IV U 430/19

Sąd Okręgowy w SiedlcachSiedlce2020-08-13
SAOSubezpieczenia społeczneemerytury i rentyNiskaokręgowy
emeryturaZUSwynagrodzenieubezpieczenie społecznedokumentacja płacowalegitymacja ubezpieczeniowazaświadczenie Rp-7prawo emerytalne

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji ZUS odmawiającej przeliczenia emerytury z uwzględnieniem wyższego wynagrodzenia za 1978 rok, z uwagi na brak jednoznacznego potwierdzenia tej kwoty przez zakład pracy.

Ubezpieczony A. B. odwołał się od decyzji ZUS, która odmówiła mu przeliczenia emerytury poprzez uwzględnienie wynagrodzenia za 1978 rok w kwocie 56 710 zł, wskazanej w legitymacji ubezpieczeniowej. ZUS przyjął niższą kwotę (48 000 zł) na podstawie zaświadczenia Rp-7. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, uznając, że zakład pracy ostatecznie nie potwierdził wyższej kwoty, a dostępne dokumenty (świadectwo pracy, lista płac) potwierdzają niższą kwotę wynagrodzenia za ten rok.

Sprawa dotyczyła odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Siedlcach, która odmówiła przeliczenia jego emerytury. Ubezpieczony domagał się uwzględnienia wynagrodzenia za rok 1978 w kwocie 56 710 złotych, wskazanej w jego legitymacji ubezpieczeniowej. Organ rentowy przyjął jednak niższą kwotę 48 000 złotych, opierając się na zaświadczeniu Rp-7 wystawionym przez poprzedniego pracodawcę. Sąd Okręgowy w Siedlcach, po rozpoznaniu sprawy, oddalił odwołanie ubezpieczonego. Sąd ustalił, że mimo przedstawienia legitymacji ubezpieczeniowej z wyższą kwotą, zakład pracy ostatecznie nie potwierdził tej kwoty jako prawidłowej. Dostępne dokumenty, takie jak świadectwo pracy i lista płac z 1978 roku, wskazywały na wynagrodzenie w niższej wysokości. Sąd powołał się na art. 114 ustawy o emeryturach i rentach, podkreślając, że do przeliczenia świadczenia potrzebne są nowe dowody lub ujawnienie okoliczności mających wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość, a w tym przypadku brak było jednoznacznego potwierdzenia wyższego wynagrodzenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, nie można przeliczyć emerytury na podstawie kwoty wynagrodzenia za rok 1978 wskazanej w legitymacji ubezpieczeniowej, jeśli zakład pracy ostatecznie nie potwierdził tej kwoty jako prawidłowej, a inne dokumenty (świadectwo pracy, lista płac) wskazują na niższą kwotę.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia kwoty wynagrodzenia za rok 1978 podanej w legitymacji ubezpieczeniowej, ponieważ zakład pracy nie potwierdził jej ostatecznie jako właściwej. Dostępne dokumenty, takie jak świadectwo pracy i lista płac, potwierdzały niższą kwotę wynagrodzenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

Strony

NazwaTypRola
A. B.osoba_fizycznaodwołujący
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.organ_państwowyorgan rentowy

Przepisy (2)

Główne

ustawa emerytalna art. 114 § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Organ rentowy może uchylić lub zmienić decyzję i ponownie ustalić prawo do świadczeń lub ich wysokość, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość, lub w innych przypadkach wskazanych w ustawie (np. błąd organu, fałszywe dowody).

Pomocnicze

k.p.c. art. 477¹⁴ § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd oddala odwołanie w przypadku braku podstaw do jego uwzględnienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak jednoznacznego potwierdzenia przez zakład pracy kwoty wynagrodzenia za 1978 rok wskazanej w legitymacji ubezpieczeniowej. Istnienie innych dokumentów (świadectwo pracy, lista płac) potwierdzających niższą kwotę wynagrodzenia za 1978 rok.

Odrzucone argumenty

Kwota wynagrodzenia za 1978 rok wskazana w legitymacji ubezpieczeniowej (56 710 zł) jest prawidłowa i powinna zostać uwzględniona do przeliczenia emerytury.

Godne uwagi sformułowania

brak jest podstaw do przeliczenia emerytury ubezpieczonego z uwagi na brak dokumentacji potwierdzającej zarobki ubezpieczonego uzyskane za rok 1978 w kwocie wyższej niż 48 000 złotych zakład pracy ostatecznie nie potwierdził, iż taka kwota wynagrodzenia jest właściwa

Skład orzekający

Jerzy Zalasiński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości emerytury na podstawie dokumentacji płacowej z okresu PRL, znaczenie zaświadczeń Rp-7 i legitymacji ubezpieczeniowych w postępowaniu przed ZUS."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych związanych z brakiem jednoznacznego potwierdzenia wynagrodzenia przez pracodawcę z okresu PRL.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest typowa dla postępowań emerytalnych dotyczących dokumentowania zarobków z przeszłości, ale może być interesująca dla osób starających się o świadczenia lub dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych.

Dane finansowe

WPS: 56 710 PLN

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV U 430/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 sierpnia 2020r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2020r. w S. odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 15 kwietnia 2019 r. Nr (...) w sprawie A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wysokość emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 430/19 UZASADNIENIE Decyzją z 15 kwietnia 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art.114 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił A. B. przeliczenia emerytury poprzez uwzględnienie do ustalenia wysokości podstawy świadczenia wynagrodzenia za rok 1978 wskazanego w legitymacji ubezpieczeniowej w kwocie 56 710 złotych. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że za 1978r. uwzględniono zarobki ubezpieczonego wynikające z przedłożonego zaświadczenia Rp-7 z dnia 4 kwietnia 2018r. wystawionego przez (...) Zrzeszenie (...) w wysokości 48 000 złotych. Organ rentowy podniósł, że zakład pracy nie wskazał jednoznacznie, która kwota wynagrodzenia za wskazany okres jest prawidłowa. W związku z powyższym brak jest podstaw do przeliczenia świadczenia (zaskarżona decyzja z 15 kwietnia 2019r. k.50 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożył A. B. wnosząc o jej zmianę poprzez przeliczenie wysokości jego emerytury w oparciu o legitymację ubezpieczeniową wskazującą na otrzymywane przez niego wynagrodzenie za rok 1978 w kwocie 56 710 złotych (odwołanie k.1-2 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na argumentację przytoczoną w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 30 listopada 2017r. ubezpieczony A. B. ur. w dniu (...) ., wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o emeryturę (wniosek k.1-3 akt emerytalnych). W ramach rozpoznania powyższego wniosku, decyzją z 14 grudnia 2017r. organ rentowy ustalił wysokość kapitału początkowego ubezpieczonego na kwotę 136 054,82 złotych. Do wyliczenia kapitału początkowego organ rentowy przyjął minimalne wynagrodzenie za okres zatrudnienia ubezpieczonego od 1 września 1965r. do 16 maja 1970r., od 21 maja 1970r. do 14 grudnia 1971r., od 16 października 1973r. do 30 listopada 1973r., od 6 grudnia 1973r. do 15 czerwca 1974r., od 22 sierpnia 1974r. do 31 grudnia 1977r. od 2 stycznia 1978r. do 31 lipca 1980r. z uwagi na nieudokumentowanie zarobków (decyzja z 14 grudnia 2017r. o ustaleniu kapitału początkowego k.14-15 akt dot. kapitału początkowego). Po ustaleniu kapitału początkowego, w dniu 18 grudnia 2017r. organ rentowy wydał decyzję, w której przyznał A. B. prawo do emerytury od 1 listopada 2017r., zawieszając jednocześnie wypłatę świadczenia z uwagi na kontynuowanie przez ubezpieczonego zatrudnienia (decyzja z 18 grudnia 2017r. o przyznaniu emerytury k.4-5 akt emerytalnych). Następnie, wobec ustania zatrudnienia ubezpieczonego z dniem 28 stycznia 2018r., decyzją z 6 lutego 2018r. organ rentowy podjął od 1 stycznia 2018r. wypłatę emerytury na rzecz ubezpieczonego. Wysokość emerytury obliczono na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej i wyniosła ona od 1 stycznia 2018r. miesięcznie 3 754,83 złotych brutto (decyzja o decyzja z 6 lutego 2018r. o podjęciu wypłaty emerytury od 1 stycznia 2018r. k. 10-11 akt emerytalnych). W dniu 8 maja 2018r. ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przeliczenie emerytury poprzez przyjęcie rzeczywistych zarobków za okres od 1 września 1965r. do 31 lipca 1980r. Do wniosku ubezpieczony załączył dokumentację płacową z okresu zatrudnienia od 1 stycznia 1968r. do 31 grudnia 1979r. (wniosek o przeliczenie oraz zaświadczenia Rp-7 z 22 stycznia 2018r., 13 lutego 2018r., 14 marca 2018r., 21 marca 2018r. i 4 kwietnia 2018r. k.12-17v, k.19-9v, k.22-24v akt emerytalnych). W oparciu przedłożoną dokumentację płacową, decyzją z 15 czerwca 2018r. organ rentowy dokonał ponownego ustalenia kapitału początkowego ubezpieczonego ustalając jego wysokość na dzień 1 stycznia 1990r, na kwotę na 146 964,62 złotych. Do obliczenia wysokości kapitału początkowego organ rentowy uwzględnił wynagrodzenie uzyskane przez ubezpieczonego za rok 1974 w kwocie 32 210 złotych, za rok 1975 – w kwocie 37 370, za rok 1976 – 46 754 złotych, za rok 1977 – 48 554, za rok 1978 – 48 000 złotych, za rok 1979 – 55 730 złotych, za rok 1980 – 43 483 złotych, za rok 1981 – 91 924 złotych, za rok 1982 – 138 101 złotych oraz za rok 1983 w kwocie 144 070 złotych (decyzja z 15 czerwca 2018r. o ponownym ustaleniu kapitału początkowego oraz obliczenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego k.20-22 akt dot. kapitału początkowego). Następnie w oparciu o przeliczony kapitał początkowy decyzją z 18 czerwca 2018r. organ rentowy przeliczył emeryturę ubezpieczonego od 1 maja 2018r. ,tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku ustalając jej wysokość na kwotę 3 953,60 złotych brutto miesięcznie, a po waloryzacji od 1 marca 2019r. na kwotę 4 071,42 złotych (decyzja o przeliczeniu emerytury z 18 czerwca 2018r. k.37 akt emerytalnych). W dniu 3 stycznia 2019r. ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ponowne przeliczenie emerytury poprzez przyjęcie za rok 1978 wynagrodzenia w kwocie 56 710 złotych podanego w legitymacji ubezpieczeniowej (wniosek ubezpieczonego o przeliczenie emerytury wraz z legitymacją ubezpieczeniową k.41-42 akt sprawy). Po rozpoznaniu wniosku ubezpieczonego z 3 stycznia 2019r. organ rentowy wszczął postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia prawidłowej kwoty wynagrodzenia uzyskanego przez ubezpieczonego za rok 1978 (pisma organu rentowego z 10 stycznia 2019r. i 5 lutego 2019r. k.44 i 45 akt emerytalnych). W dniu 18 lutego 2019r. do organu rentowego wpłynęło pismo (...) Zrzeszenia (...) w W. , w którym brak jest informacji co do rzeczywistego wynagrodzenia ubezpieczonego uzyskanego za rok 1978 (pismo (...) Zrzeszenia (...) w W. z 9 stycznia 2019r. k.46 akt emerytalnych). W związku z powyższym, organ rentowy wydał zaskarżoną decyzją z 15 kwietnia 2019r., którą odmówił ubezpieczonemu prawa do przeliczenia emerytury z uwzględnieniem do ustalenia wysokości podstawy świadczenia wynagrodzenia za rok 1978 w kwocie 56 710 złotych wskazując na rozbieżności między zaświadczeniem Rp-7 z 4 kwietnia 2018r. wystawionym przez (...) Zrzeszenia (...) w W. a wpisem w legitymacji ubezpieczeniowej (decyzja z 15 kwietnia 2019r. k.50 akt emerytalnych). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie A. B. nie mogło być uwzględnione. Zgodnie z art.114 ust.1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2020r., poz.53,252, 568, 1222) w sprawie zakończonej prawomocną decyzją organ rentowy, na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, uchyla lub zmienia decyzję i ponownie ustala prawo do świadczeń lub ich wysokość, jeżeli: 1) po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość; 2) decyzja została wydana w wyniku przestępstwa; 3) dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 4) decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu rentowego przez osobę pobierającą świadczenie; 5) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność; 6) przyznanie świadczeń lub nieprawidłowe obliczenie ich wysokości nastąpiło na skutek błędu organu rentowego. Odnosząc powyższe uregulowanie do okoliczności sprawy stwierdzić należało, że brak jest podstaw do przeliczenia emerytury ubezpieczonego z uwagi na brak dokumentacji potwierdzającej zarobki ubezpieczonego uzyskane za rok 1978 w kwocie wyższej niż 48 000 złotych, co zgodnie z powyższym uregulowaniem jest warunkiem ponownego ustalenia wysokości emerytury. W ocenie Sądu przyjęta przez organ rentowy kwota wynagrodzenia ubezpieczonego uzyskanego za rok 1978 na podstawie zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z 4 kwietnia 2018r. wystawionego przez (...) Zrzeszenia (...) w W. jest prawidłowa (zaświadczenie Rp-7 z 4 kwietnia 2018r. k.24-24v akt emerytalnych). Na taką kwotę wynagrodzenia ubezpieczonego za rok 1978 oprócz zaświadczenia Rp-7 z 4 kwietnia 2018r. wskazuje świadectwo pracy z 28 lutego 1979r. oraz lista płac pochodząca z roku 1978 (vide: k.9 akt rentowych oraz k.21 akt sprawy). Brak jest przy tym dokumentów potwierdzających, że ubezpieczony obok płacy zasadniczej i dodatku funkcyjnego pobierał inne dodatki. Przedłożona przez ubezpieczonego legitymacja ubezpieczeniowa dokumentuje zarobki ubezpieczonego za rok 1978 na kwotę 56 710 złotych, jednakże w przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym zakład pracy ostatecznie nie potwierdził, iż taka kwota wynagrodzenia jest właściwa (oraz pismo (...) Zrzeszenia (...) w W. z 9 stycznia 2019r. k.46 akt emerytalnych). W tych okolicznościach Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia kwoty wynagrodzenia za rok 1978 podanej w legitymacji ubezpieczeniowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14 §1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI