IX Ka 1173/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący prezesa zarządu spółki za niewypłacanie pracownikom wynagrodzeń, odpraw i ekwiwalentów za urlop, uznając trudną sytuację finansową spółki za nieusprawiedliwiającą naruszenia praw pracowniczych.
Sąd Okręgowy w Kielcach rozpoznał apelację obrońcy S. P., prezesa zarządu spółki, skazanego za wykroczenia polegające na niewypłacaniu pracownikom wynagrodzeń, odpraw i ekwiwalentów za urlop. Obrońca zarzucał błędy w ustaleniach faktycznych i naruszenie prawa materialnego. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, podkreślając, że zła sytuacja finansowa spółki, trwająca od lat, nie usprawiedliwiała systematycznego naruszania praw pracowniczych. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono koszty postępowania.
Sąd Okręgowy w Kielcach, rozpoznając apelację obrońcy S. P., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Busku Zdroju, który skazał obwinionego za wykroczenia polegające na niewypłacaniu pracownikom wynagrodzeń za pracę, odpraw pieniężnych, ekwiwalentów za niewykorzystane urlopy oraz należnych odpraw w związku z przejściem na emeryturę. Obwiniony, jako prezes zarządu spółki, nie wypłacił pracownikom należnych świadczeń w listopadzie i grudniu 2011 r. oraz w styczniu 2012 r., a także odpraw i ekwiwalentów w różnych terminach. Obrońca zarzucał sądowi pierwszej instancji błędy w ustaleniach faktycznych, naruszenie prawa materialnego (niezastosowanie art. 1 § 2 kw) oraz obrazę prawa procesowego (nieprzeprowadzenie istotnych dowodów). Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Stwierdzono, że ustalenia faktyczne dotyczące niewypłacenia świadczeń są prawidłowe. Sąd podkreślił, że zła sytuacja finansowa spółki, która wymagała restrukturyzacji już od 2006 r. i znacząco pogorszyła się od 2009 r., nie stanowiła przyczyny usprawiedliwiającej niewypłacanie należnych pracownikom świadczeń. Utrzymywanie spółki w stanie permanentnego naruszania praw pracowniczych przez kilka lat było niedopuszczalne, niezależnie od zgody pracowników na wypłaty w ratach czy aprobaty Ministra Skarbu Państwa. Sąd wskazał również, że obrona nie składała wniosków dowodowych w sposób wskazany w apelacji. Kara grzywny wymierzona obwinionemu została uznana za adekwatną. W konsekwencji, na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a obwinionemu zasądzono koszty postępowania za drugą instancję.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, zła sytuacja finansowa spółki, nawet trwająca od lat i wymagająca restrukturyzacji, nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej systematyczne naruszanie praw pracowniczych i niewypłacanie należnych świadczeń.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obowiązek wypłaty wynagrodzeń i innych świadczeń pracowniczych jest fundamentalny. Długotrwała zła kondycja finansowa spółki nie zwalnia prezesa zarządu z odpowiedzialności za naruszenie tych praw, zwłaszcza gdy sytuacja ta utrzymuje się przez lata, a spółka funkcjonuje mimo braku płynności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. P. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
Przepisy (12)
Główne
k.p. art. 282 § 1 pkt 1
Kodeks Pracy
Dotyczy wykroczenia polegającego na nie wypłaceniu pracownikom wynagrodzenia za pracę w pełnej wysokości.
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks Postępowania Karnego
Podstawa utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku.
k.p.w. art. 109 § § 2
Kodeks Postępowania w Sprawach o Wykroczenia
Podstawa utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks Postępowania Karnego
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania za II instancję.
k.p.w. art. 119
Kodeks Postępowania w Sprawach o Wykroczenia
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania za II instancję.
Pomocnicze
k.p. art. 85 § 1 i 2
Kodeks Pracy
k.p. art. 86 § 1
Kodeks Pracy
k.p. art. 94 § pkt 5
Kodeks Pracy
u.o.s.z.p. art. 8
Ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników
Dotyczy wypłaty należnych odpraw pieniężnych.
k.p. art. 92 1 § § 1
Kodeks Pracy
Dotyczy wypłaty należnych odpraw pieniężnych w związku z przejściem na emeryturę.
k.p. art. 171 § § 1
Kodeks Pracy
Dotyczy wypłaty ekwiwalentów pieniężnych za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe.
u.o.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa ustalenia opłaty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zła sytuacja finansowa spółki nie usprawiedliwia niewypłacania należnych świadczeń pracowniczych. Obowiązek wypłaty wynagrodzeń i świadczeń jest fundamentalny i nadrzędny wobec trudności finansowych. Brak złożenia wniosków dowodowych w pierwszej instancji uniemożliwia ich uwzględnienie w apelacji.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uznania obwinionego winnym. Naruszenie prawa materialnego (niezastosowanie art. 1 § 2 kw). Obraza prawa procesowego (nie przeprowadzenie dowodów z zeznań byłych prezesów i przedstawicieli organizacji pracowniczych).
Godne uwagi sformułowania
permanentnego naruszania praw pracowników nie ma znaczenia, czy pracownicy wyrażali zgodę na wypłaty wynagrodzeń w ratach na obwinionym jako prezesie jej zarządu spoczywały obowiązki związane z jej zarządzaniem, w tym zapewnieniem środków na wypłaty dla zatrudnionych pracowników
Skład orzekający
Bogna Kuczyńska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności prezesa zarządu za niewypłacanie wynagrodzeń i świadczeń pracowniczych, nawet w sytuacji trudności finansowych spółki."
Ograniczenia: Dotyczy wykroczenia z Kodeksu Pracy, specyficzne dla sytuacji prezesa zarządu spółki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zaległości płacowych i odpowiedzialności kadry zarządzającej, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców.
“Prezes spółki skazany za niewypłacanie pensji – czy trudności finansowe firmy to usprawiedliwienie?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IX Ka 1173/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Bogna Kuczyńska Protokolant: sekr. sądowy Anna Misztal przy udziale oskarżyciela publicznego --------------- po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. sprawy S. P. obwinionego o wykroczenie z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z 26.VI.74r Kodeks Pracy w zw. z art. 85 § 1 i 2 , art. 86 § 1, art. 94 pkt 5 ustawy z 26.V.74 Kodeks Pracy na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju z dnia 16 maja 2013r. sygn. akt II W 248/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od obwinionego S. P. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania za II instancje w tym 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty. IX Ka 1173/13 UZASADNIENIE S. P. został obwiniony o to, że 1. będąc Prezesem Zarządu (...) S.A. w B. do dnia 14.02.2012r. nie wypłacił pracownikom wynagrodzenia za pracę w listopadzie 2011r. w pełnej wysokości, w tym: - od 06.12.2011r. 12 pracownikom zatrudnionym na stanowiskach nierobotniczych, na łączną kwotę 7.245,04 zł netto; - od 09.12.2011r. pracownikowi K. C. 355,12 zł netto; - od 11.12.2011r. 43 kierowcom-konduktorom, kierowcom-konwojentom i pracownikom placówek terenowych, na łączną kwotę 17.427,84 zł netto, tj. za wykroczenie z ar. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy (tj. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) w związku z art. 85 § 1 i 2, art. 86 § 1 oraz art. 94 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy 2. będąc Prezesem Zarządu (...) S.A. w B. do dnia 14.02.2012r. nie wypłacił pracownikom wynagrodzenia za pracę w grudniu 2011r. w pełnej wysokości, w tym: - od 06.01.2012r. 31 pracownikom zatrudnionym na stanowiskach nierobotniczych, na łączną kwotę 43.318,05 zł netto; - od 09.01.2012r. 40 pracownikom stacji obsługi i administracyjno-gospodarczych w B. , na łączną kwotę 46.326,59 zł netto; - od 11.01.2012r. 103 kierowcom-konduktorom, kierowcom-konwojentom i pracownikom placówek terenowych, na łączną kwotę 141.965,12 zł netto, tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy (tj. Dz. U. z 1998r., Nr 21, poz. 94 ze zm.) w związku z art. 85 § 1 i 2, art. 86 § 1 oraz art. 94 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy 3. będąc Prezesem Zarządu (...) S.A. w B. do dnia 14.02.2012r. nie wypłacił pracownikom wynagrodzenia za pracę w styczniu 2012r. w pełnej wysokości, w tym: - od 06.02.2012r. 33 pracownikom zatrudnionym na stanowiskach nierobotniczych, na łączną kwotę 50.358,75 zł netto; - od 09.02.2012r. 40 pracownikom stacji obsługi i administracyjno-gospodarczych w B. , na łączną kwotę 48.053,04 zł netto; - od 11.02.2012r. 99 kierowcom-konduktorom, kierowcom-konwojentom i pracownikom placówek terenowych, na łączą kwotę 154.496,79 zł netto, tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) w związku z art. 85 § 1 i 2, art. 86 § 1 oraz art. 94 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy 4. będąc Prezesem Zarządu (...) S.A. w B. do 14.02.2012r. nie wypłacił 10 byłym pracownikom należnych odpraw pieniężnych na łączną kwotę 40.734,86 zł, w tym: - od 13.01.2012r. T. M. w kwocie 4.830,56 zł; - od 01.02.2012r. 8 osobom na łączną kwotę 35.904,3 zł tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) w związku z art. 8 ustawy z 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844 ze zm.) 5. będąc Prezesem Zarządu (...) S.A. w B. do 14.02.2012r. nie wypłacił 2 byłym pracownikom należnych odpraw pieniężnych w związku z przejściem na emeryturę, w tym: - od 21.11.2011r. R. P. w kwocie 2.037,06 zł; - od 11.01.2012r. W. P. w kwocie 1.584,00 zł; tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy (tj. Dz.U. z 1998r. Nr 21,poz. 94 ze zm.) w związku z art. 94 pkt 5 oraz art. 92 1 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy 6. będąc Prezesem Zarządu (...) S.A. w B. do 14.02.2012r. nie wypłacił 11 byłym pracownikom należnych ekwiwalentów pieniężnych za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe w związku z ustaniem stosunków pracy, w tym: - od 06.12.2011r. M. U. – 1.481,16zł; - od 20.12.2011r. M. K. – 260,43 zł; - od 30.12.2011r. G. B. – 915,63 zł; - od 01.01.2012r. P. Z. – 441,41 zł; - od 10.01.2012r. P. D. – 1.148,36 zł; - od 01.02.2012r. L. D. – 1.641,54 zł, L. P. – 74,72 zł, T. S. – 1.221,37 zł, D. S. – 1.082,27 zł, A. W. – 1.017,66 zł, M. S. – 537,30 zł tj. za wykroczenie z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy (tj. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz.94 ze zm.) w związku z art. 171 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy . Wyrokiem z dnia 16 maja 2013r. Sąd Rejonowy w Busku-Zdroju uznał obwinionego S. P. za winnego zarzucanych mu we wniosku o ukaranie czynów stanowiących wykroczenia z art. 282 § 1 pkt 1 kp w zw. z art. 85 § 1 i 2, art. 86 § 1 oraz art. 94 pkt 5 kp w zw. z art. 8 ustawy z 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników, z art. 94 pkt 5 oraz art. 92 1 § 1kp , z art. 171 § 1 kp oraz art. 92 1 § 1 i za to na podstawie art. 282 § 1 kp w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 3000 złotych, nadto sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 350 złotych tytułem kosztów postępowania. Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca obwinionego zaskarżając go w całości i zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uznania obwinionego winnym czynu polegającego na nie wypłacaniu pracownikom wynagrodzenia za pracę oraz ekwiwalentu za niewykorzystany urlop i tym samym zastosowanie art. 282 § 1 kpk ; - naruszenie prawa materialnego a to art. 1 § 2 kw poprzez jego nie zastosowanie; - obrazę prawa procesowego w szczególności art. 39 § 1 poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy a to w szczególności nie przeprowadzenia dowodu z zeznań byłym prezesów spółki na okoliczność kondycji finansowej spółki gdy oni ustępowali z tego stanowiska; - oraz nie przeprowadzenie dowodu z przesłuchania przedstawicieli organizacji pracowników działających w spółce, na okoliczność ustaleń i akceptacji przez pracowników wypłaty w częściach wynagrodzenia za pracę i innych składników wynagrodzenia oraz ustalenia czy winę za opóźnienia w wypłacie wynagrodzeń pracowników spółki ponosi obwiniony. Podnosząc tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja jest niezasadna. 1. Niekwestionowane są ustalenia dotyczące niewypłacenia przez obwinionego – wbrew obowiązkowi – poszczególnym pracownikom określonych kwot tytułem wynagrodzenia za pracę, odpraw pieniężnych i ekwiwalentów pieniężnych za niewykorzystane urlopy. Ustalenia te są prawidłowe. 2. Rozważenia wymagało, czy w sprawie zaistniała przyczyna usprawiedliwiająca niewypłacenie świadczeń należnych pracownikom. Obwiniony powoływał się w swoich wyjaśnieniach na trudności finansowe (...) S.A. w B. , które utrzymują się mimo podjętych działań naprawczych. Obwiniony wskazywał też, że w chwili obejmowania przez niego funkcji prezesa zarządu tej spółki firma już wymagała restrukturyzacji. Sąd Rejonowy wnioskował, że sytuacja ta nie może usprawiedliwiać obwinionego oceniając, że dopuścił się on zarzucanego wykroczenia i winy nieumyślnej. Stanowisko Sądu Rejonowego jest zasadne. Jest w sprawie oczywistym, że zła sytuacja finansowa spółki nie powstała w okresie objętym zarzutem czy też krótko przed nim. Z wyjaśnień obwinionego wynika, że już w 2006r. gdy obejmował funkcję prezesa, firma wymagała restrukturyzacji. Jak ustalił Sąd Rejonowy, od 2009r. nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji finansowej przedsiębiorstwa skutkujące utratą jego płynności finansowej. Z tego powodu wynagrodzenia dla pracowników nie były wypłacane w całości, ale w ratach. Stwierdzić trzeba, że wobec obwinionego toczyły się w ubiegłych latach sprawy o wykroczenie z art. 282 § 1 kp , ale, wbrew temu, co wywodzi obrońca w apelacji, wyroki uniewinniające obwinionego w tych sprawach nie wskazują na „bezzasadność oskarżenia” w sprawie niniejszej. Dotyczyły one bowiem innych sytuacji faktycznych. Mimo podejmowanych działań naprawczych na przełomie lat 2011/2012 stan finansowy firmy nie poprawił się, a jej kierownictwo w dalszym ciągu widziało szanse na przetrwanie spółki. Zatem przez kilka lat utrzymywano sytuacje, w której spółka funkcjonowała, ale przy założeniu – i niejako pod warunkami – permanentnego naruszania praw pracowników. W tym stanie rzeczy nie ma znaczenia, czy pracownicy wyrażali zgodę na wypłaty wynagrodzeń w ratach, jak również podnoszona w apelacji aprobata Ministra Skarbu Państwa. Pomijając kwestię gospodarczej zasadności funkcjonowania przez kilka lat spółki akcyjnej bez płynności finansowej, przypomnieć trzeba, że na obwinionym jako prezesie jej zarządu spoczywały obowiązki związane z jej zarządzaniem, w tym zapewnieniem środków na wypłaty dla zatrudnionych pracowników. Jeżeli skarżący zarzucił, że sąd nie przeprowadził określonych czynności dowodowych to zwrócić należy uwagę, że obrona w toku procesu nie składała wniosków dowodowych w kierunku wskazanym w apelacji. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że obwiniony wyczerpał znamiona zarzucanych mu wykroczeń. Wymierzonej obwinionemu kary nie można uznać za rażąco surową. Jest ona odpowiednia do zawinienia obwinionego i szkodliwości społecznej jego czynu oraz uwzględnia jego możliwości finansowe. Wobec powyższego na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. O kosztach sądowych za II instancję orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw . W ich skład wchodzą: ryczałt za doręczenie pism – 50 zł oraz opłata ustalona na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z 23.06. 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.). /SSO Bogna Kuczyńska/
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI