IV U 710/13

Sygn. akt IV U 710/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2014r. w S. odwołania J. W. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 15 kwietnia 2013 r. (Nr (...) ) w sprawie J. W. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o wysokość renty rolniczej oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 710/13 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 15.04.2013r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznał ubezpieczonemu J. W. prawo do renty rolniczej i zawiesił w 50% wypłatę części uzupełniającej świadczenia z powodu prowadzenia działalności rolniczej. Decyzja nie zawiera uzasadnienia. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony J. W. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty w pełnej wysokości. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że przekazał gospodarstwo w użytkowanie synom i utrzymuje się z oszczędności. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł, że J. W. nie zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, o czym świadczy fakt, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni przekraczającej 1 ha. Na rozprawie w dniu 09.03.2014r. ubezpieczony złożył umowę użyczenia z dnia 07.10.2013r. Wyjaśnił, że od trzech lat nie prowadzi działalności rolniczej. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje. Odwołanie nie jest uzasadnione. Ubezpieczony J. W. od dnia l1.02.2013r. jest świadczeniobiorcą renty rolniczej. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Małżonka ubezpieczonego jest zatrudniona poza rolnictwem. Ubezpieczony jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 15,0886 ha, w tym 8,45 ha gruntów rolnych. Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity Dz.U. z 2013r. poz. 1403) wypłata części uzupełniające emerytury lub renty rolniczej ulega zawieszeniu w całości, jeżeli emeryt lub rencista nie zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. Z kolei z ustępu 6 pkt. 2 tego przepisu wynika, że wypłata ulega zawieszeniu w połowie, jeżeli rencista pobiera okresową rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez dwa lata. Zgodnie z art. 28 ust. 4 cytowanej ustawy uznaje SIę, że emeryt lub rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, jeżeli ani on, ani Jego małżonek nie jest właścicielem (współwłaścicielem) lub posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i nie prowadzi działu specjalnego, nie uwzględniając: 1) gruntów wydzierżawionych, na podstawie umowy pisemnej zawartej co najmniej na 10 lat i zgłoszonej do ewidencji gruntów i budynków, osobie niebędącej : a) małżonkiem emeryta lub rencisty, b )jego zstępnym lub pasierbem, c) osobą pozostającą z emerytem lub rencistą we wspólnym gospodarstwie domowym, d) małżonkiem osoby, o której mowa w lit. b lub c; 2) gruntów trwale wyłączonych z produkcji rolniczej na podstawie odrębnych przepisów, w tym zalesionych gruntów rolnych; 3) gruntów i działów specjalnych należących do małżonka, z którym emeryt lub rencista zawarł związek małżeński po ustaleniu prawa do emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia; 4) własności (udziału we współwłasności) nieustalonej odpowiednimi dokumentami urzędowymi, jeżeli grunty będące przedmiotem tej własności (współwłasności) nie znajdują się w posiadaniu rolnika lub jego małżonka. Jak wynika z powyższych przepisów istnieje domniemanie prawne, że J. W. nadal prowadzi działalność rolniczą na gruntach, których jest właścicielem. Domniemanie to w toku procesu nie zostało obalone. Złożona umowa użyczenia została zawarta po wydaniu decyzji przez organ rentowy, a ponadto nie spełnia wymogów zawartych w cytowanym przepisie. W szczególności nieruchomość została użyczona zstępnym. Ubezpieczony nie wykazał, że nieruchomość została faktycznie synom wydana i że wyłącznie oni ziemię tę uprawiają i pobierają pożytki. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w wyroku.