IV U 922/17

Sprawa dotyczyła odwołania ubezpieczonej W. F. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 7 listopada 2017 r., która ponownie ustaliła wysokość jej kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. na kwotę 44 558,80 zł. Organ rentowy nie uwzględnił okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym (...) w W. od 1 stycznia 1993 r. do 21 czerwca 1994 r. z powodu braku wystarczających dowodów, a także dochodów z 1994 r. zawierających zasiłek chorobowy. Ubezpieczona kwestionowała tę decyzję, wskazując na zatrudnienie w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym (...) od 1 września 1993 r. do końca lutego 1994 r., które miało być potwierdzone przez świadków. Sąd Okręgowy w Siedlcach, po analizie materiału dowodowego, w tym zeznań świadków (H. B., K. M., M. L., A. M., D. M.), uznał, że nie udowodniono faktycznego zatrudnienia ubezpieczonej w spornym okresie. Zeznania świadków były niejednoznaczne, opierały się na przypuszczeniach lub dotyczyły innych okresów. Właścicielka firmy zaprzeczyła zatrudnieniu W. F. Dodatkowo, ubezpieczona nie wskazała tego okresu w pierwszym wniosku o emeryturę w 2012 r., a dopiero w późniejszym wniosku o ponowne ustalenie kapitału początkowego. Sąd stwierdził również, że gdyby ubezpieczona faktycznie pracowała od września 1993 r., powinna figurować w deklaracjach imiennych składanych przez pracodawcę do października 1993 r. Wobec braku wiarygodnych dowodów na zatrudnienie, sąd oddalił odwołanie na podstawie art. 477¹⁴ § 1 kpc.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający