Orzeczenie

IX K 956/12

Sąd
Sąd Okręgowy
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwohandel złomemspółkaniekorzystne rozporządzenie mieniemkara pozbawienia wolnościkara grzywnyapelacjapostępowanie karne

Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt IX K 956/12, uznał oskarżonego R. M. za winnego popełnienia oszustwa na szkodę spółki (...) sp. z o.o. w C. w maju i czerwcu 2008 roku, polegającego na wprowadzeniu w błąd co do możliwości wywiązania się z zobowiązania i doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci złomu metalowego o wartości 127.861,98 zł. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych po 10 zł każda, warunkowo zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 5 lat próby. Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając m.in. błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, w tym art. 4, 5 § 2, 7, 74 § 1, 92 i 410 kpk. Sąd Okręgowy w Krakowie, rozpoznając apelację, uznał ją za bezzasadną. Sąd Okręgowy podkreślił, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może ograniczać się do polemiki z ustaleniami sądu, a obrona nie wykazała konkretnych uchybień w rozumowaniu sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy podzielił ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, uznając za wiarygodne zeznania świadków R. W., P. W., G. C., M. C. i K. K. oraz dowody z dokumentów, a wyjaśnienia oskarżonego R. M. uznał za niewiarygodne i stanowiące jedynie linię obrony. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, uwzględniając całokształt materiału dowodowego i nie dopuszczając się uchybień w zakresie zasad postępowania dowodowego i oceny dowodów. Sąd Okręgowy uznał również, że uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego odpowiada wymogom art. 424 § 1 kpk. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając stopień społecznej szkodliwości czynu za wysoki, a orzeczoną karę za adekwatną do winy i społecznej szkodliwości czynu, spełniającą funkcje prewencji. Sąd Okręgowy zgodził się z Sądem Rejonowym co do pozytywnej prognozy kryminologicznej pozwalającej na warunkowe zawieszenie wykonania kary.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oszustwa (art. 286 kk) oraz zasad postępowania karnego, w szczególności oceny dowodów i zarzutów apelacyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy obu instancji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, przyjmując winę oskarżonego pomimo braku wystarczających dowodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie został uwzględniony, ponieważ obrona nie wykazała konkretnych uchybień w rozumowaniu sądu, a jedynie polemikę z ustaleniami.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych musi wykazać konkretne błędy logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego sądu, a nie tylko przedstawić odmienny pogląd oparty na innych dowodach.

Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, w szczególności zasady swobodnej oceny dowodów, rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego oraz kompletności materiału dowodowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd Okręgowy podzielił ocenę dowodów dokonaną przez sąd pierwszej instancji i uznał, że nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że sąd pierwszej instancji w sposób wnikliwy i rzetelny ocenił zebrany materiał dowodowy, uwzględniając całokształt dowodów i nie dopuszczając się uchybień w zakresie zasad postępowania dowodowego.

Czy uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji odpowiada wymogom formalnym i merytorycznym?

Odpowiedź sądu

Tak, uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w pełni odpowiada dyrektywom określonym treścią art. 424 § 1 kpk i pozwala na przeprowadzenie rzetelnej kontroli odwoławczej.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że pisemne motywy zaskarżonego wyroku pozwalają na przeprowadzenie kontroli odwoławczej, co oznacza, że spełniają one wymogi formalne.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa / Prokurator

Strony

NazwaTypRola
R. M.osoba_fizycznaoskarżony
G. i M. małż. C.osoba_fizycznapokrzywdzony
(...) sp. z o.o.spółkapokrzywdzony
R. W.osoba_fizycznaświadek/współsprawca
P. W.osoba_fizycznaświadek
K. K.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (20)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy oszustwa, czyli doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

Pomocnicze

k.k. art. 12

Kodeks karny

Dotyczy popełnienia przestępstwa w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.

k.k. art. 33 § § 2

Kodeks karny

Dotyczy wymierzenia kary grzywny.

k.p.k. art. 69 § § 1 i § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy warunkowego zawieszenia wykonania kary.

k.k. art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

Dotyczy okresu próby przy warunkowym zawieszeniu kary.

k.k. art. 73 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy oddania pod dozór kuratora sądowego w okresie próby.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zasądzenia od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłat i wydatków.

u.o.w.s.k. art. 2 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Dotyczy opłat w sprawach karnych.

u.o.w.s.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Dotyczy wydatków w sprawach karnych.

k.p.k. art. 427 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wymogów formalnych apelacji.

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

Określa bezwzględne przyczyny odwoławcze.

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

Zasada uwzględniania okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego.

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (in dubio pro reo).

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 74 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasada nemo se ipsum accusare tenetur (nikt nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności).

k.p.k. art. 92

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy oceny dowodów.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Zasada uwzględniania całokształtu materiału dowodowego przy wydawaniu wyroku.

k.p.k. art. 424 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Wymogi formalne uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 425 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zaskarżenia uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Okręgowy podzielił ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy. • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie został uwzględniony, ponieważ obrona nie wykazała konkretnych uchybień w rozumowaniu sądu. • Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego odpowiada wymogom formalnym i merytorycznym. • Orzeczona kara jest adekwatna do winy i społecznej szkodliwości czynu.

Odrzucone argumenty

Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia. • Obraza przepisów postępowania (art. 4, 5 § 2, 7, 74 § 1, 92, 410 kpk). • Uzasadnienie wyroku nie odpowiada wymogom art. 424 kpk.

Godne uwagi sformułowania

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych powinien dążyć do wykazania konkretnie uchybień w zakresie logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, których miał dopuścić się Sąd przy ocenie zebranego materiału dowodowego. • Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach od tych, na których oparł się sąd I instancji, a zwłaszcza tylko na wyjaśnieniach oskarżonego, nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych. • Sąd Rejonowy miał na względzie całokształt zebranego materiału dowodowego, nie dopuścił się żadnych uchybień w zakresie którejkolwiek z zasad związanych z postępowaniem dowodowym i oceną dowodów. • Wersja oskarżonego stanowi niewątpliwie tylko i wyłącznie przyjętą przez niego linię obrony. • Wyrażona w art. 5 §2 kpk zasada In dubio pro reo ma zastosowanie dopiero w sytuacji, gdy powzięte przez organ procesowy wątpliwości, co do sposobu rozstrzygnięcia określonej kwestii faktycznej lub prawnej nie dadzą się usunąć, pomimo powzięcia wszelkich dostępnych działań zmierzających do dokonania jednoznacznych ustaleń faktycznych, względnie jedynie trafnej wykładni prawa.

Skład orzekający

Olga Nocoń

sędzia

Lucyna Pradelska – Staniczek

sędzia

Katarzyna Gozdawa – Grajewska

sędzia (spr.)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oszustwa (art. 286 kk) oraz zasad postępowania karnego, w szczególności oceny dowodów i zarzutów apelacyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy obu instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa oszustwa gospodarczego, ale zawiera ciekawe argumenty apelacyjne dotyczące oceny dowodów i procedury, które mogą być interesujące dla prawników procesowych.

Obrona kwestionuje ustalenia faktyczne w sprawie oszustwa na ponad 127 tys. zł – sąd drugiej instancji podtrzymuje wyrok.

Dane finansowe

WPS: 127 861,98 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst