IV U 557/17

Sygn. akt IV U 557/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2018r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2018r. w S. odwołania Z. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 7 czerwca 2017 r. Nr (...) w sprawie Z. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt IVU 557/17 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 07.06.2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił ubezpieczonemu Z. P. prawa do wcześniejszej emerytury motywując to faktem, że w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 01.01.1999r. ubezpieczony nie udokumentował 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz nie osiągnął wieku emerytalnego. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony Z. P. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony podniósł, że łącznie z okresami pracy za granicą udokumentował ponad 25 lat okresów zatrudnienia. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że ubezpieczony nie udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Do okresów tych ZUS nie zaliczył pracy na terenie Niemiec, ponieważ okresy te nie zostały potwierdzone przez niemiecką instytucję ubezpieczeniową. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony Z. P. urodzony dnia (...) złożył w dniu 10.05.2017r. wniosek o emeryturę. Organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy Z. P. w rozmiarze 24 lata, 10 miesiące i 6 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 15 lat, 11 miesięcy i 5 dni pracy w szczególnych warunkach. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że ubezpieczony w okresie od 25.04.1996r. do 24.06.1996r., od 25.04.1997r. do 24.06.1997r., od 20.04.1998r. do 24.06.1998r. oraz od 25.04.1999r. do 24.06.1999r. był zatrudniony przy pracach sezonowych w Niemczech. Okresy te z uwagi na ich krótkotrwały charakter nie były objęte przez niemiecka instytucję ubezpieczeniową obowiązkiem opłacania składek i niemiecki pracodawca składek tych nie opłacił. lat i 5 miesięcy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego (k.15v), akta ZUS. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. W ocenie Sądu Okręgowego Z. P. nie spełnia powyższych warunków. Udowodnił 15 lat okresów pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów dotychczasowych, lecz nie udowodnił 25- letniego okresu składkowego i nieskładkowego. Stan faktyczny jest bezsporny. Z. P. legitymuje się okresami składkowymi i nieskładkowymi w rozmiarze 24 lata, 10 miesiące i 6 dni. Okresy zatrudnienia w rolnictwie na terenie Niemiec nie mogą być zaliczone ze względu na nieopłacanie składek w tych okresach i nieuznaniu tego okresu przez niemiecką instytucję ubezpieczeniową. W piśmie z dnia 21.04.2017r. D. R. B. - B. poinformowała ubezpieczonego, że jego pracodawca, zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie opłacał składek na ubezpieczenie emerytalne. Okres pomiędzy 1996r. i 1999r. nie może zostać zapisany jako okres składkowy, ponieważ prace krótkoterminowe typu chwilowe/przejściowe świadczenie usług były wolne od obowiązku ubezpieczeń. Dotyczy to w szczególności pomocy w rolnictwie (k.9 akt ZUS). Ponadto na karcie 58 akt ZUS znajduje się pismo niemieckiej instytucji ubezpieczeniowej z informacją o odrzuceniu wniosku Z. P. o emeryturę, ponieważ niemieckie składki nie zostały udowodnione, ani wiarygodnie przedstawione. Ubezpieczony nie spełnił zatem wymogów określonych w art. 8 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zgodnie z którym przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz przy obliczaniu ich wysokości uwzględnia się okresy ubezpieczenia za granicą, jeżeli tak stanowią umowy międzynarodowe. Sąd Okręgowy podziela tutaj wykładnię tego przepisu dokonaną przez Sąd Apelacyjny w Łodzi w sprawie III AUa 860/16 (lex nr 2139447). W ocenie tego sądu z brzmienia art. 8 u.e.r.f.u.s. wypływa wniosek, że przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz przy obliczaniu ich wysokości uwzględnia się okresy ubezpieczenia za granicą. Chodzi zatem nie o okresy zatrudnienia za granicą, które mogą być według prawa polskiego kwalifikowane jako okresy ubezpieczenia, lecz o okresy, które zgodnie z prawem państwa, w którym ubezpieczony w danym okresie przebywał (był zatrudniony) i podlegał ubezpieczeniu, są okresami ubezpieczenia i mogą być na zasadzie art. 8 tej ustawy uwzględniane przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz przy obliczaniu ich wysokości w Polsce. Takiej zaś kwalifikacji mogą dokonać właściwe organy ubezpieczeniowe (lub sądy) państwa, w którym zatrudnienie to miało miejsce. W sprawie niniejszej właściwa instytucja niemiecka odmówiła zaliczenia spornego okresu do okresów uprawniających do nabycia prawa do emerytury. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14 par.1 kpc orzekł jak w wyroku.