IV U 702/25

Sygnatura akt IV U 702/25 POSTANOWIENIE Wrocław, dnia 9 stycznia 2026 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Asesor Sądowy Krzysztof Trnka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2026 roku we Wrocławiu na rozprawie sprawy z odwołania W. R. od decyzji (...) (...) Oddziału w R. : z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) oraz z dnia 12 września 2025 roku znak (...) o zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z urzędu postanawia: I. 
        na podstawie art. 477(13) § 1 k.p.c. umorzyć postępowanie w sprawie z odwołania W. R. od decyzji (...) (...) Oddziału w R. z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) wobec zmiany zaskarżonej decyzji przez organ rentowy poprzez wydanie decyzji uwzględniającej w całości żądanie ubezpieczonej przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd; II. 
        stwierdzić, że cofnięcie odwołania w sprawie z odwołania W. R. od decyzji (...) (...) Oddziału w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) nie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie zmierza do obejścia prawa i nie narusza słusznego interesu ubezpieczonej; III. 
        umorzyć postępowanie w sprawie z odwołania W. R. od decyzji (...) (...) Oddziału w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) wobec skutecznego cofnięcia odwołania; IV. 
        zasądzić od organu rentowego - (...) (...) Oddziału w R. - na rzecz ubezpieczonej W. R. kwotę 720,00 złotych (siedmiuset dwudziestu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia adwokata reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach do dnia zapłaty; V. 
        nieuiszczone koszty sądowe zaliczyć na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV U 702/25 UZASADNIENIE punktu IV sentencji postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 stycznia 2026 roku sygnatura akt IV U 702/25 Decyzją (...) (...) Oddziału w R. z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) odmówiono ubezpieczonej W. R. prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 1 lutego 2025 roku do dnia 12 kwietnia 2025 roku, z uwagi na to, że pracodawca ubezpieczonej nie przedstawił organowi rentowemu protokołu powypadkowego. Ubezpieczona odwołała się od powyższej decyzji, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, żeby przyznać jej prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 1 lutego 2025 roku do dnia 12 kwietnia 2025 roku. Ubezpieczona wniosła ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu w kwocie 2.500,00 złotych. Ubezpieczona oświadczyła, że są to koszty rzeczywiście przez nią poniesione na zastępstwo procesowe prze adwokata. Sprawę z powyższego odwołania zadekretowano pod sygnaturą akt IV U 702/25. Decyzją z dnia 12 września 2025 roku znak (...) (...) (...) Oddział w R. zmienił swoją decyzję z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej W. R. prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 1 lutego 2025 roku do dnia 12 kwietnia 2025 roku . Ubezpieczona odwołała się od powyższej decyzji, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, żeby w jej uzasadnieniu wskazać , iż organ rentowy nie wydał decyzji z własnej inicjatywy, ale wskutek jej wcześniejszego odwołania od decyzji z dnia 8 maja 2025 roku. Ubezpieczona wniosła ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu w kwocie 2.500,00 złotych. Ubezpieczona oświadczyła, że są to koszty rzeczywiście przez nią poniesione na zastępstwo procesowe prze adwokata. Sprawę z powyższego odwołania zadekretowano pod sygnaturą akt IV U 1261/25 . Postanowieniem z dnia 13 listopada 2025 roku Sąd zarządził połączenie celem wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw IV U 702/25 i IV U 1261/25 pod sygnaturą akt IV U 702/25. Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2026 roku pełnomocnik ubezpieczonej adwokat W. G. oświadczyła , że już po przekazaniu do tutejszego Sądu przez organ rentowy odwołania ubezpieczonej od decyzji (...) (...) Oddziału w R. z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) składała do organu rentowego pisma, w których ponaglała organ rentowy do uzyskania dokumentacji powypadkowej od pracodawcy ubezpieczonej oraz wnosiła o zmianę zaskarżonej decyzji w trybie autokontroli. Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2026 roku ubezpieczona cofnęła odwołanie od decyzji (...) (...) Oddziału w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) . Ubezpieczona podtrzymała odwołanie od decyzji z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) . Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Na podstawie art. 477(13) § 1 k.p.c. należało umorzyć postępowanie w sprawie z odwołania W. R. od decyzji (...) (...) Oddziału w R. z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) wobec zmiany zaskarżonej decyzji przez organ rentowy poprzez wydanie decyzji uwzględniającej w całości żądanie ubezpieczonej przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd (punkt I sentencji postanowienia). Cofnięcie odwołania w sprawie z odwołania W. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddziału w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) nie było sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie zmierzało do obejścia prawa i nie naruszało słusznego interesu ubezpieczonej ( art. 203 § 4 k.p.c. w zw. z art. 469 k.p.c. ). Sąd rozstrzygnął w tym przedmiocie w punkcie II sentencji postanowienia. Odwołanie ubezpieczonej od decyzji z dnia 12 września 2025 roku było bezzasadne , albowiem decyzja ta w całości uwzględniała żądanie ubezpieczonej. Decyzja ta nie była dla ubezpieczonej w jakikolwiek sposób uciążliwa ( brak gravamen ). W myśl art. 477(14) § 2 k.p.c. w przypadku uwzględnienia odwołania Sąd orzeka co do istoty sprawy. Istotą sprawy o prawo do świadczenia z ubezpieczeń społecznych jest przyznanie prawa do świadczenia, okres czasu, na jaki świadczenie przyznano i jego wysokość. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest istotą sprawy. Do cofnięcia odwołania doszło zanim Przewodniczący otworzył rozprawę , a zatem ta czynność procesowa nie wymagała zgody organu rentowego ( art. 203 § 1 k.p.c. ). Postępowanie w sprawie z odwołania W. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) należało umorzyć , wobec skutecznego cofnięcia odwołania (punkt III sentencji postanowienia). W punkcie V sentencji postanowienia Sąd orzekł o kosztach sądowych zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, gdyż zarówno ubezpieczona, jak i organ rentowy byli zwolnieni od obowiązku ich uiszczenia, odpowiednio na mocy art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. (ubezpieczona) oraz art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (organ rentowy). W myśl art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Stosownie do art. 98 § 3 k.p.c. do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W myśl § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (powoływanego dalej jako rozporządzenie) stawki minimalne wynoszą 360 złotych w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego oraz w sprawach dotyczących podlegania ubezpieczeniom społecznym. Zgodnie z § 15 ust. 3 pkt 1 i 4 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki ani wartości przedmiotu sprawy, jeśli uzasadnia to niezbędny nakład pracy adwokata, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie. W myśl § 16 rozporządzenia wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich może zawierać oświadczenie o wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata. W braku takiego oświadczenia, opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej stawce minimalnej, chyba że okoliczności określone w § 15 ust. 3 przemawiają za innym jej ustaleniem. Biorąc pod uwagę przyczynę umorzenia postępowania w sprawie z odwołania ubezpieczonej od decyzji z dnia 8 maja 2025 roku (zmiana zaskarżonej decyzji przez organ rentowy poprzez całkowite zaspokojenie żądania ubezpieczonej), należy ją uznać za wygrywającą proces w całości . W związku z tym przysługuje jej zwrot kosztów procesu. W ocenie Sądu należało zasądzić dwukrotność stawki minimalnej (tj. 720,00 złotych), biorąc pod uwagę dodatkowy nakład pracy pełnomocnika ubezpieczonej , objawiający się reprezentowaniem ubezpieczonej już na etapie postępowania administracyjnego, jeszcze przed wniesieniem odwołania do Sądu oraz składanie przez pełnomocnika ubezpieczonej pism do organu rentowego już po przekazaniu odwołania do tutejszego Sądu, mających na celu uzyskanie od organu rentowego zmiany zaskarżonej decyzji w trybie autokontroli, co rzeczywiście nastąpiło. Sąd miał też na względzie koszty faktycznie przez ubezpieczoną poniesione. W związku z powyższym, w sprawie z odwołania W. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w R. z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) przysługiwał jej zwrot kosztów procesu w kwocie 720,00 złotych . O odsetkach orzeczono na podstawie art. 98 § 1(1) k.p.c. Bezzasadny jest wniosek pełnomocnika organu rentowego o odstąpienie od obciążenia organu rentowego kosztami procesu . Pełnomocnik argumentował, że wydanie decyzji odmawiającej ubezpieczonej prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego było skutkiem tego, że pracodawca ubezpieczonej nie przedstawił w wyznaczonym terminie protokołu powypadkowego. W myśl art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Nie zachodził szczególnie uzasadniony wypadek, pozwalający na odstąpienie od obciążenia organu rentowego kosztami procesu. Sprzeczna z przepisami jest praktyka organu rentowego polegająca na wydawaniu decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy . Organ rentowy powinien był wezwać pracodawcę ubezpieczonej do złożenia wyjaśnień w trybie z art. 50 § 1 k.p.a. , a w przypadku odmowy ich złożenia przez pracodawcę ubezpieczonej - ukarać go grzywną w trybie z art. 88 k.p.a. Organ rentowy dysponuje instrumentem procesowym pozwalającym na uzyskiwanie wyjaśnień od osób trzecich. Organ rentowy nie powinien wydawać decyzji przed przeprowadzeniem istotnych dla rozstrzygnięcia dowodów, co jednak w niniejszej sprawie uczynił. Z uwagi na powyższe nie sposób przyjąć, że wydanie błędnej decyzji nastąpiło z przyczyn od organu rentowego niezależnych. W sprawie z odwołania W. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) należy ją uznać za przegrywającą . Co do zasady, na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli Sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego. Ponieważ cofnięte odwołanie było bezzasadne i zostałoby najprawdopodobniej oddalone, ubezpieczonej nie przysługiwał zwrot kosztów procesu w sprawie z odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) . Natomiast organ rentowy w tej sprawie nie wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów procesu i nie wykazał poniesienia jakichkolwiek kosztów procesu (brak profesjonalnej reprezentacji strony). A zatem w sprawie z odwołania W. R. od decyzji (...) Ubezpieczeń (...) w R. z dnia 12 września 2025 roku znak (...) żadnej ze stron nie przysługiwał zwrot kosztów procesu . Resumując, ponieważ sprawy z odwołania W. R. od decyzji (...) w R. z dnia 8 maja 2025 roku znak (...) oraz z dnia 12 września 2025 roku znak (...) zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, należało w postanowieniu kończącym sprawę zawrzeć łączne rozstrzygnięcie o kosztach procesu , co też Sąd uczynił, sumując rozstrzygnięcia ze sprawy z odwołania od decyzji z dnia 8 maja 2025 roku (w której ubezpieczonej przysługiwał zwrot kosztów procesu w kwocie 720,00 złotych) oraz ze sprawy z odwołania od decyzji z dnia 12 września 2025 roku (gdzie żadnej ze stron nie przysługiwał zwrot kosztów procesu) w jeden punkt sentencji postanowienia. Brak było podstaw do dokonania wzajemnego zniesienia kosztów procesu na podstawie art. 100 k.p.c. , ponieważ organ rentowy nie poniósł żadnych kosztów procesu. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.