IV U 40/13

Sygn. akt VUz 1/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2014 roku Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Wilga Sędziowie: SSO Krzysztof Główczyński SSO Andrzej Marek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania B. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o świadczenie rehabilitacyjne na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 13 listopada 2013 roku sygn. akt IV U 40/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 roku Sąd Rejonowy w Legnicy odmówił B. Z. zwrotu kosztów podróży związanych ze stawiennictwem na badanie biegłego w dniu 28 marca 2013 roku. W uzasadnieniu wskazał, iż B. Z. mimo wezwania nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków wniosku o zwrot kosztów we wskazany sposób tj. przez złożenie pełnych danych na doręczonym formularzu. Zgodnie zaś z treścią art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.jedn. Dz. U. 2010 nr 90 poz. 594 z późniejszymi zmianami) żądanie zwrotu kosztów nie uzupełnione w przepisanym terminie powoduje utratę prawa do przyznania należności. Postanowienie powyższe zaskarżył zażaleniem B. Z. . Domagał się jego zmiany i przyznania zwrotu kosztów dojazdu do biegłego. Podnosił, iż złożony przez niego wniosek o przyznanie spornych kosztów oceniony został przez pracownika sekretariatu jako prawidłowy. Otrzymał wprawdzie wezwanie o złożenie tego wniosku na dołączonym do wezwania formularzu jednakże po ponownym kontakcie telefonicznym z sekretariatem Sądu dowiedział się, iż nie ma takiej potrzeby. Sąd Okręgowy zważył: Wniosek B. Z. z dnia 29 marca 2013 roku zawierał braki. Nie wskazywał bowiem jakim środkiem transportu ubezpieczony udał się na badania i jakie koszty z tego tytułu poniósł. Wezwanie o uzupełnienie jego braków było więc uzasadnione. Winno nastąpić w trybie art. 130 kpc i skutkować ewentualnym zwrotem wniosku. Dokonane przez Sąd wezwanie (k. 25) żadnego rygoru niewykonania zobowiązania jednak nie zawiera. Rygorem tym nie może być, w przekonaniu Sądu Okręgowego, rygor nieuwzględnienia wniosku o przyznanie zwrotu kosztów (oddalenia wniosku w tym przedmiocie). Aktualnie bowiem (od 5 listopada 2012 roku) brzmienie art. 92 §2 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych nie zawiera poprzedniej regulacji stanowiącej, iż osoby, które nie zgłosiły żądania w tym terminie, tracą prawo do przyznania im tych należności, która to regulacja odpowiednio stosowana pozwalałaby na akceptację stanowiska zajętego przez Sąd Rejonowy. Jej brak natomiast powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu, iż zgłoszone przez B. Z. żądanie przedawnia się z upływem lat 3 od powstania roszczenia i aktualnie brak jest jakichkolwiek innych postanowień ustawy o kosztach w sprawach cywilnych powodujących utratę prawa do tych należności w terminie wcześniejszym.