IVP 220/15

IVP 220/15 UZASADNIENIE Pełnomocnik powódki B. M. wniósł przeciwko (...) A. P. , (...) spółka jawna w R. pozew o zapłatę kwoty 8395,84zł. z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym od dnia 01 czerwca 2013r. tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że powódka jako kierownik apteki pracowała codziennie dodatkowo 4 godziny dziennie w ramach pracy w godzinach nadliczbowych . W ten sposób powódka miała pracować w godzinach nadliczbowych w okresie od czerwca 2103r. do grudnia 2013r. I tak miała przepracować w ramach godzin nadliczbowych : w czerwcu 2013r. - 80 h , lipcu 2013r. – 92 h, w sierpniu 2013r.-84 h, we wrześniu 2013r.- 84 h, w październiku 2013r.- 92h, w listopadzie 2013r.- 76 h, w grudniu 2013r. -80 h. W odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa , podnosząc że powódka jako kierownik apteki podlegała pod przepis art. 151(4) par. 1kp , w świetle którego pracownik zarządzający zakładem pracy i kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych wykonują w razie konieczności pracę poza normalnymi godzinami pracy bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych z zastrzeżeniem par. 2 . Pełnomocnicy stron wnieśli o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz strony , którą reprezentowali, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: B. M. od dnia 01 czerwca 2013r. na czas nieokreślony była zatrudniona jako kierownik apteki (...) w S. za wynagrodzeniem miesięcznym 1600zł. brutto a od 01.01.2014r. za wynagrodzeniem 1700zł. brutto . Umowa o pracę ustalała , że powódka miała czas pracy 8 h na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy , powódkę obowiązywał 1 miesięczny okres rozliczeniowy , rozpoczynający się od dnia 01 stycznia danego roku kalendarzowego . Dowód: umowa o pracę k. 6- 9 Akta osobowe k. 28-67 Do obowiązków powódki należało : obsługa klientów , kontrola marż co 14 dni oraz poprawności cen detalicznych w towarach , sprawdzanie terminu ważności towarów co 30 dni , kontrola zamówień preparatów co 7 dni , sprawdzanie niedoborów w każdy poniedziałek i czwartek , monitorowanie listy preparatów wstrzymanych co 14 dni . Do powódki należało nadto kierowanie podległą jej komórką , była ona obciążona odpowiedzialnością za jakość jej kierowania przed bezpośrednim przełożonym . Była obowiązana do racjonalnego , oszczędnego kierowania apteką , obowiązana do zapewnienia sprawnego i terminowego wykonania planów i zadań przydzielonych przez zwierzchników , miała obowiązek dokonywania podziału zadań między podwładnych , rozstrzygania sporów między podwładnymi , podejmowania decyzji w sprawach stosunku pracy podwładnych , monitorowanie i zapobieganie zagrożeniom pracy w aptece , zapewnienia zaopatrzenia apteki w zasoby niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania oraz zapewniania właściwego ich wykorzystania i zabezpieczenia ,doradzanie i szkolenie podwładnych , udzielanie im wyjaśnień , przekazywanie im materiałów , informacji , danych , materiałów niezbędnych do wykonywania zadań , w granicach swego zakresu działania , nadzorowanie przestrzegania prawa, wewnętrznych unormowań i norm etycznych przez podwładnych ,przygotowywanie i kierowaniem przygotowywaniem środków leczniczych- stosownie do recept lekarzy lub ustalonych formuł , przyjmowanie i wycena recept, ich kontrola pod względem zalecanego dawkowania , czytelności i zgodności terapeutycznej różnych leków , rozliczanie i obliczanie rozchodów leków, w tym leków objętych szczególnymi przepisami , prowadzenie rejestrów wydawania niektórych leków objętych szczególnymi przepisami, nadzorowanie prawidłowego i terminowego prowadzenia wszystkich zapisów dotyczących ewidencjonowania sprawozdawczości i statystki aptecznej ,wykonywanie procedur związanych z zabezpieczeniem leków przechowywanych w aptece , podejmowanie działań zapobiegawczych lub ochronnych dotyczących zagrożeń sanitarno- epidemiologicznych w aptece, przekazywanie Inspekcji Farmaceutycznej informacji o niepożądanym działaniu środka farmaceutycznego lub materiału medycznego , prowadzenie ewidencji zatrudnionych w aptece osób ; ponoszenie odpowiedzialności za powierzony sprzęt i aparaturę. Dowód: zakres obowiązków powódki k. 10-12 Apteka była czynna od poniedziałku do piątku. Apteka była czynna od godz. 9.00 do 18.00 . Nie była czynna w soboty i niedziele. Pora nocna trwa 8 h między 22.00 a 6.00 dnia następnego. Dowód: uchwała rady powiatu i załącznik nr 1 k. 75- 76 Pozwany nie dysponował ewidencją czasu pracy powódki z racji tego , że powódka była jej kierownikiem / niesporne/ Stosunek pracy z powódką uległ rozwiązaniu na mocy porozumienia stron z dniem 31.01.2014r. Dowód: świadectwo pracy k.14 , 15 Oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy k. 16 Sąd zważył , co następuje: W świetle art. 129 par 1kp czas pracy w systemie podstawowym wynosił 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym . Z reguły zatem praca wykonywana ponad obowiązuje pracownika te normy czasu pracy to praca w godzinach nadliczbowych . Za pracę w godzinach nadliczbowych , oprócz normalnego wynagrodzenia , przysługuje wtedy pracownikowi dodatek w wysokości wskazanej w art. 151 ( 1)§1 i2 kp . Wyłom od tej zasady wprowadza art. 151(4) kp w stosunku do pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy oraz kierowników wyodrębnionych komórek organizacyjnych . W świetle tego przepisu w razie koniczności wyżej wymienieni wykonują pracę poza normalnymi godzinami pracy bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych , że chodzi o pracę w godzinach nadliczbowych w niedzielę i święta . Strona pozwana podnosiła , że powódka należała do kategorii osób wymienionych w art. 151 (4) kp . W pierwszej kolejności należy stwierdzić , że apteka stanowi wyodrębnioną jednostkę organizacyjną w rozumieniu powołanego przepisu jako że jej stopień samodzielności wynikał ze struktury organizacyjnej zakładu pracy i nie miał on charakteru doraźnego tylko trwały . Powódka pełniła funkcję kierownika takiej struktury( apteki) a w zakresie swoich obowiązków miała: kierowanie pracą podległych jej pracowników, wydawanie im trwałych instrukcji i bieżących poleceń . Powódka była obciążona odpowiedzialnością za jakość kierowania apteką przed bezpośrednim przełożonym , była obowiązana do zapewnienia sprawnego i terminowego wykonania planów i zadań przydzielonych przez zwierzchników , miała obowiązek dokonywania podziału zadań między podwładnych , rozstrzygania sporów między podwładnymi , podejmowania decyzji w sprawach stosunku pracy podwładnych , była obowiązana do monitorowania i zapobiegania zagrożeniom pracy w aptece , miała obowiązek doradzania i szkolenia podwładnych , udzielania im wyjaśnień , przekazywania im informacji , danych , materiałów niezbędnych do wykonywania zadań w granicach swego zakresu działania ; nadzorowała przestrzeganie prawa, wewnętrznych unormowań i norm etycznych przez podwładnych . Zakres obowiązków powódki świadczy , że miała ona kompetencje do zarządzania i pełniła rolę zwierzchnika w stosunku do swoich podwładnych. Implicte co do powódki miał zastosowanie art. 151(4) kp . Zatem praca powódki świadczona w razie konieczności poza normalnymi godzinami pracy była pracą wykonywaną bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych . Brak jest dowodów na to , że powódka wykonywała tę pracę w niedzielę i święta , a tylko taka sytuacja dawałaby jej prawo do wynagrodzenia z dodatkami z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych. Wręcz przeciwnie , to pozwany przedstawił dowody na okoliczność , że w aptece praca nie była świadczona w niedziele i święta. Należy w tym miejscu powołać się na art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 06.09.2001r. Prawo farmaceutyczne , w świetle którego rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa w drodze uchwały rada powiatu po zasięgnięciu opinii wójtów ( burmistrzów , prezydentów miast) i samorządu aptekarskiego . Rada powiatu w stosunku do tej apteki nie przyznała w uchwale prawa do pracy apteki w niedzielę ani święta. Powódka twierdziła , że w dni powszednie świadczyła pracę w godzinach nadliczbowych w wymiarze 4 godzin ; twierdzeniom powódki zaprzeczył pozwany , przedkładając dowody , w świetle których apteka była czynna od godz.9 .00 do 18.00. od poniedziałku do piątku . Powódkę reprezentował profesjonalny pełnomocnik . Wnosząc pozew w marcu 2015r. pełnomocnik zawnioskował tylko do przeprowadzenia dowodów z dokumentów i jednocześnie w pozwie pełnomocnik powódki złożył oświadczenie , że w pozwie zostały zgłoszone wszystkie dowody mające być przeprowadzone na rozprawie. Od profesjonalnego pełnomocnika wymagana jest znajomość procedury cywilnej , zasady wyrażonej w art. 6 kc ; znajomość zasady wyrażonej w art. 207 par. 6kpc : w pozwie strona ma przedstawić wszelkie twierdzenia i dowody . Późniejsze zgłoszenie dowodów czy twierdzeń Sąd pomija o ile strona nie uprawdopodobni , że nie zgłosiła ich w pozwie czy w dalszym piśmie przygotowawczym ( jeśli takie składała) bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń lub dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że wystąpią inne wyjątkowe okoliczności. Po wpłynięciu pozwu , co miało miejsce w marcu 2015r. do dnia rozprawy , co miało miejsce w lutym 2016r. , pełnomocnik powódki nie składał innych dodatkowych wniosków dowodowych poza wnioskami zawartymi w pozwie a te tylko dotyczyły przeprowadzenia dowodu z dokumentów. Jako że pozwany również nie wnioskował o przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadków, Sąd zaplanował na rozprawie przesłuchanie stron celem zakończenia postępowania. Na przesłuchanie to stawił się tylko W. P. reprezentujący pozwanego , powódka nie odebrała wezwania , które uznano za doręczone. Dopiero na rozprawie pełnomocnik powódki , po prawie roku od wszczęcia postępowania, uaktywnił się i złożył wniosek o przesłuchanie świadka. W tej sytuacji , mając na uwadze art. 207 par. 4kpc Sąd wezwał pełnomocnika powódki do uzasadnienia przyczyn , dla których wniosek ten nie został złożony w pierwszym piśmie procesowym. Okazało się , że pełnomocnik powódki nie było w stanie podać przyczyn , po czym podniósł , że w pozwie ten wniosek został zawarty. Sąd ponownie zbadał pozew ale też odpis doręczony pozwanemu i uznał , że pełnomocnik powódki pomylił się w swoich twierdzeniach . Pełnomocnik powódki nie uprawdopodobnił , że niezgłoszenie wniosku o przesłuchanie świadka w pozwie nastąpiło bez winy wnoszącego to pismo ; Sądowi nie były też znane wyjątkowe okoliczności , które przemawiałyby za uwzględnieniem spóźnionego wniosku o przesłuchanie świadka. Celem art. 207 kpc jest koncentracja materiału dowodowego i kierując się tą zasadą Sąd zaplanował , stosownie do zgłoszonych wniosków dowodowych , rozprawę tak , aby jej zakończenie sprawy nastąpiło po pierwszym posiedzeniu . W tej sytuacji uwzględnienie wniosku o przesłuchanie świadka , zgłoszonego przez profesjonalnego pełnomocnika na takim posiedzeniu wyznaczonym na przesłuchanie stron ( po upływie około roku od wniesienia pozwu) , spowodowałoby zwłokę w rozpoznaniu sprawy .Z tej przyczyny Sąd pominął tak spóźniony dowód. Jako że celem przesłuchania w charakterze strony na posiedzenie stawiła się tylko strona pozwana , Sąd pominął dowód z przesłuchania stron ,stosownie do art. 302par. 1kpc . Odnośnie kosztów sądowych – powódka była zwolniona od kosztów sądowych z mocy art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /DZ.U.nr 90, poz.594/ . Art. 97 tej ustawy stanowi , że wydatki obciążające pracownika ponosi tymczasowo Skarb Państwa. W orzeczeniu kończącym postępowanie Sąd , na zasadzie art. 113 ustawy rozstrzyga o tych wydatkach , z tym że obciążenie pracownika nimi może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Roszczenia powódki okazały się niezasadne zatem brak było podstaw do obciążenia nimi strony pozwanej . Odnośnie kosztów zastępstwa procesowego dla pozwanego : jest to minimalna stawka w kwocie 900 zł. wyliczona według zasady określonej w par. 6 pkt 4 w zw. z par. 12 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ) i opłata skarbowa w kwoce 17zł. . Podstawą orzeczenia o kosztach postępowania był art. 98 § 1 i3kpc . W.Witkowska- Kowalczyk ZARZĄDZENIE 1. odnotować 2. odpis wyroku uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powódki 3. akta z apelacją albo za 21 dni dnia 23.02.2016r. sędzia