IV U 87/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd oddalił odwołanie od decyzji ZUS odmawiającej świadczenia rehabilitacyjnego, uznając, że wnioskodawczyni została pouczona o braku prawa do świadczenia w przypadku podjęcia działalności zarobkowej.
Wnioskodawczyni odwołała się od decyzji ZUS odmawiającej jej świadczenia rehabilitacyjnego i nakazującej zwrot nienależnie pobranego świadczenia. Twierdziła, że nie została pouczona o braku prawa do świadczenia w przypadku podjęcia działalności gospodarczej. Sąd ustalił, że wnioskodawczyni była zatrudniona na umowę o pracę, a po jej ustaniu podjęła dobrowolne ubezpieczenie chorobowe z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd uznał, że wnioskodawczyni została prawidłowo pouczona o braku prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w przypadku kontynuowania lub podjęcia działalności zarobkowej, co skutkowało oddaleniem odwołania.
Sprawa dotyczyła odwołania B. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 1 sierpnia 2012 r. do 30 listopada 2012 r. oraz zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie 3.947,92 zł wraz z odsetkami. Wnioskodawczyni argumentowała, że nie została pouczona o braku prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w przypadku podjęcia działalności zarobkowej, mimo że formalnie przepisała działalność gospodarczą na siebie w 2012 r., faktycznie jej nie prowadząc. Strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania, wskazując, że wnioskodawczyni była zatrudniona na umowę o pracę do 31 lipca 2012 r., a następnie przystąpiła do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej od 10 sierpnia 2012 r. ZUS wypłacił świadczenie rehabilitacyjne na podstawie wcześniejszej decyzji, a wnioskodawczyni była pouczona o obowiązku powiadomienia o okolicznościach mających wpływ na uprawnienie do świadczenia. Sąd ustalił, że wnioskodawczyni była zatrudniona na umowę o pracę do 31 lipca 2012 r., a następnie otrzymała świadczenie rehabilitacyjne. Zapoznała się z pouczeniem na decyzji, które wskazywało, że świadczenie nie przysługuje po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeśli osoba kontynuuje lub podjęła działalność zarobkową. Sąd uznał, że wnioskodawczyni podjęła działalność zarobkową prowadząc firmę, nawet jeśli nie wykonywała jej osobiście, a fakt korzystania z biura rachunkowego nie zwalnia jej z odpowiedzialności. W związku z tym, że wnioskodawczyni została pouczona o braku prawa do świadczenia w przypadku podjęcia działalności zarobkowej, a mimo to pobierała świadczenie, sąd oddalił jej odwołanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje w takiej sytuacji, jeśli osoba była pouczona o braku prawa do jego pobierania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wnioskodawczyni została prawidłowo pouczona o braku prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w przypadku podjęcia działalności zarobkowej po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Fakt prowadzenia działalności gospodarczej, nawet jeśli nie wykonywana osobiście, stanowił podstawę do uznania świadczenia za nienależnie pobrane.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. R. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. | instytucja | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
u.s.u.s. art. 84 § 1 i 2 pkt. 2
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu. Za nienależnie pobrane świadczenie uważa się m.in. świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania.
u.ś.p.u.s. art. 18 § 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy.
u.ś.p.u.s. art. 13 § 1 pkt. 2
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby.
Pomocnicze
u.ś.p.u.s. art. 22
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Przepis ten odnosi się do sytuacji, gdy niezdolność do pracy powstała po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wnioskodawczyni została pouczona o braku prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w przypadku podjęcia działalności zarobkowej. Podjęcie działalności zarobkowej (gospodarczej) po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego skutkuje brakiem prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Fakt nieosobistego wykonywania działalności gospodarczej nie zwalnia z obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Korzystanie z usług biura rachunkowego nie zwalnia z odpowiedzialności za pobranie nienależnego świadczenia.
Odrzucone argumenty
Wnioskodawczyni nie została pouczona o braku prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Formalne przepisanie działalności gospodarczej na wnioskodawczynię nie oznaczało faktycznego jej prowadzenia. Obowiązki związane z działalnością gospodarczą wykonywał zatrudniony pracownik.
Godne uwagi sformułowania
świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową Nie ma przy tym znaczenia, że wnioskodawczyni nie wykonywała osobiście prac związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, skoro działalność ta stanowiła dla niej źródło utrzymania. Powierzając prowadzenie swoich spraw biuru rachunkowemu wnioskodawczyni ponosiła jednocześnie ryzyko z tym związane.
Skład orzekający
Anna Staszkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących świadczenia rehabilitacyjnego w kontekście podjęcia działalności zarobkowej po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego oraz odpowiedzialności ubezpieczonego za pobranie nienależnego świadczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wnioskodawczyni, ale zasady dotyczące pouczenia i podjęcia działalności zarobkowej są ogólne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne konsekwencje podjęcia działalności zarobkowej przez osobę pobierającą świadczenie rehabilitacyjne i podkreśla znaczenie prawidłowego pouczenia przez ZUS.
“Czy można pobierać świadczenie rehabilitacyjne, prowadząc firmę? ZUS mówi: nie, jeśli byłeś pouczony!”
Dane finansowe
WPS: 3947,92 PLN
zwrot nienależnie pobranego świadczenia: 3947,92 PLN
odsetki: 149,75 PLN
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV U 87/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Staszkiewicz Protokolant: Arkadiusz Orzechowski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. w Jeleniej Górze sprawy z odwołania B. R. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. na skutek odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 23 stycznia 2013r. znak (...) w przedmiocie świadczenia rehabilitacyjnego odwołanie oddala. UZASADNIENIE Wnioskodawczyni B. R. (1) złożyła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 23.01.2013 r. odmawiającej jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od dnia 01.08.2012 r. do dnia 30.11.2012 r. oraz zobowiązującej ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia rehabilitacyjnego za ten okres w wysokości 3.947,92 zł wraz z odsetkami w wysokości 149,75 zł. Wnioskodawczyni wskazała, że jako osoba pobierająca świadczenie rehabilitacyjne zgodnie z decyzją (...) Oddział w W. z dnia 12.06.2012 r., nie została pouczona o braku prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Wskazała, że przez okres 2 lat działalność gospodarczą prowadził jej mąż, po czym w 2012 r. została ona formalnie na nią przepisana, przy czym faktycznie nie prowadziła tej działalności, nie wykonywała żadnych prac z nią związanych. Obowiązki w zakresie tej działalności wykonywał zatrudniony pracownik. Strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Wskazała, że zarzuty zgłoszone przez wnioskodawczynię w odwołaniu sąd bezzasadne i nie zachodzą podstawy do weryfikacji zaskarżonej decyzji, albowiem nie znajdują one potwierdzenia w obowiązujących przepisach prawa, które są wiążące dla organu rentowego i w oparciu o które wydał zaskarżoną decyzję. Podniosła, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że wnioskodawczyni od dnia 01.04.2009 r. do dnia 31.07.2012 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w firmie (...) Spółka z o.o. z siedzibą we W. , co spowodowało ustanie z dniem 01.08.2012 r. tytułu ubezpieczenia chorobowego. Z tytułu zatrudnienia (...) Oddział we W. dokonywał do dnia 21.01.2012 r. wypłaty zasiłku chorobowego, a następnie, na podstawie prawomocnej decyzji (...) Oddział w W. wydanej w dniu 12.06.2012 r., wypłacił wnioskodawczyni świadczenie rehabilitacyjne za okres od dnia 22.01.2012 r. do dnia 30.11.2012 r. Strona pozwana powzięła informację, że z dniem 10.08.2012 r. wnioskodawczyni przystąpiła do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, tj. firmy usługowo - handlowej (...) B. R. (1) z siedzibą w K. . Strona pozwana wskazała, że otrzymując decyzję wnioskodawczyni była pouczona o obowiązku niezwłocznego powiadomienia organu rentowego o zaistnieniu okoliczności mających wpływ na uprawnienie do świadczenia rehabilitacyjnego. Tymczasem wnioskodawczyni nie dopełniła tego obowiązku. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Bezspornym jest, że w okresie od dnia 01.04.2009 r. do dnia 31.07.2012 r. B. R. (1) była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w firmie (...) Spółka z o.o. z siedzibą we W. . Bezspornym jest, że z tytułu zatrudnienia (...) Oddział we W. dokonywał na rzecz B. R. (1) do dnia 21.01.2012 r. wypłaty zasiłku chorobowego, a następnie, na podstawie prawomocnej decyzji (...) Oddział w W. wydanej w dniu 12.06.2012 r., wypłacił jej świadczenie rehabilitacyjne za okres od dnia 22.01.2012 r. do dnia 30.11.2012 r. B. R. (1) , po otrzymaniu decyzji przyznającej jej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, zapoznała się z pouczeniem na tej decyzji. W pouczeniu tym wskazane było, że świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową. Dowód: kopia decyzji ZUS k. 6 akt ZUS, zeznania wnioskodawczyni B. R. (1) k. 12-12v; Bezspornym jest, że z dniem 10.08.2012 r. wnioskodawczyni przystąpiła do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, tj. firmy usługowo - handlowej (...) B. R. (1) z siedzibą w K. . B. R. (1) jeszcze w trakcie zatrudnienia przyjęła prowadzenie tej działalności gospodarczej od męża. Nie wykonywała prac związanych z prowadzeniem tej działalności, albowiem wykonywali je zatrudniony pracownik wraz z jej mężem. Po ustaniu stosunku pracy B. R. (1) zgłosiła się do biura rachunkowego, prowadzącego sprawy związane z działalnością gospodarczą, które dokonało jej zgłoszenia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Dowód: zeznania wnioskodawczyni B. R. (1) k. 12-12v. Bezspornym jest, że B. R. (2) nie zgłosiła faktu prowadzenia działalności gospodarczej do (...) Oddział we W. , który dokonywał wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawczyni nie zasługiwało na uwzględnienie. Strona pozwana oparła zaskarżoną decyzję na treści przepisów art. 84 ust. 1 i 2 pkt. 2 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2009.205.1585 j.t.), a nadto art. 13 ust. 1 pkt. 2, art. 18 ust. 1 i art. 22 ustawy z dnia z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U.2010.77.512). Zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy (art. 18 ust. 1). Świadczenie rehabilitacyjne z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby (art. 13 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 22). Stosownie zaś do treści powołanych przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (art. 84 ust. 1 i 2), osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniem ust. 11. Za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się: 1)świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania; 2)świadczenia przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia. Z definicji zawartej w art. 84 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika w sposób jednoznaczny, że za nienależenie pobrane uważa się świadczenie, które zostało wypłacone osobie pouczonej o braku prawa do jego pobierania. Nieodzownym zatem elementem uznania danego świadczenia za nienależne jest stwierdzenie, że osoba, której zostało ono wypłacone, była wcześniej pouczona o braku prawa do jego pobierania. Zdaniem Sądu, musi to być pouczenie wyraźne i jednoznacznie wskazujące okoliczności i sytuacje wyłączające prawo do pobierania danego rodzaju świadczenia. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, należało uznać, że wnioskodawczyni została pouczona przez organ rentowy o sytuacjach, w których nie przysługuje jej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. W złożonych zeznaniach wnioskodawczyni potwierdziła, że po otrzymaniu decyzji przyznającej jej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, zapoznała się z pouczeniem na tej decyzji. W pouczeniu tym wskazane było natomiast, że świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową. W niniejszej sprawie nie ulega natomiast wątpliwości, że po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego w związku z zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę, wnioskodawczyni kontynuowała działalność zarobkową prowadząc działalność gospodarczą. Nie ma przy tym znaczenia, że wnioskodawczyni nie wykonywała osobiście prac związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, skoro działalność ta stanowiła dla niej źródło utrzymania. Należy przy tym zaznaczyć, iż nie zwalania wnioskodawczyni z odpowiedzialności za pobranie nienależnego świadczenia rehabilitacyjnego fakt, iż sprawy związane ze zgłoszeniem do ubezpieczeń społecznych załatwiała ona za pośrednictwem biura rachunkowego. Powierzając prowadzenie swoich spraw biuru rachunkowemu wnioskodawczyni ponosiła jednocześnie ryzyko z tym związane. Powyższe okoliczności skutkowały orzeczeniem jak w wyroku, tj. oddaleniem odwołania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI