IV.U 219/17

Sygn. akt IV.U 219/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie Wydział IV w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Gurgacz Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Wulw-Kondej po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. w Krośnie sprawy z wniosku M. N. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) w R. o ustalenie niepełnosprawności małoletniej O. N. na skutek odwołania M. N. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) w R. z dnia 14 czerwca 2017 roku numer sprawy: (...) (...) (...) (...) o d d a l a o d w o ł a n i e. SSR Katarzyna Gurgacz Sygn. akt IV. U. 219/17 UZASADNIENIE wyroku z dnia 8 listopada 2017 roku Orzeczeniem z dnia 14 czerwca 2017 roku nr sprawy: (...) (...) (...) (...) Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) w R. utrzymał w mocy orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) z dnia 5 kwietnia 2017 roku nr : (...) (...) (...) o nie zaliczeniu małoletniej O. N. do osób niepełnosprawnych. W uzasadnieniu Wojewódzki Zespół podał, że stan zdrowia małoletniej O. N. nie uzasadnia zaliczenie jej do osób niepełnosprawnych. Powyższe ustalenia zostały oparte na badaniu fizykalnym oraz analizie dokumentacji medycznej i specjalistycznej. Przedmiotowe orzeczenie wnioskodawczyni M. N. zaskarżyła i wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zaliczenie małoletniej O. N. do osób niepełnosprawnych. Dalej wnioskodawczyni podała, że nie zgadza się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Zespołu w R. , które uważa za krzywdzące i nie zgodne z faktycznym stanem zdrowia małoletniej O. N. . Odpowiadając na odwołanie Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. podał, że utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie (...) co do braku niepełnosprawności małoletniej O. N. po ponownej analizie całości dokumentacji zgromadzonej na użytek postępowania orzeczniczego. W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dokonał następujących ustaleń: Wnioskodawczyni M. N. złożyła w dniu 9 marca 2017 roku wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności małoletniej O. N. , podając iż ustalenie niepełnosprawności jest jej niezbędne w celu ubiegania się prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. dowód: wniosek z daty wpływu 09.03.2017 roku (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) decyzją podjętą przez skład orzekający na posiedzeniu w dniu 5 kwietnia 2017 roku nie zaliczył małoletniej O. N. do osób niepełnosprawnych. dowód : orzeczenie z dnia 05.04.2017 roku Z przedmiotowym orzeczeniem wnioskodawczyni M. N. nie pogodziła się składając odwołanie do organu II instancji, zarzucając, że orzeczenie jest krzywdzące albowiem stan zdrowia małoletniej O. N. kwalifikuje ją ustalenia niepełnosprawności. dowód : odwołanie z dnia 20.04.2017 roku, Na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2017 roku Wojewódzki Zespół w R. rozpatrzył odwołanie od orzeczenia organu I instancji i na podstawie zgromadzonej dokumentacji medycznej i specjalistycznej, badań i wywiadów utrzymał w mocy decyzję wydaną przez (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) z dnia 5 kwietnia 2017 roku. Od przedmiotowego orzeczenia wnioskodawczyni złożyła odwołanie do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Powołani przez Sąd biegli lekarze sądowi - 1) specjalista z zakresu chorób płuc i alergologii w wydanej opinii lekarskiej z dnia 25 sierpnia 2017 roku stwierdził u małoletniej O. N. alergiczny nieżyt spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astmę oskrzelową atopową i wadę postawy – prawostronną skoliozę piersiową. Zdaniem biegłego powyższe schorzenia nie powodują niepełnosprawności małoletniej O. N. ; 2) specjalista za zakresu chorób oczu w wydanej opinii lekarskiej z dnia 20 października 2017 roku (data wpływu) stwierdził u małoletniej O. N. niewielką nadwzroczność obu oczu. Zdaniem biegłego powyższe schorzenia nie powodują niepełnosprawności. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt Wojewódzkiego Zespołu w R. oraz opinii biegłych z dnia 25 sierpnia 2017 roku i 20 października 2017 roku (data wpływu). Tym dowodom Sąd dał wiarę albowiem nie zachodzą pomiędzy nimi sprzeczności, są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych /Dz. U. Nr 123 poz.776 ze zm./ - osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną i psychiczną o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku. W niniejszej sprawie Sąd dał w pełni wiarę opinii biegłych sądowych albowiem są to opinie, które w sposób wyczerpujący i wnikliwy opisują stan zdrowia małoletniej O. N. . Opinie zostały sporządzone w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym na podstawie dokumentacji lekarskiej oraz badania fizykalnego. Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek okoliczności, które uzasadniałyby kwestionowanie wiarygodności oraz rzeczowości i kompletności przedmiotowych opinii. Opinie umożliwiły Sądowi dokonanie oceny stanu zdrowia małoletniej O. N. . Wnioskodawczyni nie złożyła żadnych innych wniosków dowodowych. Zarzuty wnioskodawczyni do opinii biegłych sądowych sprowadzają się do subiektywnego poczucia niepełnosprawności małoletniej O. N. , na podstawie faktu iż jest stwierdzona choroba, która wymaga ciągłego leczenia (zażywania lekarstw), że często zapada np. na zapalenie oskrzeli i opuszcza zajęcia szkolne. W ocenie Sądu te zarzuty nie podważają opinii biegłych lekarzy sądowych. Nie są poparte żadną medyczną argumentacją, zaś biegli nie kwestionowali istnienia u małoletniej O. N. choroby. Główna choroba małoletniej ma podłoże alergologiczne i biegły o właściwej specjalności medycznej ocenił to schorzenie, lecz pomimo stwierdzenia choroby uznał, że nie zostały wypełnione ustawowe przesłanki warunkujące ustalenie niepełnosprawności, a mianowicie taki wpływ choroby na funkcjonowanie organizmu, który powoduje konieczność zapewnienia całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku. Sam fakt występowania choroby, nawet przewlekłej czy też nieuleczalnej, nie skutkuje automatycznie ustaleniem niepełnosprawności. T. sam fakt konieczności systematycznego leczenia, czy zażywania lekarstw. Dopiero ocena stopnia wpływu występującej choroby na funkcjonowanie organizmu w zakresie powołanej przesłanki ustawowej, warunkuje ustalenie niepełnosprawności. Biegli sądowi, a w szczególności biegły za zakresu alergologii i chorób płuc, rzeczowo i rzetelnie uzasadnili nie spełnienie przez małoletnią O. N. przesłanek do zaliczenia jej do osób niepełnosprawnych. Wobec ustalenia w oparciu o opinie biegłych iż małoletnia O. N. nie jest osobą niepełnosprawną – Sąd na zasadzie art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie jako bezzasadne. Sędzia