IV U 93/13

Sąd Rejonowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2013-05-28
SAOSubezpieczenia społecznezasiłki choroboweŚredniarejonowy
zasiłek chorobowypodstawa wymiaruustanie zatrudnieniaZUSubezpieczenie społeczneprawo pracyorzecznictwo SN

Sąd oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji ZUS ograniczającej wysokość zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, podzielając stanowisko SN.

Ubezpieczony P.S. odwołał się od decyzji ZUS ograniczającej mu zasiłek chorobowy do 100% przeciętnego wynagrodzenia za okres po ustaniu zatrudnienia. Twierdził, że zwolnienie lekarskie wystawiono w trakcie zatrudnienia. ZUS argumentował, że zgodnie z art. 46 ustawy o świadczeniach pieniężnych, podstawa zasiłku po ustaniu ubezpieczenia nie może przekroczyć 100% przeciętnego wynagrodzenia. Sąd, powołując się na orzecznictwo SN, uznał ograniczenie za prawidłowe, nawet jeśli niezdolność do pracy rozpoczęła się przed ustaniem zatrudnienia.

Sprawa dotyczyła odwołania P.S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L., która ograniczyła mu prawo do zasiłku chorobowego do 100% przeciętnego wynagrodzenia za okres od 1 do 19 lutego 2013 r. Ubezpieczony kwestionował tę decyzję, wskazując, że zwolnienie lekarskie zostało wystawione jeszcze w czasie trwania stosunku pracy. Argumentował, że w takiej sytuacji podstawa wymiaru zasiłku nie powinna być przeliczana. ZUS w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, powołując się na art. 46 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego, który stanowi, że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż 100% przeciętnego wynagrodzenia. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze ustalił, że ubezpieczony był zatrudniony do 31 stycznia 2013 r., a na zwolnieniu chorobowym przebywał od 8 listopada 2012 r. Podstawa wymiaru zasiłku w czasie zatrudnienia wynosiła 5.590,68 zł, a po ustaniu zatrudnienia została ograniczona do 3.510,22 zł. Sąd oddalił odwołanie, uznając, że ograniczenie jest prawidłowe. Sąd powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I UK 337/08), który stwierdza, że ograniczenie wynikające z art. 46 ustawy ma zastosowanie również wtedy, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia. Sąd podkreślił, że brak jest racjonalnego uzasadnienia dla odmiennego traktowania sytuacji po ustaniu stosunku pracy, a sam przepis nie różnicuje tych przypadków.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego może być ograniczona do 100% przeciętnego wynagrodzenia, nawet jeśli niezdolność do pracy powstała w czasie trwania zatrudnienia.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2009 r. (I UK 337/08), który jednoznacznie stwierdza, że ograniczenie wynikające z art. 46 ustawy o świadczeniach pieniężnych ma zastosowanie także wówczas, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia. Sąd uznał, że brak jest racjonalnego uzasadnienia dla odmiennego traktowania sytuacji po ustaniu stosunku pracy, a sam przepis nie różnicuje tych przypadków.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.

Strony

NazwaTypRola
P. S.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.instytucjastrona pozwana

Przepisy (2)

Główne

u.ś.p.u.c.i.m. art. 46

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100 % przeciętnego wynagrodzenia. Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od 3 miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanych dla celów emerytalnych. Ograniczenie to ma zastosowanie także wówczas, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 477¹⁴ § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W razie uwzględnienia odwołania sąd zmienia decyzję organu rentowego przez jej uchylenie lub zmianę.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zgodność ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia z art. 46 ustawy o świadczeniach pieniężnych. Zastosowanie ograniczenia z art. 46 ustawy również w sytuacji, gdy niezdolność do pracy rozpoczęła się przed ustaniem zatrudnienia, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego.

Odrzucone argumenty

Argumentacja ubezpieczonego, że ograniczenie podstawy wymiaru zasiłku nie powinno mieć zastosowania, gdy niezdolność do pracy powstała w czasie trwania zatrudnienia.

Godne uwagi sformułowania

podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100 % przeciętnego wynagrodzenia ograniczenie wysokości podstawy obliczania zasiłku chorobowego wynikające z art. 46 ustawy [...] ma zastosowanie także wówczas, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia

Skład orzekający

Ryszard Sułtanowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 46 ustawy o świadczeniach pieniężnych w kontekście ograniczenia podstawy zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, zwłaszcza gdy niezdolność do pracy rozpoczęła się przed jego ustaniem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ograniczenia zasiłku po ustaniu zatrudnienia i opiera się na istniejącym orzecznictwie SN.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i ubezpieczeń społecznych ze względu na interpretację przepisów dotyczących zasiłków chorobowych po ustaniu zatrudnienia.

Zasiłek chorobowy po zwolnieniu: Kiedy ZUS może obniżyć Twoje świadczenie?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV U 93/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ryszard Sułtanowski Protokolant: Agnieszka Zamojska po rozpoznaniu w dniu 28.05.2013 r. w Jeleniej Górze sprawy z odwołania P. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na skutek odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 08.03.2013 r. znak (...) w przedmiocie zasiłku chorobowego odwołanie oddala. UZASADNIENIE Wnioskodawca P. S. , wnosząc odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. ograniczającej mu prawo do zasiłku chorobowego do wysokości 100 % przeciętnego wynagrodzenia za okres od 01.02. do 19.02.2013 r., domagał się jej zmiany i przyznania zasiłku chorobowego za sporny okres w wysokości obliczonej wg podstawy wymiaru tego świadczenia. W uzasadnieniu odwołania wnioskodawca wskazał, ze strona pozwana ograniczyła mu podstawę wymiaru zasiłku chorobowego za okres od 01.02.2013 r. do 19.02.2013 r. na podstawie art. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego. Kwestionując zasadność tej decyzji wnioskodawca podniósł, że zwolnienie lekarskie zostało wystawione w dniu 29.01.2013 r., a więc w dacie, gdy wnioskodawca był pracownikiem firmy (...) SA w S. . W piśmiennictwie wskazuje się, że pomimo iż literalna wykładania nakazywałaby przeliczać podstawę w każdym przypadku niezdolności do pracy po ustaniu stosunku pracy, to nie przelicza się jednak podstawy wymiaru zasiłku w razie niezdolności do pracy powstałej w czasie zatrudnienia i kontynuowanej po jego ustaniu. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu pisma strona pozwana wskazała, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zgodnie z którym podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100 % przeciętnego wynagrodzenia. Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od 3 miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanych dla celów emerytalnych. Wnioskodawca był zatrudniony w firmie (...) SA w okresie od 22.04.1996 r. do 31.01.2013 r., zaś na zwolnieniu chorobowym przebywa od 08.11.2012 r. W oparciu o art. 46 ww ustawy podstawa wymiaru zasiłku chorobowego została ograniczona z 5.590,68 zł. w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, do kwoty 3.510,22 zł. po ustaniu tytułu ubezpieczenia. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca P. S. był zatrudniony w firmie (...) SA w okresie od 22.04.1996 r. do 31.01.2013 r. Od dnia 08.11.2012 r. wnioskodawca przebywał na zwolnieniu chorobowym. W okresie zatrudnienia P. S. podstawa wymiaru jego zasiłku chorobowego wynosiła 5.590,68 zł., zaś po rozwiązaniu stosunku pracy ograniczona została do kwoty 3.510,22 zł. dowód: okoliczności bezsporne Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie pozostawał bezsporny. Spór sprowadzał się jedynie do kwestii dopuszczalności ograniczenia wysokości podstawy zasiłku chorobowego po ustaniu stosunku pracy. Zdaniem Sądu Rejonowego, strona pozwana prawidłowo ograniczyła wnioskodawcy wysokość podstawy zasiłku chorobowego po ustaniu ubezpieczenia chorobowego (ustaniu stosunku pracy). Art. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa stanowi, że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100 % przeciętnego wynagrodzenia . Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od 3 miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanych dla celów emerytalnych. Przytoczone przez wnioskodawcę w odwołaniu pogląd sprowadzający się do tego, że art. 46 ww ustawy nie stosuje się do sytuacji, w której niezdolność do pracy powstała w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego ma charakter incydentalny w doktrynie. Odmienną interpretację art. 46 ww ustawy przedstawił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 07.04.2009 r., gdzie wskazano, że ograniczenie wysokości podstawy obliczania zasiłku chorobowego wynikające z art. 46 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ma zastosowanie także wówczas, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia (wyrok SN z dnia 07.04.2009 r., I UK 337/08, OSNP 2010/21-22/269). Sąd Rejonowy w pełni podziela powyższe stanowisko. Podkreślić bowiem należy, że odpowiedzialność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych po ustaniu tytułu ubezpieczenia społecznego ma charakter wyjątkowy. Brak jest racjonalnego uzasadnienia dla stanowiska, że zakres tej odpowiedzialności nie ulega zmianie po rozwiązaniu stosunku pracy, tym bardziej, że także sam art. 46 ustawy nie różnicuje tych dwóch sytuacji. Mając powyższe na uwadze odwołanie wnioskodawcy na podstawie art. art. 477 14 § 1 kpc podlegało oddaleniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI