IV U 359/16

Sygn. akt IV U 359/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2016r. w S. odwołania J. S. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 21 marca 2016 r. Nr (...) w sprawie J. S. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do wypłaty wyrównania renty rolniczej oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 359/16 UZASADNIENIE Decyzją z 21 marca 2016 r. znak: (...) Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.21 ust.1 i ust.2 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników i art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. S. prawa do wypłaty wyrównania renty rolniczej za okres od 01.07.2009r. do 31.07.2014 r. wskazując, że ubezpieczony w wymienionym okresie nie był uprawniony do renty rolniczej i w tym okresie nie ubiegał się o przyznanie tego prawa. Odwołanie od w/w decyzji złożył J. S. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do wypłaty wyrównania renty rolniczej za wskazany okres powołując się na opinię biegłych lekarzy ze sprawy IV U 277/15 Sądu Okręgowego w Siedlcach, którzy stwierdzili, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy od 2008 r. i w okresie od 2009 do 2014 r. nie odzyskał zdolności do pracy (odwołanie k.1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4). Sąd ustalił, co następuje: J. S. dnia 29 maja 2008 r. wystąpił do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o przyznanie prawa do renty rolniczej (wniosek k.1akt organu rentowego). Na podstawie decyzji organu rentowego z dnia 31 lipca 2008 r. ubezpieczony pobierał rentę rolniczą w okresie od 29 maja 2008 r. do 30 czerwca 2009 r. (decyzja k. 47-48 akt rentowych). Dodatkowo pismem z dnia 10 marca 2009 r. organ rentowy powiadomił ubezpieczonego, że prawo do renty rolniczej ustaje z dniem 30 czerwca 2009 r. i nastąpi wstrzymanie jej wypłaty po tym terminie. Pouczono również ubezpieczonego, iż może wystąpić o przyznanie tego prawa na dalszy okres i w tym celu niezbędne jest złożenie wniosku (pismo k. 50 akt rentowych). Kolejny wniosek o rentę rolniczą ubezpieczony złożył dopiero dnia 14 sierpnia 2014 r. (wniosek k. 64 akt rentowych).Decyzją z dnia 3 lutego 2015 r. organ rentowy rozpoznając przedmiotowy wniosek ubezpieczonego odmówił ubezpieczonemu prawa do renty rolniczej (decyzja k. 115). Na skutek odwołania ubezpieczonego od powyżej decyzji Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 30 grudnia 2015 r. w sprawie IV U 277/15 zmienił decyzję organu rentowego z dnia 3 lutego 2015 r. i przyznał J. S. prawo do renty rolniczej na okres od 1 sierpnia 2014 r. do 1 sierpnia 2016 r. (wyrok k. 125). Dnia 17 lutego 2016 r. ubezpieczony złożył do organu rentowego wniosek o wyrównanie świadczenia rentowego za okres od 30 czerwca 2009 r. do 1 sierpnia 2014 r. (wniosek k. 139 akt rentowych). Decyzją z 21 marca 2016 r. znak: (...) Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.21 ust.1 i ust.2 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników i art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. S. prawa do wypłaty wyrównania renty rolniczej za okres od 01.07.2009r. do 31.07.2014 r. wskazując, że ubezpieczony w wymienionym okresie nie był uprawniony do renty rolniczej i w tym okresie nie ubiegał się o przyznanie tego prawa. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie J. S. nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z art.129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z art. 52 ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak, niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzje z urzędu. Generalną zasadą prawa emerytalno-rentowego jest zatem, że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do emerytury lub renty (tj. spełnienia ustawowych warunków zgodnie z art. 100 ust. 1), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie w celu jego przyznania (wyroki SA: w B. z dnia 27 lutego 2013 r., III AUa 902/12, LEX nr 1286470; w Ł. z dnia 15 stycznia 2013 r., III AUa 782/12, LEX nr 1246770). Reguła powyższa wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, tj. za okres po nabyciu prawa in abstracto. Można więc powiedzieć, że - jakkolwiek same świadczenia z ubezpieczeń emerytalnego i rentowych nie ulegają przedawnieniu (z wnioskiem można wystąpić w każdym czasie) - przedawnieniu ulega roszczenie o wypłatę tych świadczeń w sytuacji niezgłoszenia wniosku o emeryturę lub rentę po nabyciu in abstracto prawa do nich (wyroki SN z dnia 7 kwietnia 1994 r.: II URN 9/94, OSNAPiUS 1994, nr 3, poz. 48 i II URN 10/94, OSNAPiUS 1994, nr 3, poz. 49; z dnia 20 listopada 2001 r., II UKN 607/00, OSNPUSiSP 2003, nr 16, poz. 188; z dnia 15 listopada 2007 r., I UK 163/07, LEX nr 863931 oraz wyroki SA: w B. z dnia 14 listopada 2001 r., III AUa 568/01, OSA 2002, z. 12, poz. 43; w W. z dnia 17 czerwca 1998 r., III AUa 473/98, LEX nr 34836). Tak więc, nawet gdyby ubezpieczony spełniał formalnie wszystkie przesłanki ustawowe do przyznania prawa do renty rolniczej, ale z wnioskiem o przyznanie tego prawa nie wystąpił, to prawo do wypłaty wymienionemu tego świadczenia nie przysługuje. W okolicznościach niniejszej sprawy ubezpieczony w okresie od 01.07.2009 r. do 14 sierpnia 2014 r. nie występował do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie mu prawa do renty rolniczej z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, wobec powyższego nie przysługuje mu prawo do wypłaty tego świadczenia za okres od 01.07.2009 r. do 31.07.2014 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należało, że decyzja organu rentowego jest prawidłowa i dlatego na podstawie art.477 1 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.