IV U 340/16

Sygn. akt IV U 340/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2016r. w S. odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 24 marca 2016 r. Nr (...) w sprawie A. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 340/16 UZASADNIENIE Decyzją z 24 marca 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonemu A. K. prawa do obliczenia emerytury na podstawie art.55a w zw. z art.55 ustawy emerytalnej ,tj. wg nowych zasad wskazując, że ubezpieczony nie spełnia warunków do ponownego ustalenia wysokości emerytury, gdyż nie kontynuował ubezpieczenia emerytalnego i rentowego po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego, co jest warunkiem obliczenia emerytury przewidzianego w w/w przepisach (decyzja z 24 marca 2016r. k.39 akt emerytalnych za wnioskiem z 16 września 2013r.). Odwołanie od w/w decyzji złożył A. K. wnosząc o jej zmianę i obliczenie emerytury na nowych zasadach. W uzasadnieniu wskazał, że w wieku 60 lat przeszedł na wcześniejszą emeryturę i po uzyskaniu tej emerytury a przed osiągnięciem wieku emerytalnego 65 lat i 3 miesiące przepracował 52 miesiące w Państwowym Ośrodku Sportu i Rekreacji w S. podlegając z tego tytułu ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu. W tych okolicznościach po osiągnięciu wieku emerytalnego przysługuje mu prawo do przeliczenia emerytury na podstawie art.55 i 26 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu powołał się na argumenty przytoczone w zaskarżonej decyzji i wskazał, że odwołanie nie zawiera żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które uzasadniałyby zmianę decyzji i uwzględnienie odwołania (k.2-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony A. K. urodził się w dniu (...) Od (...) . ,tj. od ukończenia 60. roku życia ubezpieczony uprawniony był wcześniejszej emerytury na podstawie art.29 ust.1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z legitymowaniem się co najmniej 35-letnim okresem składkowym i nieskładkowym (decyzja z 15 lipca 2008r. o przyznaniu emerytury od 28 lipca 2008r. k.29 akt emerytalnych za wnioskiem z 3 lipca 2008r.). Po nabyciu prawa do wcześniejszej emerytury, od 1 listopada 2008r. do 31 grudnia 2011r. ubezpieczony pozostawał w zatrudnieniu w Ośrodku Sportu i Rekreacji w S. , a od 1 stycznia 2012r. do 28 lutego 2013r. w Agencji (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. (świadectwo pracy z 28 lutego 2013r. k.6 akt emerytalnych za wnioskiem z 16 września 2013r. W dniu 28 października 2013r. ubezpieczony osiągnął powszechny wiek emerytalny, który zgodnie z art.27 ust.3 pkt 4 ustawy emerytalnej – dla mężczyzn urodzonych od 1 lipca 1948r. do 30 września 1948r. – wynosi co najmniej 65 lat i 3 miesiące. W związku z osiągnięciem powyższego wieku emerytalnego, w dniu 16 września 2013r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z nowym wnioskiem o emeryturę. Po rozpoznaniu tego wniosku decyzją z 15 listopada 2013r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu emeryturę od 28 października 2013r. ,tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego i ustalił jej wysokość wg zasad z art.53 ustawy emerytalnej z uwzględnieniem okresu przepracowanego po nabyciu prawa do wcześniejszej emerytury (decyzja z 15 listopada 2013r. o przyznaniu emerytury od osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego k.9 akt emerytalnych za wnioskiem z 16 września 2013r.). Po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego ,tj. po 28 października 2013r. ubezpieczony nie pracował zawodowo i nie podlegał ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowym (wyjaśnienia ubezpieczonego k.9v akt sprawy). W dniu 7 marca 2016r. ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przeliczenie emerytury według nowych zasad ,tj. na podstawie art.55 w zw. z art.26 ustawy emerytalnej (wniosek o obliczenie emerytury wg nowych zasad k.38 akt emerytalnych za wnioskiem z 16 września 2013r.). Zaskarżoną decyzją z 24 marca 2016r. organ rentowy załatwił powyższy wniosek odmowie wskazując, że po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego określonego w art.27 ustawy ubezpieczony nie kontynuował ubezpieczenia emerytalnego i rentowych, co jest przesłanką ponownego ustalenia wysokości emerytury (decyzja z 24 marca 2016r. k.39 akt emerytalnych za wnioskiem z 16 września 2013r.). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie A. K. okazało się nieuzasadnione i podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.55 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – dalej zwana ustawą emerytalną (j.t. Dz.U. z 2015r. poz.748 ze zm.) ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art.27, który kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31 grudnia 2008r., może być obliczona emerytura na podstawie art.26, jeżeli jest wyższa od obliczonej zgodnie z art.53. Zgodnie zaś z art.55a ust.1 powyższej ustawy (obowiązującym od 1 maja 2015r.) przepis art.55 stosuje się również do ubezpieczonego, który miał ustalone prawo do emerytury przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę, o której mowa w art.27. Z przedstawionych wyżej ustaleń Sądu wynika, że ubezpieczony zanim wystąpił z wnioskiem o emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym – określonym w art.27 ustawy emerytalnej – miał ustalone prawo do emerytury wcześniejszej ,tj. od ukończenia 60. roku życia. Ubezpieczeni, którzy tak jak A. K. mieli ustalone prawo do wcześniejszej emerytury mogą zasadniczo - zgodnie z art.55a ust.1 ustawy - ubiegać się o obliczenie emerytury wg nowych zasad określonych w art.26 ustawy. Jest to jednak możliwe po warunkiem spełnienia przesłanek określonych w art.55 ustawy emerytalnej. Analiza okoliczności sprawy prowadzi zaś do wniosku, że ubezpieczony A. K. nie spełnia określonych w tym przepisie przesłanek. Po stronie ubezpieczonego niespełniony pozostaje bowiem wymóg kontynuowania ubezpieczenia emerytalnego i rentowego po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w art.27 ustawy emerytalnej, a zatem powszechnego wieku emerytalnego wynoszącego w przypadku ubezpieczonego 65 lat i 3 miesiące. Z ustaleń Sądu wynika, że ubezpieczony podlegał ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowym z tytułu zatrudnienia w Ośrodku Sportu i Rekreacji w S. , a następnie w Agencji (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. , jednakże miało to miejsce po nabyciu przez ubezpieczonego prawa do emerytury wcześniejszej ,tj. po ukończeniu przez niego 60. roku życia (zatrudnienie trwało od 1 listopada 2008r. do 28 lutego 2013r.). Natomiast po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego ,tj. po 28 października 2013r. ubezpieczony nie kontynuował ubezpieczenia emerytalnego i rentowego (nigdzie nie pracował), a tym samym nie spełnia przesłanki do obliczenia emerytury na podstawie art.55 ustawy emerytalnej ,tj. wg nowych zasad określonych w art.26 tejże ustawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art.477 14 §1 kpc odwołanie ubezpieczonego oddalił.