IV U 330/21

Sygnatura akt IV U 330/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 14 sierpnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : sędzia Magdalena Piątkowska po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania A. D. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 9 maja 2020 r. , znak: (...) . (...) . (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności I. zmienia zaskarżone orzeczenie i ustala: 1. niepełnosprawność istnieje: od urodzenia, 2. w przedmiocie wskazań: 1) odpowiedniego zatrudnienia uwzględniającego psychofizyczne możliwości danej osoby –nie dotyczy, 2) szkolenia, w tym specjalistycznego – nie dotyczy, 9) spełniania przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - spełnia; II. dalej idące odwołanie oddala. UZASADNIENIE Powódka A. D. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 9 maja 2020 roku w zakresie wskazania w orzeczeniu symbolu 10N zamiast 10N, 08-T, 11-I, a także, że niepełnosprawność istnieje od 48rż zamiast: od urodzenia. Ponadto zaskarżyła orzeczenie w zakresie wskazania odpowiedniego zatrudnienia, gdzie ustalono: praca w warunkach chronionych, zamiast- nie dotyczy i szkolenia specjalistycznego – nie wymaga zamiast nie dotyczy. W uzasadnieniu wskazała, iż w poprzednich orzeczeniach o niepełnosprawności wydanych w latach 2011, 2015,2017 ustalano, iż niepełnosprawność powódki istnieje od urodzenia, a w tym zakresie nie pojawiła się u powódki żadna nowa dokumentacja medyczna, która wpłynęłaby na zmianę ustaleń w tym zakresie, tym bardziej, że w 2011r. rozpoznano u powódki Zespół (...) ( wadę wrodzoną). Powódka podniosła również , iż jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, co potwierdziło orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 07.06.2019r., w świetle czego nie znajduje uzasadnienia orzeczenie możliwości pracy przez powódkę w warunkach pracy chronionej. W odpowiedzi na odwołanie Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że orzeczenie odpowiada stopniowi naruszenia sprawności organizmu powódki, przebiegu schorzenia i złożonej dokumentacji medycznej. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2020r. oddalono odwołanie powódki. Wyrok ten został uchylony przez Sąd Okręgowy w (...) wyrokiem z dnia 13.08.2021r. i sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W 2011r. u powódki A. D. zdiagnozowano zespół (...) , na który powódka cierpi od urodzenia. Była leczona operacyjnie w dniu 22 czerwca 2011 roku (odbarczenie szczytowo-podpotyliczne ze zdjęciem części łuku C2 i plastyką opony twardej). Z powodu schorzenia powódka cierpi na zawroty głowy, nie może dźwigać, a operacja nie zahamowała całkowicie paraliżu lewej strony, co powoduje, że powódka idąc nie czuje nogi i przewraca się. W związku z tym boi się wychodzić na ulicę. W nocy wybudza się z powodu bólów głowy i zawrotów. Czynności samoobsługowe wykonuje sama. W zależności od dnia porusza się samodzielnie albo przy pomocy kija i trzymając się ścian. Zdarzył jej się upadek ze schodów, gdy wyszła z domu, bardzo się potłukła. W zakupach, przyniesieniu węgla, drewna pomagają powódce dzieci. Powódka ma ograniczoną ruchomość głowy- gdy ją obraca ( skręca kręgosłup szyjny) ma silne bóle, robi jej się ciemno przed oczami. Powódka pamięta, że już w przedszkolu miała omdlenia, wzywana była matka powódki. Zdarzało się to również w szkole. Dowód: -zeznania powódki k. 118-118v. -dokumentacja medyczna( w aktach (...) i w aktach sprawy) Zespół (...) jest wrodzonym zespołem, który powstaje w okresie życia płodowego. U powódki niepełnosprawność z tytułu tego schorzenia istnieje od urodzenia, kwalifikuje się to schorzenie jako neurologiczne z symbolu 10-N. Niepełnosprawność powódki występuje w stopniu niepełnosprawności umiarkowanym. Charakter niepełnosprawności powódki spełnia przesłanki opisane w art. 8a ust.3a pkt 1 ustawy o ruchu drogowym. Dowód: - opinia biegłego z zakresu neurologii T. R. z dnia 12 grudnia 2022 roku k. 143-144 - opinia biegłego z zakresu neurochirurgii J. C. z dnia 21 lutego 2023 roku k. 151-156 - opinia biegłych D. R. i M. W. ( w zakresie symbolu niepełnosprawności) k.27-28 Powódka od 1993r. pobiera rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z 7 czerwca 2019 roku ustalił całkowitą niezdolność powódki do pracy stwierdzając przy tym , iż nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. Dowód: orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k. 6 Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Odwołanie podlegało uwzględnieniu poza żądaniem w zakresie rozszerzenia symboli niepełnosprawności powódki. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.(1. ) Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.(2. ) Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.(4. ) Zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności osoby, o której mowa w ust. 1 lub 2, nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej osoby u pracodawcy niezapewniającego warunków pracy chronionej, w przypadkach:1) przystosowania przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb osoby niepełnosprawnej;2) zatrudnienia w formie telepracy.(5. ) Jak wynika ze stanu faktycznego stan zdrowia powódki uzasadnia zaliczenie jej do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności albowiem powódka zachowuje zdolność samodzielnej egzystencji o czym zeznała i co potwierdził orzeczeniem lekarz orzecznik ZUS; niepełnosprawność datuje się od urodzenia. Sąd w tym zakresie oparł się na zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej, aktach (...) , w których poprzednie orzeczenia wskazywały na niepełnosprawność powódki właśnie od urodzenia, zeznaniach powódki oraz opinii biegłych sądowych powołanych przy ponownym rozpoznaniu sprawy, które to opinie stanowiły wnikliwą analizę stanu zdrowia powódki, rzeczowo i przekonująco uzasadnioną. Stan zdrowia powódki był przedmiotem bezpośredniego badania biegłych, ponadto stan ten odzwierciedlała dokumentacja medyczna, zaś biegli sądowi, jako posiadający wiedzę specjalną, uzyskali podczas badania i wywiadu informacje niezbędne do oceny ustawowych przesłanek objętych odwołaniem. Zeznania powódki, poprzednie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, a także fakt przyznania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz znajdujące się w aktach ostatnie orzeczenie lekarza orzecznika potwierdziły słuszne stanowisko powódki, iż nie jest ona zdolna do pracy, nawet w warunkach pracy chronionej i w orzeczeniu należy dokonać zmiany w pkt1 i 2 wskazań na : nie dotyczy. Co do symboli niepełnosprawności biegli wskazali, iż niepełnosprawność powódki ma charakter neurologiczny kwalifikowany z symbolu 10-N. Dlatego w zakresie dalszych symboli niepełnosprawności odwołanie oddalono. W uznaniu, iż pismo powódki z dnia 22.03.2023r. stanowi rozszerzenie odwołania o pkt.9 wskazań, zgodnie z opinią biegłego neurochirurga orzeczono, iż powódka spełnia przesłanki z art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. prawo o ruchu drogowym , zgodnie z którym kartę parkingową wydaje się osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się. Z uwagi na fakt, iż w odwołaniu powódka nie skarżyła samego stopnia niepełnosprawności ani nie domagała się wskazania stałego charakteru orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności kwestie te nie były przedmiotem rozstrzygnięcia. Gdyby jednak odnieść się do kwestii stopnia niepełnosprawności wskazać należy, iż zarówno lekarze orzekający w postępowaniach (...) i (...) ani biegli sądowi nie stwierdzili u powódki znacznego stopnia niepełnosprawności, a lekarz orzecznik, którego orzeczenie powódka dołączyła do odwołania (k.6) nie stwierdził u powódki niezdolności do samodzielnej egzystencji, co też potwierdziła słuchana powódka w zeznaniach. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477 14 § 1 i 2 kpc Sąd orzekł jak w sentencji .