IV U 436/14

Sygn. akt IV U 436/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Teresa Maślukiewicz Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015 roku w Ś. sprawy z odwołania K. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. : - z dnia (...) o świadczenie rehabilitacyjne - z dnia (...) , znak (...) o zasiłek chorobowy I oddala odwołania; II zasądza od K. K. (1) na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE K. K. (1) odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia : 1. (...) odmawiającej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od (...) 2. (...) . odmawiającej prawa do zasiłku chorobowego do (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy wnosząc o uwzględnienie odwołań i zmianę zaskarżonych decyzji poprzez przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od (...) . i zasiłku chorobowego od (...) W uzasadnieniu podała m.in. że: 1) nie zgadza się ze stanowiskiem komisji lekarskiej ZUS, zbadania przez biegłych lekarzy sądowych celem uzyskania obiektywnych opinii o stanie zdrowia oraz celowości i konieczności dalszego leczenia i rehabilitacji. 2) przerwa w niezdolności do pracy od (...) była spowodowana różnymi chorobami ( M54 i M22). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołań uzasadniając to m.in. tym , że : 1. komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia (...) . orzekła, że stan zdrowia nie uzasadnia przyznania wnioskodawczyni prawa do świadczenia rehabilitacyjnego , 2. ubezpieczona była niezdolna do pracy w okresie od (...) . a następnie od (...) . z powodu tej samej choroby . Przerwa pomiędzy tymi okresami niezdolności do pracy nie przekroczyła 60 dni i okresy te zostały zaliczone przez ZUS do jednego okresu zasiłkowego . W tej sytuacji okres zasiłkowy 182 dni upłynął z dniem (...) ; brak podstaw do rozpoczęcia nowego okresu zasiłkowego i przyznania zasiłku chorobowego za okres od (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy. Sąd ustalił : K. K. (1) była niezdolna do pracy od (...) Okres zasiłkowy zakończył się z dniem (...) W dniu (...) złożyła wniosek o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną ogólnym stanem zdrowia . Lekarz orzecznik ZUS w dniu (...) i komisja lekarska ZUS w dniu (...) zgodnie orzekli, że K. K. nie jest niezdolna do pracy i że brak jest okoliczności uwzględniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. Decyzją z (...) odmówiono ubezpieczonej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od (...) Od decyzji tej ubezpieczona odwołała się . Dowód: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z (...) orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z (...) decyzja z (...) – w aktach ZUS – w zał. Od dnia (...) K. K. była niezdolna do pracy z powodu choroby Nr statystyczny choroby M – 22 (choroba rzepki). Decyzją z (...) organ rentowy odmówił jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy . Od decyzji tej ubezpieczona odwołała się . Dowód: zaświadczenie lekarskie z (...) decyzja z (...) – w aktach ZUS- w zał. Biegli sądowi specjaliści neurolog i ortopeda orzekli, że schorzenie kodowane M22, M23 dotyczą zmian w zakresie stawu kolanowego , schorzenie kodowane M54 dolegliwości grzbietu i nie pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z pozostałymi schorzeniami. Dowód : opinia biegłych k- 43, k- 102 Sąd zważył: Odwołania są bezzasadne . Zgodnie z art.18 ust.1 ustawy z 25.06.1999 o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( tekst jednolity Dz. U. z 2014r. poz. 159), świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokuje odzyskanie zdolności do pracy. Bezsporne było, iż od (...) powódka była niezdolna do pracy z powodu choroby ( od (...) ) i dniem (...) wyczerpała okres zasiłkowy 182 dni. Przyjąć zatem należało , że owe schorzenia oznaczone numerami statystycznymi M22 i M54 pozostają ze sobą w związku przyczynowo - skutkowym. Sporne pozostało , czy z dniem (...) powódka powróciła do zdrowia i odzyskała zdolność do pracy. Wszyscy lekarze badający powódkę dla potrzeb niniejszego postępowania , orzekli że po wyczerpaniu z dniem (...) okresu zasiłkowego powódka nie jest niezdolna do pracy i że brak jest okoliczności uzasadniających przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od (...) Biegli sądowi podkreślili w opinii, że nie znaleźli w aktach sprawy ani nie otrzymali od powódki do wglądu stosownej dokumentacji medycznej opisujący stan przedmiotowy oraz ustalającej wskazania do wydania zwolnienia lekarskiego na przełomie lipca i sierpnia 2014r. Oznacza to, że od (...) stan zdrowia powódki nie uległ pogorszeniu do tego stopnia, by zasadne było przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego lub by koniecznym było wydanie jej w dniu (...) zwolnienia lekarskiego do (...) Przyjąć należało zatem, że z dniem (...) powódka odzyskała zdolność do pracy. Przez okres 182 dni powódka była niezdolna do pracy z powodu choroby rzepki (M22) od (...) bólu grzbietu ( M 54) . Pomiędzy zwolnieniami lekarskimi z powodu obu tych schorzeń nie ma przerwy co oznacza, że oba schorzenia niemalże w tym samym czasie istniały w organizmie powódki a zakończenie leczenia kolana pozwoliło na rozpoczęcie leczenia bólu grzbietu. Od (...) powódka ponownie była niezdolna do pracy z powodu schorzenia rzepki (M22 ). To samo schorzenie było podstawą wydania powódce zwolnienia lekarskiego od (...) ( w tym wewnętrzne uszkodzenie stawu kolanowego M23 ). Przez określenie „ nieprzerwana niezdolność do pracy” należy rozumieć jeden okres niezdolności do pracy , spowodowany tą samą chorobą lub różnymi chorobami, jeżeli nie występuje pomiędzy nimi przerwa. Jeżeli niezdolność do pracy trwa bez przerwy , to wszystkie dni tej niezdolności do pracy wlicza się w całości do jednego okresu zasiłkowego bez względu na to czy spowodowane tą samą czy inną chorobą .Zasadnie więc organ rentowy przyjął , że niezdolność do pracy powódki d (...) . spowodowana została tym samym schorzeniem , że przerwa pomiędzy poprzednim ( (...) ) a kolejnym ( (...) ) zwolnieniem lekarskim z powodu tej samej choroby nie przekroczyła 60 dni ( od (...) . upłynęło 35 dni) zatem po myśli art.9 ust.1 i 2 cyt. Ustawy z 25.06.1999r. oba te okresy podlegały połączeniu. Wobec powyższego , skoro z dniem (...) powódka wyczerpała 182 dni okresu zasiłkowego brak podstaw do przyznania zasiłku chorobowego od (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy . Sąd w zasadzie dał wiarę opinii biegłych .Niemniej nie zgodził się Sąd ze stwierdzeniem , że zwolnienie lekarskie wydane z powodu schorzenia kolana (M22 i M23 ) i zwolnienie lekarskie wydane z powodu bólu grzbietu ( M54 ) są oddzielnymi schorzeniami nie będącymi ze sobą w związku przyczynowo – skutkowym . Sąd stoi na stanowisku , iż choroby kolana i bóle grzbietu pozostają ze sobą w związku przyczynowo – skutkowym . Ból kolana powoduje wymuszane ograniczenie ruchomości tego stawu i w sposób bezpośredni oddziałuje na pracę kręgosłupa albowiem powoduje nadmierne obciążenie drugiej kończyny dolnej co wymusza wygięcie kręgosłupa w przeciwnym kierunku powodując bóle w okolicy odcinka piersiowego kręgosłupa(grzbietu). Fakt ten jest powszechnie znany i nie wymaga dowodu. Sąd pominął dowód z przesłuchania stron ( art. 299 kpc ) albowiem nie zachodziła taka potrzeba. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 477 14 § 1 kpc odwołanie oddalono . Orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego znajduje oparcie w art. 98 kpc a ich wysokość w § 11 ust. 2 w związku z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych … ( tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 490).