VU 1503/13

Sygn. akt VU 1503/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2014 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSR del. Urszula Sipińska-Sęk Protokolant st. sekr. sądowy Zofia Aleksandrowicz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku M. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M. . o rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na skutek odwołania M. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M. . z dnia 4 października 2013 r. sygn. (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 1503/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 4 października 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M. . odmówił M. B. prawa do przeliczenia renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska ZUS ustaliła, że stan zdrowia wnioskodawczyni nie uległ zmianie i nadal powoduje częściową niezdolność do pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji złożonym w dniu 31 października 2013 roku wnioskodawczyni wniosła o przyznanie jej prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W odpowiedzi na powyższe odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: M. B. , urodzona (...) , posiada wykształcenie zawodowe. Ukończyła zasadniczą szkołę zawodową w zawodzie szwaczki. W okresie aktywności zawodowej pracowała najpierw ucząc się zawodu a potem jako szwaczka (łącznie przez okres 7 lat) oraz wykonując prace różne. Obecnie nie pracuje. (dowód: wniosek o rentę k. 1-3, świadectwa pracy k. 3,5,10, zaświadczenia k. 6, 8, 9, 11 akt rentowych) W okresie od 27 lutego 1998 roku (tj. od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego) do 31 sierpnia 2010 roku wnioskodawczyni uprawniona była do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy a w okresie od 1 września 2010 roku do 31 sierpnia 2013 roku do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. (dowód: decyzja z dnia 25.03.1998r. k. 31 akt rentowych, decyzja z dnia 4.02.2000r. k. 76 akt rentowych, decyzja z dnia 15.02.2001r. k. 107 akt rentowych, decyzja z dnia 10.04.2003r. k. 149 akt rentowych, decyzja z dnia 17.11.2004r. k. 178 akt rentowych, decyzja z dnia 15.05.2005 r. k. 188 akt rentowych, decyzja z dnia 6.02.2006 r. k. 208 akt rentowych, decyzja z dnia 18.08.2006 r. k. 213 akt rentowych, decyzja z dnia 17.09.2008r. k. 240 akt rentowych, decyzja z dnia 27.09.2010r. k. 249 akt rentowych, odpis wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie tryb. z dnia 10.01.2011 r. k. 259 akt rentowych, odpis wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 20.09.2011r. k. 60 akt rentowych)) W dniu 12 sierpnia 2013 roku wnioskodawczyni złożyła wniosek o ponowne przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy i pogorszenia stanu zdrowia. (dowód: wniosek o rentę k. 24a akt rentowych plik II) Orzeczeniem z dnia 4 września 2013 roku lekarz orzecznik ZUS stwierdził, iż wnioskodawczyni jest częściowo niezdolna do pracy do 30 września 2016 roku i nie jest całkowicie niezdolna do pracy. Taki wniosek wywiódł ze stopnia zaawansowania rozpoznanego u niej schorzenia w postaci przetrwałych zaburzeń wydalniczych przewodu pokarmowego po przebytym przed 16 laty wycięciu okrężnicy z odbytnicą z odtworzeniem ciągłości przewodu pokarmowego z powodu polipowatości rodzinnej, aktualnie sukcesywne usuwanie polipów przewodu pokarmowego drogą endoskopową. (dowód: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 4.09.2013r k. 26 akt rentowych plik II z dokumentacją medyczną tezka) Od powyższego orzeczenia sprzeciw wniosła wnioskodawczyni i sprawa została skierowana na komisję lekarską ZUS, która w dniu 20 września 2013 roku, po rozpoznaniu tożsamych schorzeń, wydała orzeczenie zgodne z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS, tzn. uznające, że wnioskodawczyni jest okresowo częściowa niezdolna do pracy do 30 września 2016 roku i nie jest całkowicie niezdolna do pracy. (dowód: orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z dnia 20.092013 r. k. 29 akt rentowych plik II wraz z dokumentacją medyczną teczka) Decyzją z dnia 7 października 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M. . przyznał wnioskodawczyni prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy okresowo do 30 września 2016 roku. (dowód: decyzja z dnia 7.10.2013 r. k. 267 akt rentowych ) Aktualnie u wnioskodawczyni występują następujące schorzenia: - stan po kolektomii z powodu polipowatości rodzinnej z wytworzeniem zbiornika jelitowego (1997, 1998), - stan po cholecystektomii i wycięciu desmoidu krezki jelita (2006), - stan po polipektomii zbiornika jelitowego (2011, 2012, 2013) - stan po polipktomii dwunastnicy (2012), - tworzące się nowe polipy, - przewlekłe bóle brzucha i częste luźne stolce z powodu zaburzeń perystaltyki i zrostów w jamie otrzewnowej. Stopień zaawansowania powyższych schorzeń nie czyni wnioskodawczyni całkowicie niezdolną do pracy zarobkowej. Z powodu schorzeń gastrologicznych jest ona nadal częściowo niezdolna do pracy na okres trzech lat. (dowód: opinia biegłego gastroenterologa M. Ł. k. 14-15verte, opinia biegłego chirurga R. K. k. 19-21) Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów i zważył co następuje: Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 1440 ze zm.) niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Z kolei przepisy art. 12 ust. 2 i 3 stanowią, że całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. W przedmiotowej sprawie spór sprowadzał się do ustalenia tego, czy stan zdrowia wnioskodawczyni powoduje u niej ograniczenie sprawności organizmu w stopniu wyłączającym możliwość wykonywania jakiegokolwiek zatrudnienia. Organ rentowy twierdził bowiem, że M. B. jest obecnie jedynie częściowo niezdolna do pracy, zaś wnioskodawczyni podnosiła w odwołaniu, że jest ona obecnie całkowicie niezdolna do pracy. W celu wyjaśnienia spornej okoliczności Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy gastroenterologa M. Ł. i chirurga wewnętrznego R. K. biegłych z zakresu dziedzin medycyny, w ramach których mieszczą się rozpoznane u wnioskodawczyni schorzenia. Opinie opracowane przez wskazanych wyżej biegłych Sąd ocenia jako jasne, pełne, logiczne i należycie uzasadnione. Biegli sporządzili opinie po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną wnioskodawczyni i wynikami badań dodatkowych, jak również po przeprowadzeniu jej osobistego badania. Określili w opiniach, na jakie schorzenia cierpi obecnie wnioskodawczyni. W zgodnej opinii wszystkich biegłych stopień zaawansowania powyższych schorzeń nie czyni wnioskodawczyni całkowicie niezdolną do pracy zarobkowej. Biegły gastroenterolog M. Ł. wskazał, że wnioskodawczyni jest po usunięciu jelita grubego z powodu polipowatosci rodzinnej (1997), z wytworzeniem zbiornika jelitowego (1998). W latach 2011 -2013 pięć razy wykonywano u niej polipektomię zbiornika jelitowego, raz polipektomię żołądka i dwunastnicy. W ocenie biegłego zgłaszane przez M. B. dolegliwości nie znajdują odzwierciedlenia w dokumentacji lekarskiej z leczenia ambulatoryjnego. W dokumentacji medycznej wynika, iż wnioskodawczyni w latach 2011-2013 była na 24 wizytach lekarskich, podczas których okresowe bóle brzucha odnotowano 7 razy, biegunki jeden raz, zaparcia stolca jeden raz. Natomiast wnioskodawczyni w czasie badania przez biegłego zgłaszała bóle brzucha po każdym posiłku oraz biegunki 10 – 15 razy w ciągu dnia i dwa razy w nocy. Z dokumentacji z Poradni Motoryki Przewodu Pokarmowego wynika : 1 wizyta w 2012 roku, 2 w 2013 roku, nie odnotowano wówczas dolegliwości z przewodu pokarmowego. W Poradni Gastrologicznej wnioskodawczyni była 13 razy w okresie 2011 - 2013 i wówczas nie zgłaszała żadnych dolegliwości. W ocenie biegłego aktualnie stan ogólny wnioskodawczyni jest dobry, nie stwierdza się upośledzenia stanu odżywienia - wsk. BMI wynosi 25,2 (norma 18-25). Badaniem przedmiotowym poza tkliwością całego brzucha istotnych odchyleń od stanu prawidłowego w zakresie jamy brzusznej biegły nie stwierdził. Nie stwierdził również objawów odwodnienia organizmu. Jak wskazał biegły M. B. hospitalizowana była krótkotrwale tylko celem wykonywania polipektomii endoskopowych. W usuwanych drobnych polipach badaniem histopatologicznym cech złośliwości nie stwierdzano. Wnioskodawczyni nadal wymaga okresowej endoskopii dolnego odcinka przewodu pokarmowego, w razie obecności polipów wskazane ich usunięcie. Same polipy nie powodują dolegliwości subiektywnych. Według opinii biegłego gastrologa wnioskodawczyni nadal jest częściowo niezdolna do pracy na okres trzech lat. Aktualnie wnioskodawczyni nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Tożsamy wniosek wyprowadził biegły chirurg R. K. . W opinii wskazał, że wnioskodawczyni jest w stanie ogólnym dobrym, jej wygląd zewnętrzny nie sprawia wrażenia choroby. Jednak z uwagi na kalectwo jelita oraz dolegliwości i uciążliwości z nim związane – wnioskodawczyni w praktyce jest częściowo niezdolna do pracy do 30 września 2016 roku. Dowód z opinii biegłych nie został w sposób skuteczny zakwestionowany w toku postępowania. Wnioskodawczyni, której powyższe opinie zostały doręczone wraz z zobowiązaniem do ustosunkowania się do nich (zwrotne poświadczenie odbioru k. 29), nie zgłosiła żadnych zarzutów. Również Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania. W ocenie Sądu biegli rzeczowo uzasadnili swoje stanowisko odnośnie zdiagnozowanych u wnioskodawczyni schorzeń i ich wpływu na jej zdolność do pracy. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdzić zatem należało, iż występujące u 41-letniej wnioskodawczyni schorzenia są aktualnie na takim etapie zaawansowania, że nie prowadzą do naruszenia sprawności organizmu w stopniu uzasadniającym orzeczenie całkowitej niezdolności do pracy. Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. , orzekł jak w sentencji.