IX KA 1431/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Kielcach, w składzie SSO Ewa Opozda-Kałka, SSO Krzysztof Sajtyna (sprawozdawca) i SSO Anna Szeliga, rozpoznał sprawę M. D. oskarżonego o przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. (spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w wyniku naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym). Oskarżony został skazany przez Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r. (sygn. akt VII K 81/13) na karę 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawieszoną na 4 lata, grzywnę w wysokości 90 stawek dziennych (po 20 zł każda) oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Obrońca oskarżonego złożył apelację, zarzucając szereg uchybień proceduralnych, w tym obrazę przepisów dotyczących dowodów, oceny dowodów, obiektywizmu oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Dodatkowo, w uzupełnieniu apelacji, podniesiono zarzut nieważności postępowania z powodu nienależytej obsady sądu. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za oczywiście bezzasadne. W szczególności odrzucono zarzut nieważności postępowania, odwołując się do uchwały Sądu Najwyższego. Analiza dowodów, w tym zeznań świadka S. Z. (który nie był naocznym świadkiem zdarzenia) oraz wyjaśnień oskarżonego, doprowadziła sąd do wniosku o ich niewiarygodności w kontekście ustaleń faktycznych. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również obrazy przepisów dotyczących przeprowadzania dowodów, oceny zeznań świadków czy opinii biegłych. Ustalenia faktyczne Sądu I instancji, dotyczące umyślnego naruszenia przez oskarżonego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, zostały uznane za prawidłowe. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 640 zł tytułem kosztów postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej w zakresie oceny dowodów i odpowiedzialności za spowodowanie wypadku drogowego ze skutkiem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa.
Zagadnienia prawne (6)
Czy oddalenie wniosku dowodowego z zeznań świadka, który miał być naocznym świadkiem zdarzenia, stanowi obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli świadek nie był naocznym obserwatorem zdarzenia, a jego zeznania nie wniosły istotnych informacji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z zeznań świadka S. Z. i stwierdził, że świadek nie był naocznym obserwatorem wypadku, a jedynie dowiedział się o nim przez radio CB. W związku z koleżeńskimi relacjami świadka z oskarżonym, sąd uznał zarzut za chybiony.
Czy zaniechanie dopuszczenia z urzędu dowodu z zeznań świadka lub opinii biegłego, mimo wniosku strony, stanowi obrazę przepisów postępowania?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli strona złożyła wniosek, który został oddalony, a zarzut dotyczy obrazy przepisów o dowodach z urzędu, co jest sprzeczne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zarzut obrazy art. 167 k.p.k. za bezprzedmiotowy, ponieważ strona złożyła wniosek dowodowy, który został oddalony, co powinno być przedmiotem zarzutu obrazy art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k.
Czy sąd I instancji dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków, naruszając zasady swobodnej oceny dowodów?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli ustalenia faktyczne są zgodne z wyjaśnieniami oskarżonego w znacznej części, a odmowa wiarygodności wyjaśnieniom w pozostałym zakresie jest uzasadniona sprzecznością z innymi dowodami i brakiem obiektywnych zakłóceń.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że wyjaśnienia oskarżonego w części dotyczącej braku sprawnych świateł hamowania w samochodzie poprzedzającym były niewiarygodne, gdyż były sprzeczne z zeznaniami pokrzywdzonego i świadka J. K. oraz niezależnymi okolicznościami, a manewry poprzedzających pojazdów były czytelne.
Czy brak przeprowadzenia konfrontacji między świadkami, mimo rozbieżności w ich zeznaniach, stanowi obrazę przepisów postępowania?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wskazane rozbieżności (np. dotyczące godziny wyjazdu) nie miały wpływu na ocenę okoliczności wypadku i zachowania oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że rozbieżności w zeznaniach świadków dotyczące godziny wyjazdu z miejscowości nie miały wpływu na ocenę okoliczności wypadku i zachowania oskarżonego.
Czy biegły przekroczył swoje uprawnienia, wypowiadając się co do winy oskarżonego lub oceniając materiał dowodowy?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli biegły nie wypowiada się co do winy, a jedynie stwierdza naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co jest jego kompetencją, a sąd dokonuje własnej oceny opinii.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że biegły nie wypowiadał się co do winy oskarżonego, a jedynie wskazał na naruszenie zasad bezpieczeństwa. Sąd I instancji szczegółowo odniósł się do opinii biegłego, a ocena tej opinii nie była dowolna.
Czy błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mógł mieć wpływ na treść wyroku?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zarzut ten wynika z wcześniej podniesionych i uznanych za nieskuteczne zarzutów obrazy przepisów postępowania, a skarżący nie formułuje nowych konkretnych uchybień.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia Sądu I instancji dotyczące umyślnego naruszenia przez oskarżonego zasad prędkości, zachowania odległości i błędnych decyzji były prawidłowe i nie budziły wątpliwości.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. R. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| S. Z. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| J. K. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| Prokuratura Okręgowa w Kielcach | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (24)
Główne
k.k. art. 177 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 175
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 69 § § 1 i § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 71 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § § 1 i § 3
Kodeks karny
k.k. art. 42 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 43 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 445 § § 1 - § 2 in fine
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 456
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja obrońcy jest oczywiście bezzasadna. • Świadek S. Z. nie był naocznym świadkiem zdarzenia. • Wyjaśnienia oskarżonego w kluczowych kwestiach były niewiarygodne i sprzeczne z innymi dowodami. • Ustalenia faktyczne Sądu I instancji są prawidłowe.
Odrzucone argumenty
Obraza art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego z zeznań świadka S. Z. • Obraza art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie dopuszczenia z urzędu dowodu z zeznań świadka S. Z. • Obraza art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 175 k.p.k. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i odmówienie mocy dowodowej wyjaśnieniom oskarżonego. • Obraza art. 7 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny zeznań świadka J. K. • Obraza art. 172 k.p.k. poprzez niezastosowanie konfrontacji między świadkami J. K. i A. R. • Obraza art. 193 k.p.k. poprzez przekroczenie uprawnień przez biegłego. • Obraza art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie dopuszczenia z urzędu dowodu z opinii biegłego. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. • Naruszenie przepisów postępowania poprzez obradowanie w nienależycie obsadzonym składzie sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.).
Godne uwagi sformułowania
apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione zarzuty są bezzasadne w stopniu oczywistym • niepodobnym jest przyjęcie, aby oskarżony [...] nie miał stosownej wiedzy o tym, iż S. Z. (1) nie był bezpośrednim świadek zdarzenia • powyższe świadczy nie tylko o oczywistej bezzasadności wywodów autora apelacji [...] ale również o dużej dozie dezynwoltury w traktowaniu swoich obowiązków • wyjaśnienia oskarżonego w tej części pozostające w oczywistej sprzeczności, co do wymowy zeznań pokrzywdzonego A. R. (1) oraz J. K. (1) oraz niezależnymi okolicznościami [...] słusznie doprowadziły Sąd a quo do uznania ich za niewiarygodne i stanowiące wyłącznie przyjętą linię obrony • trzeba właśnie dużej dozy dezynwoltury lub nierzetelności, aby zarzucać nie przeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego celem sprawdzenia sprawności nieznanego, co do tożsamości auta
Skład orzekający
Ewa Opozda-Kałka
przewodniczący
Krzysztof Sajtyna
sprawozdawca
Anna Szeliga
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej w zakresie oceny dowodów i odpowiedzialności za spowodowanie wypadku drogowego ze skutkiem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa drogowego, a apelacja skupia się na kwestiach proceduralnych. Nie ma tu zaskakujących faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.