IX Ka 150/17

Sygn. akt IX Ka 150/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Walenta Sędziowie: SSO Marzena Polak (spr.) SSO Rafał Sadowski Protokolant: stażysta Mateusz Holc przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód w Toruniu – Bartosza Wieczorka, po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2017 roku sprawy S. K. , oskarżonego z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zb. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 30 grudnia 2016 roku sygn. akt II K 1387/16 I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że w punkcie V przyjmuje, iż oskarżony zobowiązany jest uiścić tytułem naprawienia szkody kwotę 28.000 USD (dwadzieścia osiem tysięcy dolarów amerykańskich); II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za II instancję, a wydatkami postepowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa Toruń Centrum-Zachód w Toruniu wniosła, na podstawie art. 335 § 1 kpk , o skazanie S. K. , podejrzanego o to, że w dniu 1 czerwca 2015 r. w T. , przy ul. (...) , w Kancelarii Notarialnej notariusz J. C. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zawarł przed notariuszem umowę pożyczki w formie aktu notarialnego – (...) gdzie zabezpieczenie udzielonej pożyczki stanowiła hipoteka ustanowiona na nieruchomości należącej do M. Z. , przy czym przy opisanych czynnościach posłużył się podrobionym pełnomocnictwem do reprezentowania M. Z. sporządzonym w formie aktu notarialnego – (...) , czym wyłudził poświadczenie nieprawdy, a następnie nie podjął spłaty uzyskanej w wyżej wymienionych okolicznościach pożyczki, czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 28.000 USD, co odpowiadało kwocie 108.800 zł, na szkodę F. S. , tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zb. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu , sygn. akt II K 1387/16: I. oskarżonego S. K. uznał winnym popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i za to, na mocy art. 286 § 1 kk , wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na mocy art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk , wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił oskarżonemu warunkowo na okres 3 (trzech) lat tytułem próby; III. na mocy art. 73 § 1 kk , oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; IV. na mocy art. 72 § 1 pkt 4 kk , zobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej w okresie próby; V. na mocy art. 46 § 1 kk , zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej F. S. kwoty 28.000 zł (dwadzieścia osiem tysięcy złotych) USD (dolarów amerykańskich); VI. zasądził od oskarżonego na rzecz F. S. kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) brutto tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; VII. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty i obciążył go kosztami sądowymi w łącznej kwocie 100 zł (sto złotych). Wyrok ten zaskarżyła w części dotyczącej środka kompensacyjnego na niekorzyść oskarżonego Prokuratura Rejonowa Toruń Centrum-Zachód w Toruniu , zarzucając mu: obrazę przepisów postepowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 343 § 7 kpk w zw. z art. 335 § 1 kpk , polegającą na skazaniu oskarżonego wyrokiem bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie środka kompensacyjnego w postaci zobowiązania do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej F. S. kwoty 28.000 zł (dwadzieścia osiem tysięcy złotych) USD (dolarów amerykańskich) zamiast uzgodnionego przez Prokuratora z podejrzanym środka kompensacyjnego w postaci zobowiązania do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 28.000 USD. W konkluzji apelujący wniósł o zmianę pkt V zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie, na podstawie art. 46 § 1 kk , zobowiązania do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej F. S. kwoty 28.000 USD (dolarów amerykańskich). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. Na samym wstępie stwierdzić należy, iż zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji przeprowadził przewód sądowy w sposób wszechstronny i wnikliwy, dokonując wszelkich niezbędnych czynności dowodowych, koniecznych dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego mieściła się przy tym w granicach sędziowskiej swobody, należycie uwzględniając zasady logiki i prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Pozostawała ona wobec powyższego pod pełną ochroną dyspozycji art. 7 kpk , spotykając się w związku z tym z całkowitą akceptacją Sądu Okręgowego. Odnotowania wymaga również fakt, iż pisemne uzasadnienie zaskarżonego wyroku sporządzone zostało zgodnie ze wszystkimi wymogami, jakie stawia mu art. 424 kpk , pozwalając tym samym Sądowi II instancji na pełną i właściwą ocenę motywów, jakimi kierował się Sąd Rejonowy przy wydaniu orzeczenia. W szczególności w uzasadnieniu tym w sposób niebudzący wątpliwości przedstawione zostały poczynione ustalenia faktyczne, jak i ocena zebranych dowodów. Rozpoznając niniejszą sprawę, w żadnym przypadku Sąd Okręgowy nie dopatrzył się także uchybienia przepisom postępowania karnego. Sąd I instancji w toku procesu zgromadził wszelki materiał niezbędny do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, uwzględniając okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego. Brak też przesłanek do formułowania twierdzeń, iż niedające się usunąć wątpliwości, rozstrzygnięte miałyby być wbrew regule wyrażonej w art. 5 § 2 kpk , a sprowadzające się do zasady in dubio pro reo . Jednakże, należy zgodzić się ze skarżącym, iż Sąd meriti błędnie w zaskarżonym wyroku Sąd meriti, w ramach obowiązku z art. 46 kk , orzekł kwotę 28 000 zł, podczas gdy z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że powinna być to kwota 28 000 USD, w związku z czym Sąd Okręgowy dokonał stosownej korekty zaskarżonego wyroku – tak jak w wyroku odwoławczym. Ponadto, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się tego rodzaju uchybień, które stanowiłyby przesłankę bezwzględnej przyczyny odwoławczej, i które stanowiłyby podstawę do uchylenia wyroku z urzędu. Z uwagi na sytuację majątkową i finansową oskarżonych, Sąd Okręgowy zwolnił ich od uiszczenia kosztów sądowych za drugą instancję.