IV U 526/19

Sygn. akt IV U 526/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2019r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2019r. w S. odwołania P. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia (...) 2019 r. Nr (...) w sprawie P. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wysokość niezrealizowanej emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że niezrealizowane świadczenie po zmarłej A. L. (1) należne P. L. ulega zwiększeniu o kwotę 149,13 zł (sto czterdzieści dziewięć złotych i trzynaście groszy) z tytułu egzekucji komorniczej oraz powinno być pomniejszone o podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 75 zł (siedemdziesiąt pięć złotych). Sygn. akt IV U 526/19 UZASADNIENIE Decyzją z (...) 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art. 136 oraz 138 lit.a) ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przyznał P. L. prawo do niezrealizowanego świadczenia po A. L. (1) za okres od 1 kwietnia 2019r. do 30 kwietnia 2019r. w kwocie 1.251,70 złotych brutto ,tj. w wysokości w jakiej przysługiwało zmarłej. Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. L. (2) kwestionując wysokość przyznanego mu niezrealizowanego świadczenia po zmarłej A. L. (1) . W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że organ rentowy niezasadnie dokonał potrącenia ze świadczenia przysługującego mu po A. L. (1) kwoty 149,13 złotych tytułem egzekucji administracyjnej. Skarżący podniósł również, że organ rentowy potrącił błędnie naliczoną kwotę podatku dochodowego (odpowiedź na odwołanie k.1-3v akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że świadczenia wypłacone na podstawie art. 136 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stanowią dla osób wymienionych w przepisie przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust.1 pkt 7 oraz art. 18 ustawy z ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych . Dokonując wypłaty tych świadczeń organ rentowy zgodnie z art. 41 ust. 1 w/w ustawy zobowiązany był do poboru zaliczki w wysokości 18% od należności podlegającej opodatkowaniu. W myśl art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w ramach niezrealizowanych świadczeń wypłaca się członkom rodziny kwoty należne do dnia śmierci. W ocenie organu rentowego w przypadku rozpoznania wniosku o niezrealizowane świadczenie – osoba uprawniona w trybie art. 136 w/w ustawy do niezrealizowanych świadczeń nie może zatem otrzymać tych świadczeń w wysokości wyższej niż otrzymałaby je osoba, z tytułu śmierci której w/w świadczenia przysługują. W ocenie organu rentowego świadczenie niezrealizowane powinno być wypłacone po pomniejszeniu o kwotę potrącenia za miesiąc, w którym nastąpił zgon. Stosownie do obowiązujących przepisów świadczenie należne P. L. po A. L. (1) podlegało pomniejszeniu o kwotę 149,13 złotych wynikającą z tytułu egzekucji administracyjnej (odpowiedź na odwołanie wraz z uzupełnieniem k.6 i 28 akt sprawy). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: A. L. (1) urodzona w dn. 15 lipca 1942r., była uprawniona do emerytury, od 1 stycznia 2006r. Termin płatności świadczenia organ rentowy ustalił na 15 dzień każdego miesiąca (decyzja z 1 stycznia 2006r. k.137 akt organu rentowego). Od 1 lipca 2017r. A. L. (1) do emerytury przysługiwał również dodatek pielęgnacyjny (decyzja z 4 lipca 2017r. k.263 akt organu rentowego). A. L. (1) zmarła w dniu 7 kwietnia 2019 r. (odpis skrócony aktu zgonu k.283 akt organu rentowego). W kwietniu 2018r. emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym A. L. (1) wyniosła 1.400,83 złotych brutto miesięcznie. Przy czym ze świadczenia organ rentowy dokonał potrącenia zaliczki na podatek dochodowy w kwocie 70 złotych oraz kwoty 149,13 złotych na rzecz Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) A. O. na podstawie zajęcia KM 289/09 z dnia 16 listopada 2010r. Po uzyskaniu informacji o śmierci dłużnika A. L. (1) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Siedlcach A. O. zawiesił postępowanie egzekucyjne wobec wymienionej. W dniu 16 kwietnia 2019r. Komornik zwrócił Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. kwotę 149,13 złotych stanowiącą kwotę potrącenia z emerytury A. L. (1) (potwierdzenie zwrotu k.277 akt organu rentowego oraz pismo organu rentowego z 25 października 2019r. k.37-38 akt sprawy). W dniu 24 kwietnia 2019r. P. L. wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o wypłatę niezrealizowanego świadczenia po zmarłej A. L. (1) (wniosek k.279-281 akt organu rentowego). Decyzją z (...) 2019r. organ rentowy przyznał P. L. prawo do niezrealizowanego świadczenia po A. L. (1) za okres od 1 kwietnia 2019r. do 30 kwietnia 2019r. w kwocie 1.251,70 złotych brutto. Po potraceniu z emerytury A. L. (1) kwoty 149,13 złotych tytułem egzekucji komorniczej oraz odliczeniu zaliczki na podatek dochodowy P. L. do wypłaty przysługuje kwota 1.066,70 złotych (decyzja z 13 maja 2019r. k. 286 akt sprawy). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie P. L. okazało się uzasadnione. Analizując okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że decyzja organu rentowego jest nieprawidłowa w części dotyczącej wysokości niezrealizowanego świadczenia po zmarłej A. L. (1) przysługującego P. L. . W przekonaniu Sądu Okręgowego brak było podstaw do dokonania przez organ rentowy potrącenia z należnego P. L. niezrealizowanego świadczenia po zmarłej A. L. (1) w kwocie 149,13 złotych. W sprawie bezsporne jest, że Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Siedlcach A. O. po powzięciu informacji o śmierci dłużnika A. L. (1) zawiesił postępowanie egzekucyjne wobec wymienionej. Niesporne jest również, że w dniu 16 kwietnia 2019r. Komornik zwrócił Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. kwotę 149,13 złotych stanowiącą kwotę potrącenia z emerytury wymienionej (potwierdzenie zwrotu k.277 akt organu rentowego oraz pismo organu rentowego z 25 października 2019r. k.37-38 akt sprawy). Powyższe ustalenia pozwalają na uznanie, że organ rentowy niezasadnie obniżył niezrealizowane świadczenie należne P. L. po zmarłej A. L. (1) . W ocenie Sądu Okręgowego świadczenie niezrealizowane po A. L. (1) powinno być wypłacone w kwocie w jakiej przysługiwało ono zmarłej. Zgodnie z art. 136 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w razie śmierci osoby, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba. Uzasadnione okazały się również twierdzenia skarżącego, że organ rentowy potrącił od niezrealizowanego świadczenia po A. L. (1) zaliczkę na podatek dochodowy w błędnej wysokości. Wskazać należy, że niezrealizowane świadczenie należne P. L. jest tym samym świadczeniem, które dotychczas przysługiwało zmarłej A. L. (1) , dlatego powinno zostać mu wypłacone w takiej samej wysokości. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika organu rentowego o odroczenie rozprawy jako bezzasadny i zmierzający do przedłużenia postępowania (protokół rozprawy k.44v akt sprawy). Organ rentowy miał możliwość ustosunkowania się co do kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych odprowadzonego od niezrealizowanego świadczenia po zmarłej A. L. (1) . Mimo zobowiązania Sądu do uzupełnienia odpowiedzi na odwołanie organ rentowy nie odniósł się do tej kwestii (zarządzenie SO w Siedlcach z 6 sierpnia 2019r. oraz uzupełnienie odpowiedzi na odwołanie k.28 akt sprawy Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.