IV U 876/20Odrzucenie odwołania o świadczenie uzupełniające ZUS

Sprawa dotyczyła odwołania B.W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 2 lipca 2020 r., która odmówiła jej prawa do świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Organ rentowy oparł swoją decyzję na orzeczeniu Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 26 czerwca 2020 r., która nie uznała wnioskodawczyni za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji. B.W. wniosła odwołanie, podnosząc, że jej liczne schorzenia uniemożliwiają jej zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i wymagają opieki innych osób. Sąd Okręgowy w Rzeszowie, w celu weryfikacji stanu zdrowia wnioskodawczyni, dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu chorób wewnętrznych, diabetologii, neurologii i psychiatrii. Biegli zgodnie orzekli, że B.W., pomimo posiadania znacznego stopnia niepełnosprawności (m.in. z powodu cukrzycy typu 2, powikłanej chorobą nerek, miażdżycy zarostowej kończyn dolnych z amputacją lewej nogi, otyłości oraz schizofrenii w remisji), nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. Stwierdzono, że wykonuje ona samodzielnie czynności związane z samoobsługą i nie wymaga stałej opieki innych osób. Sąd podzielił wnioski opinii biegłych, uznając je za fachowe i rzeczowe, a zarzuty strony skarżącej za subiektywną polemikę. Sąd podkreślił, że orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nie jest tożsame z orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji. W związku z brakiem spełnienia przesłanki niezdolności do samodzielnej egzystencji, sąd oddalił odwołanie B.W. na podstawie art. 477¹⁴ § 1 KPC.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający