IV U 478/15

Sygn. akt IV U 478/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2016 roku w Ś. sprawy z odwołania J. S. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia (...) roku, znak: (...) . (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie. UZASADNIENIE Powód J. S. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia (...) roku, utrzymującego w mocy orzeczenie (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia (...) . w zakresie odmowy przyznania uprawnienia do karty parkingowej. W uzasadnieniu pisma wskazał, że przyznanie uprawnienia do karty parkingowej pozwoliłoby mu na bezpieczne i swobodne korzystanie z porad lekarskich, zabiegów rehabilitacyjnych i innych wg wskazań lekarskich. Strona pozwana Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. wniosła o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu pisma wskazała, że stan stopień naruszenia sprawności organizmu powoda nie daje podstaw do zaliczenia go do znacznego stopnia niepełnosprawności, w związku z czym brak jest podstaw do wskazania uprawnień do karty parkingowej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: U powoda rozpoznano zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo – krzyżowego z podmiotowym zespołem bólowym, otyłość, stan po strumektomii oraz ślepotę oka prawego. Orzeczeniem z dnia (...) roku (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności w K. zaliczył powoda do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do dnia (...) roku oraz orzekł, że powód nie spełnia przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym . W dniu (...) roku, na skutek odwołania powoda, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Dowody: - akta (...) ( w załączeniu ) Stan zdrowia powoda w zakresie schorzeń chirurgiczno – ortopedycznych uzasadnia stwierdzenie, że powód nie spełnia przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym . Stwierdzane zaburzenia w zakresie narządu ruchu mogą stanowić podstawę do zaliczenia co najwyżej do lekkiego stopnia niepełnosprawności z powodu schorzeń kodowanych symbolem 05 – R, co skutkuje brakiem prawa do korzystania z karty parkingowej. Dowód: - opinia biegłego sądowego z dnia (...) . k. 13. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył : Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym kartę parkingową wydaje się osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się. W przypadku osób zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, ograniczoną możliwość samodzielnego poruszania się można stwierdzić jedynie w przypadku ustalenia przyczyny niepełnosprawności oznaczonej symbolem 04-O, 05-R lub 10-N. Analizując materiał dowodowy zebrany w sprawie, w szczególności akta (...) , stwierdzić należy, iż powód zaliczony został do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności o przyczynie niepełnosprawności 07-S, 05-R, przy czym nie stwierdzono u niego znacznego ograniczenia możliwości samodzielnego poruszania się, a zatem brak jest podstaw do wskazania uprawnień do karty parkingowej. Ponadto jak wynika z opinii powołanego w sprawie biegłego z zakresu chirurgii ogólnej D. R. , stan zdrowia powoda w zakresie schorzeń chirurgiczno – ortopedycznych uzasadnia stwierdzenie, że powód nie spełnia przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym . Zdaniem biegłego stwierdzane zaburzenia w zakresie narządu ruchu mogą stanowić podstawę do zaliczenia co najwyżej do lekkiego stopnia niepełnosprawności z powodu schorzeń kodowanych symbolem 05 – R, co skutkuje brakiem prawa do korzystania z karty parkingowej. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinie te miałyby utracić walor wiarygodnych dowodów w sprawie. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 k.p.c. , lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych. Wprawdzie powód złożył zastrzeżenia do przedmiotowej opinii, ale zdaniem Sądu była to niemerytoryczna i niczym nie poparta polemika laika z wysoko wykwalifikowanym specjalistą, zmierzająca wyłącznie do zanegowania wniosków niekorzystnych dla powoda. Wobec braku podstaw do zmiany orzeczenia Sąd na podstawie art. 477 14 §1 kpc odwołanie oddalił.