IX Gz 320/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o odrzuceniu jego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty, wskazując na brak uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał zażalenie pozwanego W. S. na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu jego zażalenia. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanego, ponieważ nie uzupełnił on braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, mimo wielokrotnych wezwań. Sąd Okręgowy uznał zażalenie pozwanego za bezzasadne, podkreślając, że pozwany nie wykonał zobowiązań dotyczących wniosku o zwolnienie od kosztów, co skutkowało odrzuceniem jego środka odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał zażalenie pozwanego W. S. na postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z dnia 7 lutego 2013 r., którym odrzucono zażalenie pozwanego na wcześniejsze postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 27 września 2012 r. Sąd Rejonowy odrzucił pierwotne zażalenie pozwanego z powodu nieuiszczenia opłaty od zażalenia, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Pozwany wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże nie uzupełnił wymaganych dokumentów, co skutkowało zwrotem wniosku i w konsekwencji odrzuceniem zażalenia. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego, stwierdzając, że jest ono bezzasadne. Sąd wskazał, że pozwany nie uzupełnił braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, mimo otrzymania wezwań, w tym dotyczących złożenia oświadczenia majątkowego na urzędowym formularzu. Podkreślono, że pozwany został pouczony o skutkach niewykonania tych czynności, a postępowanie sądowe wymaga przestrzegania formalizmów, zwłaszcza przez przedsiębiorców. Sąd Okręgowy zauważył również, że pozwany wielokrotnie powielał podobne błędy w składanych pismach.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd prawidłowo odrzucił zażalenie.
Uzasadnienie
Pozwany, mimo wielokrotnych wezwań i pouczeń, nie uzupełnił braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym nie podpisał oświadczenia majątkowego. Niewywiązanie się z tego obowiązku w zakreślonym terminie skutkowało zwrotem wniosku i odrzuceniem zażalenia zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
powód
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Spółki Akcyjnej w L. | spółka | powód |
| J. M. | osoba_fizyczna | pozwany |
| W. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o zażaleniu.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna orzeczenia o oddaleniu zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 504 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany przez pozwanego w zażaleniu, dotyczył błędnego zastosowania normy procesowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwany nie uzupełnił braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, mimo wezwań. Niewywiązanie się z obowiązku uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów skutkuje zwrotem wniosku i odrzuceniem zażalenia. Postępowanie sądowe wymaga przestrzegania formalizmów.
Odrzucone argumenty
Pozwany twierdził, że uzupełnił wszystkie zarządzenia i dokumenty. Sąd Rejonowy bezzasadnie uznał, że pozwany nie uzupełnił braków formalnych zażalenia.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie jest bezzasadne, nie zawiera bowiem żadnych zarzutów adekwatnych do stanu faktycznego, w którym zapadło zaskarżone postanowienie. Postępowanie sądowe cechuje swoisty formalizm, któremu strony (szczególnie profesjonaliści, jakimi są przedsiębiorcy) muszą sprostać. Zawsze winni być oni świadomi swoich obowiązków, a ich należyte wypełnienie stanowi przejaw dbałości o swoje interesy.
Skład orzekający
Monika Kazubińska – Kręcisz
przewodniczący-sprawozdawca
Liliana Stępkowska
sędzia
Wojciech Turżański
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "przypomnienie o konieczności przestrzegania formalizmów w postępowaniu sądowym, zwłaszcza w kontekście wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych i uzupełniania braków formalnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i braku aktywności strony w uzupełnianiu braków formalnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego odrzucenia zażalenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IX Gz 320/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Lublinie IX Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Monika Kazubińska – Kręcisz (spr) Sędziowie: SSO Liliana Stępkowska SSO Wojciech Turżański po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. w Lublinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w L. przeciwko J. M. i W. S. o zapłatę w przedmiocie zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie sygnatura akt VIII GNc 4141/11 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku odrzucił zażalenie pozwanego W. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 września 2012 r. (k.185). W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pozwany został zobowiązany zarządzeniem z dnia 15 listopada 2012 r. do uzupełnienia wskazanych w zarządzeniu braków formalnych zażalenia, w tym uiszczenia należnej opłaty. Odpis zarządzenia doręczono pozwanemu w dniu 29 listopada 2012 r. W odpowiedzi pozwany wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w tej części. Pomimo wezwania nie uzupełnił on jednak braków wniosku, co skutkowało jego zwrotem. Z tych względów Sąd postanowił następnie o odrzuceniu zażalenia z powodu jego nieopłacenia. Na powyższe postanowienie pozwany W. S. złożył zażalenie (k.205-206). Zaskarżył postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę, jak też przyznanie od powoda zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że Sąd Rejonowy bezzasadnie uznał, że pozwany nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, bowiem wszelkie żądane dokumenty złożone zostały w przepisanym terminie. Jako podstawę zarzutów wskazał naruszenie normy procesowej art. 504 § 1 kpc poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że pozwany mimo braku doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty uchybił ustawowemu terminowi do jego wniesienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne, nie zawiera bowiem żadnych zarzutów adekwatnych do stanu faktycznego, w którym zapadło zaskarżone postanowienie. Pozwany twierdził bowiem, iż wykonał wszystkie zarządzenia, zmierzające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, zapominając jednak, iż był on również wzywany do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek z dnia 4 grudnia 2012 r. – k. 149). Wniosek ten złożył w wyniku ustalenia wysokości i zobowiązania go do uiszczenia opłaty od zażalenia (zarządzenie z dnia 15 listopada 2012 r. – k. 147). Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci opłaty od zażalenia został złożony w terminie zakreślonym do uzupełnienia tego braku. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2012 r. (k. 159) pozwany wezwany został do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od opłaty poprzez złożenie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania na urzędowym formularzu. Wezwanie otrzymał w dniu 31 grudnia 2012 r. (k. 167) i w odpowiedzi przesłał wymagany formularz. W związku z tym, że nie zawierał on podpisu, a zatem nie posiadał waloru dokumentu (oświadczenia obowiązanego), pozwany zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2013 r. (k. 173) został ponownie wezwany do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów poprzez podpisanie oświadczenia. Zobowiązanie to powstało z dniem 28 stycznia 2013 r., kiedy to W. S. odebrał przedmiotowe wezwanie (k. 179). W zakreślonym terminie 7 dni nie wywiązał się jednak ze zobowiązania i nie złożył oświadczenia majątkowego wolnego od wskazywanych przez Przewodniczącego braków. Nie uiścił też w tym terminie należnej opłaty. Powyższe skutkowało zarządzeniem o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 186). Zgodnie ze wskazanym przez Sąd Rejonowy przepisem art. 370 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślić należy, iż pozwany został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych – opłaty od zażalenia, które zostały precyzyjnie określone. Nie dokonując wskazanych czynności pozwany musiał liczyć się ze skutkiem w postaci odrzucenia jego środka odwoławczego (został on o tym pouczony). Postępowanie sądowe cechuje swoisty formalizm, któremu strony (szczególnie profesjonaliści, jakimi są przedsiębiorcy) muszą sprostać. Zawsze winni być oni świadomi swoich obowiązków, a ich należyte wypełnienie stanowi przejaw dbałości o swoje interesy. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, podlegające kontroli instancyjnej, podyktowane było zatem istniejącymi przeszkodami formalnymi dla nadania sprawie dalszego biegu. Analizując zarzuty zażalenia i badając akta niniejszej sprawy nie sposób oprzeć się wrażeniu, że pozwany korzystając z drogi odwoławczej wobec wielu zapadających w sprawie orzeczeń i wielokrotnie powielając te same lub zbliżone błędy i niedokładności (pomimo licznych zarządzeń i pouczeń), wymagające interwencji Przewodniczącego przed nadaniem biegu takiemu środkowi, nie identyfikuje należycie składanych pism i czynności procesowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc orzeczono, jak wyżej.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI