IV U 362/14

Sygn. akt IV U 362/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSR Teresa Maślukiewicz Protokolant Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2015 roku w Ś. sprawy z odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia (...) roku, znak: (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia (...) w ten sposób, że przyznaje A. K. prawo do zasiłku chorobowego za okres od (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy. UZASADNIENIE A. K. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...) roku do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu podniósł, że kwestionuje przedmiotową decyzję ze względu na to, że jest ona potwierdzeniem zaskarżonych przez niego nieprawomocnych decyzji ZUS z (...) o odmowie prawa do zasiłku chorobowego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 120 zł. W uzasadnieniu podał, że tytuł ubezpieczenia chorobowego wnioskodawcy ustał w dniu (...) Po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego wnioskodawca miał orzeczoną niezdolność do pracy od (...) Decyzją z dnia (...) ZUS odmówił mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...) Fakt ten spowodował przerwę w orzekaniu niezdolności do pracy. Od tej decyzji wnioskodawca odwołał się. Kolejna niezdolność do pracy została orzeczona po przerwie i decyzją z dnia (...) . odmówiono wnioskodawcy prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...) . Od tej decyzji wnioskodawca również złożył odwołanie. Przy tak ustalonym stanie faktycznym, zdaniem organu rentowego, wnioskodawcy nie przysługuje prawo do zasiłku chorobowego również za dalszy okres, tj. od (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy. Sąd ustalił: A. K. w okresie od (...) był zatrudniony w Zakładzie Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w B. w pełnym wymierzę czasu pracy jako elektromonter urządzeń elektroenergetycznych. Tytuł ubezpieczenia chorobowego ustał w dniu (...) A. K. cierpi na schorzenia neurologiczne. Powód w okresie od (...) . miał stwierdzoną niezdolność do pracy na podstawie kolejnych zaświadczeń lekarskich, w tym po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego m.in. od (...) – zwolnienie wystawione na okres do (...) . zostało zakwestionowane przez ZUS i ustalono wcześniejszą datę odzyskania zdolności do pracy, tj. (...) Wobec powyższego decyzją z dnia (...) organ rentowy odmówił powodowi prawa do zasiłku za okres od (...) , zaś w konsekwencji tego decyzją z dnia (...) Bezsporne Decyzją z dnia (...) . organ rentowy – uznając, że powód nie ma również prawa do zasiłku chorobowego za dalszy okres – odmówił A. K. prawa do tego świadczenia za okres od (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy. Od tej decyzji A. K. odwołał się. Dowód: decyzja z dn. (...) – w aktach ZUS – w załączeniu W wyniku odwołań złożonych przez A. K. , Sąd Rejonowy (...) prawomocnym wyrokiem z dnia (...) , zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego z dnia (...) i przyznał powodowi prawo do zasiłku chorobowego za okres od (...) , zaś prawomocnym wyrokiem z dnia (...) , zmienił decyzję organu rentowego z dnia (...) i przyznał powodowi prawo do zasiłku chorobowego za okres od (...) Bezsporne Biegły sądowy specjalista neurochirurg rozpoznał u A. K. zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa, dyskopatię szyjną – z zespołem bólowym szyjnym i rwą kulszową, dyskopatię lędźwiową wielopoziomową ze stenozą zachyłków bocznych i otworów międzykręgowych – z przewlekłym zespołem bólowym lędźwiowo – krzyżowym i rwą kulszową prawostronną o zmiennym nasileniu, stan po zabiegu termolezji odnóg korzeni nerwowych od L3 do S1 po stronie prawej oraz zespół nerwicowy psychosomatyczny i orzekł, że powód w okresie od (...) był nadal niezdolny do pracy z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego . Niezdolność powoda do pracy trwała nadal do czasu zabiegu termolezji, który wykonano w dniu (...) Po zabiegu nastąpiła poprawa. Zdolność do pracy powód odzyskał po upływie zwolnienia poszpitalnego, tj. z dniem (...) Dowód: opinia biegłego specjalisty neurochirurga, k. 15-17 Sąd zważył: Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zasiłek chorobowy jest typowym świadczeniem ubezpieczeniowym. Zaliczany jest on do świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Zasiłek ten przysługuje więc każdej osobie, zgłoszonej do obowiązkowego lub dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Warunkiem nabycia prawa do zasiłku chorobowego jest między innymi udokumentowany stan niezdolności do pracy ubezpieczonego z powodu choroby przez zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy. Zgodnie z art.6 ust.1 ustawy z 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 159 z późn. zm.) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Zgodnie z art. 7 ustawy o świadczeniach, zasiłek chorobowy przysługuje również osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego lub nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego – w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby. Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy – nie dłużej jednak niż 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy spowodowana jest gruźlicą lub występuje w czasie ciąży – nie dłużej niż 270 dni. Bezspornym w sprawie było, że tytuł ubezpieczenia chorobowego powoda ustał w dniu (...) a także i to, że po tym dniu A. K. miał stwierdzoną niezdolność do pracy na podstawie kolejnych zaświadczeń lekarskich, w tym m.in. od (...) Kluczową dla rozstrzygnięcia odwołanie od decyzji z dnia (...) była de facto kwestia oceny podstaw wydania pierwszej z zaskarżonych przez powoda decyzji, tj. decyzji z dnia (...) , gdyż pozostałe – w tym i będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie – stanowiły jedynie konsekwencję uznania, że okres za który odmówiono prawa do zasiłku chorobowego od (...) stanowił przerwę niezdolności do pracy, a co za tym idzie powód nie spełniła przesłanki przewidzianej przez art. 7 ustawy o świadczeniach. W tym miejscu wskazać należy, że powyższe było już przedmiotem rozpoznania Sądu Rejonowego w (...) który prawomocnymi wyrokiem z dnia (...) – w wyniku odwołań powoda od decyzji organu rentowego z dnia (...) – zmienił je i przyznał A. K. prawo do zasiłku chorobowego za sporne okresy, tj. (...) . Dla ustalenia faktycznej zdolności powoda do pracy po dniu (...) Sąd z urzędu powołał biegłego sądowego, albowiem stwierdzenie okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy w tym zakresie wymagało wiadomości specjalnych, jakimi Sąd nie dysponował. Jak wynika z opinii biegłego sądowego specjalisty neurologa powód po dniu (...) był nadal niezdolny do pracy z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego. Niezdolność powoda do pracy trwała nadal do czasu zabiegu termolezji, który wykonano w dniu (...) Po zabiegu nastąpiła poprawa. Zdolność do pracy powód odzyskał po upływie zwolnienia poszpitalnego, tj. z dniem (...) Sąd uznał opinię biegłego za spójną, wyczerpującą i logiczną. Mając na uwadze poziom wiedzy biegłego, jego doświadczenie, sposób motywowania i stopień stanowczości wyrażonych w opinii wniosków – Sąd uznał ją za rzetelną i fachową oraz na niej oparł swoje ustalenia, co do stanu zdrowia powoda w okresie objętym zaskarżoną decyzją i co do jego skutków w sferze zdolności do wykonywania pracy. Z uwagi na to, iż biegły sądowy wykazał, iż w okresie spornym powód był faktycznie niezdolny do pracy, to niewątpliwie zatem A. K. spełnia – przy uwzględnieniu wcześniejszych rozważań – warunki o których mowa w art. 7 cyt. ustawy z dnia 25 czerwca 1999r., konieczne do uzyskania świadczenia z ubezpieczenia chorobowego za okres od dnia 29 maja 2014r. do końca nieprzerwalnej niezdolności do pracy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji.