwzględniając uprzednią karalność oskarżonego za podobne przestępstwo. Sąd odwoławczy utrzymał wyrok w mocy, zwalniając jednocześnie oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego ze względu na jego sytuację materialną.
Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację wniesioną przez oskarżonego B. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 6 sierpnia 2024 r. (sygn. akt II K 441/24), którym został skazany na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo niealimentacji. Oskarżony zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary, zarzucając jej rażącą niewspółmierność. Argumentował, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, nie posiada środków do życia, nie pracuje i mieszka u osób trzecich. Podkreślił również, że osoba uprawniona do alimentów posiada środki do życia ze stałego świadczenia rentowego. Wnioskował o zastosowanie łagodniejszej kary, np. kary ograniczenia wolności. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. W uzasadnieniu wskazano, że orzeczona kara 3 miesięcy pozbawienia wolności nie przekracza stopnia winy ani społecznej szkodliwości czynu. Podkreślono, że okres niealimentacji istotnie przekraczał próg warunkujący odpowiedzialność karną. Sąd odwoławczy zwrócił uwagę na konieczność zapewnienia skutecznego oddziaływania zapobiegawczego, zwłaszcza w kontekście uprzedniej karalności oskarżonego za podobne przestępstwo i nieskuteczności wcześniejszych kar wolnościowych. Mimo że bezwzględna kara pozbawienia wolności czasowo uniemożliwi oskarżonemu pracę, uznano ją za racjonalną, dającą szansę na trwałą zmianę postawy wobec obowiązku alimentacyjnego. Wskazano również, że wymiar kary jest niewielki, co pozwoli na szybki powrót oskarżonego na rynek pracy. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Jednocześnie, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze, uwzględniając jego trudną sytuację materialną i ograniczone możliwości zarobkowe wynikające z orzeczonej kary.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara 3 miesięcy pozbawienia wolności nie przekracza stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, zwłaszcza w kontekście uprzedniej karalności oskarżonego za podobne przestępstwo i nieskuteczności wcześniejszych kar wolnościowych. Kara ta ma na celu zapewnienie skutecznego oddziaływania zapobiegawczego i danie szansy na trwałą zmianę postawy oskarżonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Prokurator / Oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako podstawy apelacji.
k.k. art. 209 § § 1
Kodeks karny
Podstawa prawna przestępstwa niealimentacji.
Pomocnicze
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Możliwość zastosowania kary łagodniejszej zamiast kary pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara 3 miesięcy pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna. Oskarżony był już karany za niealimentację, co świadczy o nieskuteczności wcześniejszych kar wolnościowych. Kara pozbawienia wolności ma na celu zapewnienie skutecznego oddziaływania zapobiegawczego. Wymiar kary jest niewielki i pozwoli na szybki powrót oskarżonego na rynek pracy.
Odrzucone argumenty
Kara jest rażąco niewspółmierna ze względu na trudną sytuację życiową oskarżonego. Osoba uprawniona do alimentów posiada środki do życia. Należy zastosować art. 37a k.k. i orzec karę łagodniejszą (ograniczenia wolności).
Godne uwagi sformułowania
żaden z argumentów wskazanych w uzasadnieniu apelacji oskarżonego nie przekonuje orzeczona kara nie przekracza swoją dolegliwością stopnia winy, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu okres niealimentacji w istotnym stopniu przekraczał próg wysokości trzymiesięcznego świadczenia okresowego warunkującego odpowiedzialność za czyn z art. 209 § 1 k.k. względy związane z koniecznością zapewnienia orzeczeniu skutecznego oddziaływania zapobiegawczego na osobę sprawcy wskazują na konieczność wymierzenia oskarżonemu kary rodzajowo najsurowszej, tj. kary pozbawienia wolności nieskuteczność orzekanych kar wolnościowych daje szansę na trwałą zmianę postawy oskarżonego do obowiązku świadczenia alimentów rozmiar orzeczonej kary pozbawienia wolności nie jest duży (3 miesiące), co zasadniczo niweluje negatywne skutki utraty możliwości zarobkowania przez oskarżonego zapewniając szybki jego powrót na rynek pracy to, iż ustawodawca wprowadził do systemu prawnego uregulowanie w art. 37 a k.k. nie oznacza automatycznie – jak życzyłby sobie tego oskarżony obowiązku wykorzystywania tej sytuacji w każdej sytuacji gdy formalnie byłoby to dopuszczalne
Skład orzekający
Jan Klocek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania bezwzględnej kary pozbawienia wolności za niealimentację pomimo trudnej sytuacji życiowej oskarżonego, zwłaszcza w przypadku recydywy. Interpretacja art. 37a k.k. w kontekście potrzeb zapobiegawczych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny sądu odwoławczego. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu niealimentacji i pokazuje, jak sąd ocenia argumenty oskarżonego dotyczące jego trudnej sytuacji życiowej w kontekście wymiaru kary. Jest to interesujące dla prawników zajmujących się prawem karnym i rodzinnym.
“Trudna sytuacja życiowa czy recydywa? Sąd Okręgowy o karze za niealimentację.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUzasadnienie wyroku Ka 1780/24 UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IX Ka 1780/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 6 sierpnia 2024 r., II K 441/24 0.1.Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony ☐ inny 0.1.Granice zaskarżenia 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.0.1.Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.1.Ustalenie faktów 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. Potwierdzenie wpłat z tytułu alimentów przez oskarżonego w okresach innych niż czas objęty aktem oskarżenia. Wpłaty alimentów k.95-97 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.1.Ocena dowodów 0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dokument Dokument urzędowy nie budzący zastrzeżeń 0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wskazane powyżej dokumenty Wpłaty alimentów wynikające z dokumentów odnosiły się do działań oskarżonego po czasie objętym aktem oskarżenia i jako takie nie miały znaczenia. 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Oskarżony zaskarżył wyrok w części co do kary. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy, pomimo iż oskarżony jest w trudnej sytuacji życiowej, nie ma środków do życia, nie pracuje, nie ma żadnego majątku, mieszka u osób trzecich, a uprawniona do alimentów ma środki do życia, gdyż utrzymuje się ze stałego świadczenia rentowego, a wskazane okoliczności pozwalają na odstąpienie od orzekania wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności i orzeczenie kary łagodniejszej, tj. kary ograniczenia wolności, celem umożliwienia oskarżonemu dalszego przebywania na wolności i znalezienia pracy celem uzyskania dochodów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja oskarżonego jest bezzasadna. Żaden z argumentów wskazanych w uzasadnieniu apelacji oskarżonego nie przekonuje, aby zaskarżone orzeczenie dotknięte zostało wskazanym uchybieniem w postaci rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary 3 miesięcy pozbawienia wolności. Z pewnością orzeczona kara nie przekracza swoją dolegliwością stopnia winy, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu. Wskazać wypada, że okres niealimentacji w istotnym stopniu przekraczał próg wysokości trzymiesięcznego świadczenia okresowego warunkującego odpowiedzialność za czyn z art. 209 § 1 k.k. Również, a przede wszystkim względy związane z koniecznością zapewnienia orzeczeniu skutecznego oddziaływania zapobiegawczego na osobę sprawcy wskazują na konieczność wymierzenia oskarżonemu kary rodzajowo najsurowszej, tj. kary pozbawienia wolności. Mimo przyznania się oskarżonego do winy, jak też dokonywanych przez oskarżonego wpłat na poczet alimentów, z pola widzenia sądu wymierzającego karę nie mogła umknąć kwestia uprzedniej karalności oskarżonego i nieskuteczność orzekanych kar wolnościowych, które wbrew oczekiwaniom nie spowodowały poprawy oskarżonego. Oskarżony był już w przeszłości karany za przestępstwo niealimentacji, a mimo to powrócił do tożsamego rodzajowo przestępstwa. Niewątpliwie skutkiem wykonywania wobec oskarżonego kary bezwzględnej pozbawienia wolności będzie czasowe uniemożliwienie mu pracy zarobkowej a tym samym uniemożliwi mu bieżące regulowanie należności alimentacyjnych. Mimo to orzeczoną karę uznać należy za racjonalną, gdyż daje szansę na trwałą zmianę postawy oskarżonego do obowiązku świadczenia alimentów, co w dłuższej perspektywie czasowej okazać winno się korzystniejsze niż orzeczenie kary wolnościowej niezapewniającej trwałej poprawy postawy oskarżonego. Wskazać przy tym wypada, że rozmiar orzeczonej kary pozbawienia wolności nie jest duży (3 miesiące), co zasadniczo niweluje negatywne skutki utraty możliwości zarobkowania przez oskarżonego zapewniając szybki jego powrót na rynek pracy. Ponadto wskazać należy że to, iż ustawodawca wprowadził do systemu prawnego uregulowanie w art. 37 a k.k. nie oznacza automatycznie – jak życzyłby sobie tego oskarżony obowiązku wykorzystywania tej sytuacji w każdej sytuacji gdy formalnie byłoby to dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Wniosek o zmianę wyroku w zakresie orzeczonej kary, poprzez jej orzeczenie przy zastosowaniu art. 37 a k.k. w formie łagodniejszej, tj. w orzeczenie w miejsce kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy kary ograniczenia wolności w postaci wykonywania przez oskarżonego nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 6 miesięcy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zarzut okazał się bezzasadny, stąd nie było podstaw do uwzględnienia wniosku. 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wskazano w rubryce 3.1. jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzenia z urzędu. 0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1.Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Pkt II Sąd w pkt VII na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze uznając, że przemawia za tym jego sytuacja materialna, oceniana przy uwzględnieniu ograniczonych - w związku z orzeczeniem bezwzględnej kary pozbawienia wolności - możliwości zarobkowych. 1.PODPIS SSO Jan Klocek 0.1.Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżony B. K. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 6 sierpnia 2024 r., II K 441/24 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI