IV Ka 615/16

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2016-10-14
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kradzież energiiwłamanieart. 279 kkśrodki probacyjneapelacjauchylenie wyrokuponowne rozpoznanienawiązka

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w sprawie o nielegalny pobór energii elektrycznej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych i braku uzasadnienia.

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich, który skazał R. G. za nielegalny pobór energii elektrycznej. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Głównym powodem było zaniechanie przez Sąd I instancji orzeczenia środka probacyjnego obok warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, a także brak uzasadnienia wysokości zasądzonej nawiązki oraz nieustalenie faktycznej szkody.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając sprawę z apelacji prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich dotyczący R. G., oskarżonego o nielegalny pobór energii elektrycznej. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 279 § 1 kk, wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz orzekł nawiązkę w kwocie 500 zł. Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, wskazując na zaniechanie orzeczenia środka probacyjnego obok warunkowo zawieszonej kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za trafioną, stwierdzając, że nawiązka z art. 46 § 2 kk jest środkiem kompensacyjnym, a nie karnym, co oznaczało konieczność orzeczenia środka probacyjnego zgodnie z art. 72 § 1 kk. Jednakże, Sąd Okręgowy nie mógł samodzielnie orzec środka probacyjnego, ponieważ wymagało to uprzedniego wysłuchania sprawcy, co nie zostało uczynione przez Sąd I instancji. Ponadto, Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na brak uzasadnienia wysokości nawiązki oraz nieustalenie faktycznej szkody przez Sąd I instancji. W związku z tym, sprawę przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, który ma wysłuchać oskarżonego i ponownie orzec nawiązkę z odpowiednim uzasadnieniem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nawiązka z art. 46 § 2 kk jest środkiem kompensacyjnym, a nie karnym.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że nawiązka ma charakter kompensacyjny, a nie karny, co oznacza, że jej orzeczenie nie wyklucza obowiązku orzeczenia środka probacyjnego na podstawie art. 72 § 1 kk, chyba że orzeczono środek karny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
R. G.osoba_fizycznaoskarżony
(...) S.A. Oddział w W.spółkapokrzywdzony
Andrzej MazurkiewiczinneProkurator Prokuratury Okręgowej

Przepisy (6)

Główne

kk art. 279 § 1

Kodeks karny

kk art. 72 § 1

Kodeks karny

Zawieszając warunkowo wykonanie orzeczonej kary, sąd ma obowiązek orzec środek probacyjny, chyba że orzeczono środek karny.

Pomocnicze

kk art. 69 § 1

Kodeks karny

kk art. 70 § 1

Kodeks karny

kk art. 46 § 2

Kodeks karny

Nawiązka orzeczona na tej podstawie jest środkiem kompensacyjnym, a nie karnym.

kk art. 74 § 1

Kodeks karny

Wydanie rozstrzygnięcia opartego na zasadzie art. 72 § 1 pkt 1 kk wymaga uprzedniego wysłuchania sprawcy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaniechanie orzeczenia środka probacyjnego obok warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Nawiązka z art. 46 § 2 kk jest środkiem kompensacyjnym, a nie karnym. Brak uzasadnienia wysokości nawiązki. Nieustalenie faktycznej szkody.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja jest oczywiście trafna. Tego jednak nie uczyniono, bowiem nawiązka wskazana w art. 46 § 2 kk jest środkiem kompensacyjnym, nie zaś karnym. Wydanie rozstrzygnięcia opartego na zasadzie art. 72 § 1 pkt 1 kk wymaga uprzedniego wysłuchania sprawcy ( art. 74 § 1 kk ), a tego jak dotąd nie uczyniono. Za dostateczną argumentację nie sposób przecież uznać lakonicznego stwierdzenia, że wskazana kwota nie jest wygórowana, zwłaszcza, że Sąd I instancji w ślad za aktem oskarżenia zaniechał ustalenia faktycznej szkody jakiej doznała pokrzywdzona firma.

Skład orzekający

Mariusz Górski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących środków probacyjnych i kompensacyjnych w sprawach karnych, wymogi uzasadnienia orzeczeń o nawiązkach."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku nielegalnego poboru energii elektrycznej i błędów proceduralnych sądu I instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważne błędy proceduralne, które mogą prowadzić do uchylenia wyroku, nawet jeśli sprawa dotyczy przestępstwa. Pokazuje znaczenie prawidłowego stosowania przepisów o środkach probacyjnych i uzasadnianiu orzeczeń.

Błędy proceduralne w sądzie: dlaczego wyrok w sprawie o kradzież prądu został uchylony?

Dane finansowe

nawiązka: 500 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV Ka 615/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Agnieszka Strzelczyk przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. sprawy R. G. syna M. i J. z domu G. (...) r. w Z. Ś. z art. 279 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 14 czerwca 2016 r. sygnatura akt II K 176/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania Sygn. akt IV Ka 615/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem R. G. uznany został za winnego, że w okresie od stycznia 2015 roku do 13 stycznia 2016 roku w miejscowości S. (...) woj. (...) poprzez zerwanie plomby zabezpieczającej przelicznikowej dokonał włamania do instalacji zasilającej i nielegalnie pobierał energię elektryczną powodując straty o nieokreślonej sumie działając na szkodę (...) S.A. Oddział w W. , rejon (...) D. , to jest za winnego popełnienia czynu z art. 279 § 1 kk i za to, na mocy tego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie w oparciu o art. 69 § 1 kk oraz art. 70 § 1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2. Nadto, zgodnie z art. 46 § 2 kk orzeczono od R. G. na rzecz pokrzywdzonej firmy nawiązkę w kwocie 500 złotych. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę prawa materialnego, a to przepisu art. 72 § 1 kk poprzez zaniechanie zastosowania obok kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat orzeczonej wobec oskarżonego R. G. zobowiązania wskazanego w tym przepisie, bądź środka karnego. Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec R. G. obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby pisemnie co 3 miesiące, obok orzeczonej przez Sąd I instancji kary pozbawienia wolności z warunkowym, zawieszeniem jej wykonania i środka kompensacyjnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest oczywiście trafna. Zgodnie z treścią art. 72 § 1 kk zawieszając warunkowo wykonanie orzeczonej kary powinnością sądu jest orzeczenie środka probacyjnego, zaś można od tego odstąpić w przypadku orzeczenia środka karnego. Tego jednak nie uczyniono, bowiem nawiązka wskazana w art. 46 § 2 kk jest środkiem kompensacyjnym, nie zaś karnym. Sąd Okręgowy nie był jednak w stanie zmienić zaskarżonego orzeczenia w sposób wskazany w apelacji, bowiem wydanie rozstrzygnięcia opartego na zasadzie art. 72 § 1 pkt 1 kk wymaga uprzedniego wysłuchania sprawcy ( art. 74 § 1 kk ), a tego jak dotąd nie uczyniono. Niezależnie od granic apelacji trzeba zauważyć, Sąd I instancji nie uzasadnił dlaczego wysokość nawiązki określił właśnie na 500 zł. Za dostateczną argumentację nie sposób przecież uznać lakonicznego stwierdzenia, że wskazana kwota nie jest wygórowana, zwłaszcza, że Sąd I instancji w ślad za aktem oskarżenia zaniechał ustalenia faktycznej szkody jakiej doznała pokrzywdzona firma. Tym samym przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd winien wysłuchać R. G. na okoliczności ewentualnego orzeczenia stosownego zobowiązania, a nadto ponowne orzeczenie nawiązki musi zawierać argumentację dlaczego określono ją w takiej, a nie innej wysokości. Dlatego zdecydowano jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI