IV U 380/20
Podsumowanie
Sąd przyznał powódce zasiłek chorobowy za okres, gdy była na zwolnieniu lekarskim, mimo trwania umów zlecenia, uznając, że faktycznie nie wykonywała pracy zarobkowej.
Powódka A. K. odwołała się od decyzji ZUS odmawiającej jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5 czerwca do 19 czerwca 2020 r., argumentując, że mimo trwania umów zlecenia po ustaniu zatrudnienia na umowę o pracę, faktycznie nie wykonywała żadnych czynności z powodu stanu zdrowia i rozwiązania umowy o pracę. Sąd uznał, że powódka udowodniła brak faktycznego wykonywania pracy zarobkowej w okresie zwolnienia lekarskiego i zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając jej prawo do zasiłku chorobowego.
Sprawa dotyczyła odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej przyznania zasiłku chorobowego za okres od 5 czerwca do 19 czerwca 2020 r. Powódka była na zwolnieniu lekarskim, a jej umowa o pracę ustała 5 czerwca 2020 r. Nadal jednak obowiązywały ją dwie umowy zlecenia, które wygasały 8 czerwca 2020 r. ZUS odmówił zasiłku, powołując się na kontynuację zatrudnienia w okresie orzeczonej niezdolności do pracy. Powódka argumentowała, że po ustaniu zatrudnienia na umowę o pracę, faktycznie nie wykonywała żadnych czynności w ramach umów zlecenia z powodu stanu zdrowia i faktycznego rozwiązania stosunku pracy (odebranie dzieci z pieczy zastępczej). Sąd, analizując zeznania powódki i brak dowodów przeciwnych ze strony ZUS, uznał, że powódka wykazała brak faktycznego wykonywania pracy zarobkowej w okresie objętym zwolnieniem lekarskim. Sąd odwołał się do przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, podkreślając, że kluczowe jest faktyczne wykonywanie działalności zarobkowej, a nie samo formalne trwanie umowy. W konsekwencji, sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS i przyznał powódce prawo do zasiłku chorobowego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy, jeśli udowodni, że w okresie orzeczonej niezdolności do pracy nie wykonywał faktycznie żadnych czynności zarobkowych, nawet jeśli formalnie umowy zlecenia jeszcze nie wygasły.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe dla przyznania zasiłku chorobowego jest faktyczne wykonywanie pracy zarobkowej, a nie samo formalne trwanie umowy. Powódka wykazała, że nie wykonywała czynności w ramach umów zlecenia, a ZUS nie przedstawił dowodów przeciwnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana zaskarżonej decyzji
Strona wygrywająca
A. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | powódka |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (2)
Główne
ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa art. 13 § 1 pkt 2
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do obowiązkowego lub dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby. Kluczowe jest faktyczne wykonywanie pracy zarobkowej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 477¹⁴ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Powódka faktycznie nie wykonywała pracy zarobkowej w okresie orzeczonej niezdolności do pracy, mimo formalnego trwania umów zlecenia. ZUS nie przedstawił dowodów na faktyczne wykonywanie pracy zarobkowej przez powódkę.
Odrzucone argumenty
Powódka kontynuowała zatrudnienie na podstawie umów zlecenia w okresie orzeczonej niezdolności do pracy.
Godne uwagi sformułowania
Pracą zarobkową lub działalnością zarobkową jest aktywność ludzka, która zmierza do uzyskania zarobku, nawet gdyby miała ona polegać na czynnościach nieobciążających organizmu ubezpieczonego w istotny sposób. Wykonywanie pracy zarobkowej określa się również jako wykonywanie szeroko rozumianej pracy odpłatnej. Istotne jest, jak były wykonywane w rzeczywistości (czynności), a nie czy praca została podjęta 'w celu' uzyskania dochodu.
Skład orzekający
Magdalena Piątkowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do zasiłku chorobowego w sytuacji formalnego trwania umów cywilnoprawnych, ale braku faktycznego wykonywania pracy."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy faktyczne zaprzestanie wykonywania pracy jest udokumentowane lub wiarygodnie wykazane.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, że formalizm prawny nie zawsze idzie w parze z rzeczywistością, a sąd może przyznać świadczenie, jeśli udowodni się brak faktycznego wykonywania pracy, nawet przy formalnie obowiązujących umowach.
“ZUS odmówił zasiłku, bo wisiała umowa zlecenie. Sąd przyznał rację ubezpieczonej – liczy się faktyczna praca, nie papier.”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV U 380/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Ś. , dnia 8 lutego 2021r. Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Magdalena Piątkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2021r. sprawy z odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 29 lipca 2020 r. znak (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje powódce A. K. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 5 czerwca 2020 r. do 19 czerwca 2020 r. UZASADNIENIE Powódka A. K. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. wydanej w dniu 29 lipca 2020 roku odmawiającej jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5 czerwca 2020 roku do 19 czerwca 2020 roku, z powodu kontynuacji zatrudnienia w okresie orzeczonej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazała, że po ustaniu jej zatrudnienia w (...) w W. w dniu 4 czerwca 2020 roku kontynuowała zatrudnienie w MOPS oraz z (...) na podstawie umów zlecenia, które uległy rozwiązaniu w dniu 8 czerwca 2020 roku. W okresie od 5 czerwca 2020 roku do 8 czerwca 2020 roku nie wykonywała w ramach w/w umów zlecenia żadnych czynności z uwagi na stan zdrowia i nie otrzymała za ten okres wynagrodzenia. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania oraz o zasądzenie na swoją rzecz od powódki kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano podstawę prawną wydanej decyzji, tj. przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2020 r., poz. 870 t.j.). Organ rentowy argumentował, że powódka w okresie orzeczonej niezdolności do pracy od 5 czerwca 2020 roku do 19 czerwca 2010 roku, kontynuowała zatrudnienie na podstawie umów zlecenia zawartych z (...) oraz z MOPS w W. . Decyzją wydaną w dniu 1 września 2020 roku ZUS odmówił powódce prawa do zasiłku chorobowego także za dalszy okres od 20 czerwca 2020 roku do 17 lipca 2020 roku. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka A. K. była zatrudniona w okresie od 22 lipca 2007 roku do 5 czerwca 2020 roku w (...) Centrum Pomocy (...) w W. na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych. Ponadto powódkę łączyły dwie umowy zlecenia z (...) zawarta na okres od 1 kwietnia 2016 roku do 8 czerwca 2020 roku oraz z MOPS w W. zawarta na okres od 2 stycznia 2020 roku do 8 czerwca 2020 roku. Umowa zlecenia zawarta z MOPS dotyczyła pełnienia przez powódkę funkcji rodziny zastępczej dla małoletnich dzieci. Umowa zlecenia zawarta z (...) była ściśle związana z zatrudnieniem w (...) , przy czym od ok. 1,5 roku powódka już nie wykonywała jej faktycznie w związku z objęciem funkcji rodziny zastępczej dla małoletnich dzieci. Dowód: -bezsporne; -akta (...) Oddziału w W. w załączeniu; -zeznania powódki A. K. złożone w dniu 8 lutego 2021 roku (e-protokół k.14). Powódka była niezdolna do pracy w okresie od 4 czerwca 2020 roku do 19 czerwca 2020 roku. Decyzją z dnia 29 lipca 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powódce A. K. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5 czerwca 2020 roku do 19 czerwca 2020 roku. Dowód: -akta (...) Oddziału w W. w załączeniu. W związku z zakończeniem zatrudnienia w (...) w W. w dniu 5 czerwca 2020 roku małoletni, przebywający u powódki w rodzinie zastępczej postanowieniem sądu zostali umieszczeni w instytucjonalnej pieczy zastępczej. Tym samym małoletni faktycznie opuścili rodzinę zastępczą, którą ustanowiono dla nich w osobie powódki. Decyzjami z dnia 18 czerwca 2020 roku uchylono poprzednie decyzje przyznające powódce dodatki wychowawcze oraz pomoc pieniężną na pokrycie kosztów utrzymania dzieci, które przebywały u niej w rodzinie zastępczej. Od dnia 5 czerwca 2020 roku powódka nie wykonywała pracy na rzecz (...) w Ś. a w związku z faktycznym odebraniem małoletnich przebywających u niej w rodzinie zastępczej, nie wykonywała również żadnych czynności w ramach umowy zlecenia zawartej z MOPS w Ś. . Dowód: -akta (...) Oddziału W. w załączeniu; -zeznania powódki A. K. złożone w dniu 8 lutego 2021 roku (e-protokół k. 14). Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje: Odwołanie podlegało uwzględnieniu. Powódka A. K. w okresie od 5 czerwca 2020 roku do 19 czerwca 2020 roku, wskazanym w zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Zatrudnienie powódki w (...) w W. na podstawie umowy o pracę ustało w dniu 5 czerwca 2020 roku. Jednocześnie do 8 czerwca 2020 roku powódkę łączyły umowy zlecenia zawarte z (...) oraz z MOPS w W. . W toku postępowania, składając zeznania przed sądem A. K. uściśliła kwestie dotyczące wykonywania czynności w ramach obu umów zlecenia wskazując, iż czynności takie nie były przez nią podejmowane, a w niedługim czasie umowy wygasły. Organ rentowy podnosił jedynie, że odmowa przyznania powódce zasiłku chorobowego wynika z samego faktu trwania umów cywilnoprawnych w okresie orzeczonej niezdolności do pracy przy ustaniu tytułu ubezpieczenia w związku z rozwiązaniem umowy o pracę. Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 25 października 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U z. 2020 roku, poz. 870 tj.) zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy: 2) kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby. Pracą zarobkową lub działalnością zarobkową jest aktywność ludzka, która zmierza do uzyskania zarobku, nawet gdyby miała ona polegać na czynnościach nieobciążających organizmu ubezpieczonego w istotny sposób. Podkreśla się dodatkowo, że takie definiowanie pracy zarobkowej wypływa z konieczności ścisłego stosowania przepisów prawa ubezpieczeń społecznych, w którym przeważa - z uwagi na bezwzględnie obowiązujący charakter norm prawnych - formalistyczne ujęcie uprawnień ubezpieczonych (wyrok SN z dnia 5 kwietnia 2005 r., I UK 370/04, OSNP 2005, nr 21, poz. 342, OSP 2006, z. 12, poz. 134; wyrok SN z dnia 14 grudnia 2005 r., III UK 120/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 338). Wykonywanie pracy zarobkowej określa się również jako wykonywanie szeroko rozumianej pracy odpłatnej (por. J. Jankowiak, glosa aprobująca do wyroku I UK 370/04). Przy określeniu "zarobkowego" charakteru pracy wskazuje się także, że przepisy nie wymagają, aby praca była podjęta "w celu zarobkowym". Jeśli zatem wykonywanie określonych czynności przynosi rzeczywisty dochód, wówczas problem, czy praca została podjęta "w celu" uzyskania tego dochodu, traci na znaczeniu, jako dotyczący motywów zachowania. Nie ma też znaczenia to, że określone czynności mogą być wykonywane odpłatnie lub nieodpłatnie - istotne jest, jak były wykonywane w rzeczywistości (wyrok SN z dnia 20 stycznia 2005 r., II UK 154/04, OSP 2006, z. 4, poz. 43). Zdaniem Sądu powódka w sposób dostateczny wykazała, że po dniu 5 czerwca 2020 roku nie wykonywała żadnych czynności w ramach umów zlecenia zawartych z (...) oraz z MOPS w W. . ZUS w toku postępowania prowadzonego przed wydaniem decyzji ani w toku postępowania sądowego nie wskazał żadnych dowodów potwierdzających podnoszone przez siebie okoliczności, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że powódka kontynuowała pracę zarobkową. Dlatego też w uznaniu, iż brak było materialnej podstawy odmowy powódce należnego jej świadczenia sąd na podstawie art. 477 14 §2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę