IX Ka 1040/13
Podsumowanie
Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu niewyjaśnienia statusu pokrzywdzonego oraz dokładnego miejsca popełnienia wykroczenia.
Sąd Okręgowy w Kielcach uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Końskich, który ukarał Z. T. naganą za wykroczenie z art. 162 § 1 kw. Powodem uchylenia było niewyjaśnienie przez Sąd Rejonowy kluczowych kwestii, takich jak status pokrzywdzonego J. T. oraz dokładne miejsce popełnienia wykroczenia (zaśmiecenie działki lub jej pobliża). Sąd Okręgowy uznał, że konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego.
Sąd Okręgowy w Kielcach, rozpoznając apelację wniesioną przez oskarżyciela posiłkowego J. T. od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy ukarał obwinionego Z. T. naganą za wykroczenie z art. 162 § 1 kw, zwalniając go od kosztów postępowania. Apelujący zarzucił zbyt łagodną karę i zasadność zwolnienia z kosztów. Sąd Okręgowy stwierdził jednak, że Sąd Rejonowy nie wyjaśnił podstawowych kwestii, w tym czy J. T. w ogóle posiadał prawo do wniesienia apelacji jako osoba pokrzywdzona, co wynika z treści art. 25 kpw. Istniały wątpliwości co do własności działki nr (...) i tego, czy to właśnie ona została zaśmiecona, czy też teren w jej pobliżu. Sąd Okręgowy uznał, że konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia tych okoliczności, co uzasadnia uchylenie wyroku na podstawie art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie zostało to jednoznacznie wyjaśnione przez Sąd Rejonowy, co budzi wątpliwości co do dopuszczalności środka odwoławczego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał na brak wyjaśnienia przez Sąd Rejonowy, czy J. T. był pokrzywdzonym w sprawie, mimo że zeznania wskazywały na jego związek z działką, która miała zostać zaśmiecona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. T. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| J. T. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| A. S. | osoba_fizyczna | inne |
Przepisy (3)
Główne
kpw art. 25
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpk art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
kpw art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyjaśnienie przez Sąd Rejonowy statusu pokrzywdzonego J. T. Niewystarczające ustalenie miejsca popełnienia wykroczenia przez Sąd Rejonowy.
Godne uwagi sformułowania
nie zostało wyjaśnione czy J. T. jest pokrzywdzonym w sprawie nie wiadomo co oznacza stwierdzenie zawarte w powyższych zeznaniach skarżącego Sąd przypisał Z. T. zaśmiecenie lasu w pobliżu działki nr (...) nie wiadomo zatem w oparciu o jaki dowód Sąd I instancji poczynił ustalenia
Skład orzekający
Klaudiusz Senator
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Konieczność dokładnego wyjaśniania statusu procesowego stron (pokrzywdzonego) oraz precyzyjnego ustalania miejsca popełnienia czynu w postępowaniach wykroczeniowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania w sprawach o wykroczenia i konkretnych okoliczności sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe błędy proceduralne popełniane przez sądy niższej instancji, które mogą prowadzić do uchylenia wyroku. Jest to pouczające dla prawników procesowych.
“Błędy proceduralne sądu rejonowego doprowadziły do uchylenia wyroku w sprawie o wykroczenie.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IX Ka 1040/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Klaudiusz Senator Protokolant: sekr. sądowy Anna Misztal przy udziale oskarżyciela publicznego --------------- po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. sprawy Z. T. obwinionego o wykroczenie z art. 162 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 30 kwietnia 2013r. sygn. akt II W 149/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Końskich. sygn. akt IXKa 1040/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Końskich wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2013r. ukarał Z. T. za popełnienie wykroczenia z art.162§1 kw na karę nagany i zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania. Apelację od tego wyroku wniósł J. T. , który występuje w sprawie, jako oskarżyciel posiłkowy. Skarżący zarzucił, że wymierzona obwinionemu kara nagany jest zbyt łagodna i mało dolegliwa w stosunku do popełnionego czynu. Autor apelacji zakwestionował też zasadność zwolnienia obwinionego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Podnosząc powyższe zarzuty J. T. wniósł o zmianę wyroku i wymierzenie obwinionemu surowszej kary lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W sprawie niniejszej przedmiotem rozpoznania przed Sądem II instancji była apelacja J. T. . W oparciu o przeprowadzone przez Sąd Rejonowy dowody nie da się jednak stwierdzić, czy skarżący miał w ogóle prawo wnieść środek odwoławczy od wydanego wyroku albowiem nie zostało wyjaśnione czy J. T. jest pokrzywdzonym w sprawie. Treść art. 25 kpw wskazuje kto jest pokrzywdzonym. Z zeznań J. T. złożonych na rozprawie wynika, że krytycznego dnia przebywał w lesie córki (k.27). Składając zeznania w toku czynności wyjaśniających J. T. powiedział, że działka o nr (...) należy do jego córki (k.7). Kwestie te z niewiadomych przyczyn pozostawały poza zainteresowaniem Sądu Rejonowego. Nie wiadomo co oznacza stwierdzenie zawarte w powyższych zeznaniach skarżącego, a w szczególności, czy oznacza to, iż przedmiotowa działka jest własnością jego córki, a tym samym autorowi apelacji nie przysługują żadne prawa do tej działki, czy też przedmiotowa działka należy do A. S. na skutek np. jakichś nieformalnych podziałów. Zwrócić należy uwagę, że wg. zgłaszającego o popełnieniu wykroczenia doszło do zaśmiecenia działki nr (...) . I tu ujawnia się kolejne uchybienie Sądu Rejonowego albowiem Sąd przypisał Z. T. zaśmiecenie lasu w pobliżu działki nr (...) . Skoro wg. Sądu obwiniony działał w pobliżu w/w działki, to jednak nie na tej działce, chociaż w niedalekiej od niej odległości. W takim razie i tak J. T. nie miałby praw strony w toczącym się postępowaniu nawet, gdyby posiadał tytuł prawny do działki nr (...) . Zauważyć jednak należy, że Sąd Rejonowy w całości dał wiarę zeznaniom J. T. (str.3 uzasadnienia), który przecież zeznał, iż obwiniony zaśmiecił działkę nr (...) . Nie wiadomo zatem w oparciu o jaki dowód Sąd I instancji poczynił ustalenia, iż doszło do zaśmiecenia lasu nie na w/w działce, lecz w jej pobliżu. Wszystkie wskazane okoliczności znajdowały się poza zainteresowaniem Sądu, który nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy w sposób pełny i przekonywujący. W świetle powyższego z uwagi na wskazane wyżej uchybienia i konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego koniecznym jest uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd przeprowadzi starannie i dokładnie postępowanie dowodowe we wskazanym w niniejszym uzasadnieniu kierunku, wyjaśniając w szczególności, czy J. T. jest osobą pokrzywdzoną w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 437§2 kpk w zw. z art. 109§2 kpw należało orzec, jak w wyroku. SSO Klaudiusz Senator
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę