IVP 156/13

Sygnatura akt IVP 156/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Lubań, dnia 20 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Lubaniu IV Wydział Pracy w następującym składzie: Przewodniczący: PSR Jerzy Miedziński, , Ławnicy: Piotr Misztal, Teresa Papas, Protokolant: kier. sek. Danuta Wowczyk, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014r. w Lubaniu sprawy z powództwa J. F. przeciwko (...) Sp. z o.o. w L. - o odszkodowanie; I. Zasądza od pozwanego (...) Sp. z o.o. w L. na rzecz powoda J. F. kwotę 3.750,-(trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt)złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 6 grudnia 2013r. do dnia zapłaty, II. W pozostałej części powództwo oddala, III. Zasądza od pozwanego (...) Sp. z o.o. w L. na rzecz powoda J. F. kwotę 60,-(sześćdziesiąt)złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Sygn. akt IVP 156/13 UZASADNIENIE Powód J. F. wniósł pozew przeciwko (...) Sp. z o.o. w L. o zasądzenie kwoty 7.500zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę. W uzasadnieniu podniósł iż zatrudniony był u pozwanego na podstawie umowy o pracę na czas określony od 1 listopada 2012r. do 31 października 2022r. W dniu 29 listopada 2013r. pozwany wypowiedział mu umowę o pracę za dwutygodniowym okresem wypowiedzenia. Zdaniem powoda, pozwany zakład pracy dopuścił się naruszenia przepisów o wypowiadaniu umów o pracę a konkretnie przepisu art. 39 kp dotyczącego ochrony stosunku pracy pracownika znajdującego się w okresie poprzedzającym nabycie prawa do emerytury. W dacie wypowiedzenia miał już bowiem ukończone 63 lata. W chwili otrzymania wypowiedzenia umowy o pracę brakowało mu niecałe trzy lata do osiągnięcia uprawnień emerytalnych. Uzgodniony z zakładem pracy okres na jaki zawarto umowę o pracę umożliwi mu nabycie uprawnień emerytalnych. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu podniósł, że w czasie swojej pracy powód dopuścił się szeregu ciężkich naruszeń porządku prawnego , w tym stawienia się do pracy pod wpływem alkoholu oraz opuszczenia miejsca pracy bez usprawiedliwienia. Pozwany nie chciał rozwiązywać z powodem umowy o pracę w trybie art. 52 §1 kp z tytułu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych wobec czego za jego zgodą umowa została wypowiedziana. Zakaz rozwiązywania umowy w okresie ochronnym jest stosowany wyłącznie do pracowników przestrzegających porządek prawny . Natomiast nie korzysta z ochrony prawnej ten kto wykorzystuje prawo wbrew zasadom współżycia społecznego. Pracodawca nie chciał zamykać drogi powodowi do dopracowania do wieku emerytalnego wobec czego uzgodnił sposób rozwiązania umowy o pracę najmniej dolegliwy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. F. zatrudniony był w (...) Sp. z o.o. w L. na podstawie umowy o pracę na czas określony od dnia 1 listopada 2012r. do 31 października 2022r. na stanowisku rzeźnika w wymiarze pełnego etatu z wynagrodzeniem 2.500zł miesięcznie. W umowie o pracę strony przewidziały możliwość rozwiązania umowy za dwutygodniowym okresem wypowiedzenia. (dowód: umowa o pracę w aktach osobowych powoda). Miejscem wykonywania pracy przez powoda było stoisko mięsne w placówce handlowej I. w L. . Powód bardzo często przychodził do pracy będąc pod wpływem alkoholu. Wielokrotnie był wzywany na rozmowy do kadrowej spółki (...) , która też kilka razy odsyłała go do domu jak stwierdziła, że przyszedł do pracy pod wpływem alkoholu. (dowód: zeznania świadków J. S. k. 21v-22, J. P. k.22). Pismem z dnia 20 listopada 2012r. zakład pracy ukarał go karą porządkową nagany za przybycie do pracy w tym dniu pod wpływem alkoholu. (dowód: pismo o nałożeniu kary porządkowej k.18). W dniu 1 marca 2013r. ukarano powoda kolejną karą porządkową nagany za nieprzybycie do pracy w dniu 28 lutego 2013r. (dowód: pismo o nałożeniu kary porządkowej k.19). Zakład pracy tolerował takie zachowanie powoda albowiem zawód rzeźnika jest zawodem deficytowym i nie było możliwości zatrudnienia kogoś innego. W końcu pismem z dnia 29 listopada 2013r. rozwiązano z powodem umowę o pracę za dwutygodniowym okresem wypowiedzenia ze skutkiem na dzień 14 grudnia 2013r. (dowód: pismo o rozwiązaniu umowy w aktach osobowych powoda). Powód urodził się (...) zatem w dacie wypowiedzenia miał ukończone 63 lata (okoliczność bezsporna). Sąd zważył, co następuje: roszczenie powoda uznać należało częściowo za zasadne. Okolicznością bezsporną w sprawie jest , że powód w dacie wypowiedzenia miał ukończone 63 lata. Stosownie do treści art. 24 ust.1 b, pkt 8 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 października 1950r. do dnia 31 grudnia 1950r. wynosi co najmniej 66 lat. Zgodnie z treścią art. 39 kp – pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi , któremu brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Nie budzi wątpliwości okoliczność , że umowa o pracę na czas określony została zawarta na okres do dnia 31 października 2022r. a zatem okres ten umożliwiłby powodowi nabycie uprawnień emerytalnych. Wypowiadając zatem umowę o pracę w tych okolicznościach zakład pracy naruszył przepisy art. 39 kp dotyczącego ochrony pracownika przed rozwiązaniem umowy o pracę. W tej sytuacji powodowi przysługuje odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia zgodnie z treścią art. 59 §3 i 4 kp . Uznał jednak sąd, że zasądzenie w całości tego odszkodowania byłoby sprzeczne z treścią art. 8kp , który stanowi, że nie można czynić ze swego prawa użytku który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Z materiału dowodowego a w szczególności z zeznań świadków J. S. i J. P. wynika , że powód bardzo często przychodził do pracy w stanie nietrzeźwym. Kadrowa spółki (...) . J. S. wielokrotnie odsyłała go do domu jak przyszedł do pracy pod wpływem alkoholu. Dwukrotnie karany był karą porządkową nagany. Istniały więc podstawy do rozwiązania z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia przez powoda podstawowych obowiązków pracowniczych lecz zakład pracy tego nie zrobił mając na uwadze jego wiek oraz fakt, że zawód rzeźnika jest zawodem deficytowym. Rozwiązano z nim umowę o pracę za wypowiedzeniem z chwilą gdy znaleziono innego rzeźnika na jego miejsce. Słuchani w charakterze świadków W. J. , K. L. , M. P. są to klienci sklepu i zeznali, że nigdy nie widzieli go pod wpływem alkoholu lecz zauważyć należy , że bezpośrednio z nim nie pracowali. Natomiast świadek Z. S. pracował z powodem przez okres jednego miesiąca i zeznał, że powód w tym czasie przychodził do pracy trzeźwy, co nie wyklucza możliwości, że powód mógł w następnych miesiącach przychodzić do pracy pod wpływem alkoholu. Mając powyższe okoliczności na uwadze uznał Sąd, że zasądzenie powodowi odszkodowania w całości byłoby sprzeczne z treścią art. 8 kp i dlatego też zasądził na jego rzecz połowę należnego odszkodowania w kwocie 3.750zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu. Orzeczenie o kosztach opiera się na mocy art. 98 §1 kpc oraz §12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu .