IV U 329/14

Sygn. akt IV U 329/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015r. w S. odwołania T. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 20 lutego 2014 r. Nr (...) w sprawie T. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala T. D. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 04 lutego 2014r. do dnia 31 sierpnia 2015r.; II. w pozostałej części oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 329/14 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 20.02.2014r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu T. D. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że ubezpieczony jest zdolny do pracy. Od decyzji tej odwołanie wniósł ubezpieczony T. D. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty. W uzasadnieniu odwołania podniosła, iż schorzenia, na które cierpi nie pozwalają mu na wykonywanie pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł te same argumenty co w uzasadnieniu decyzji. Sąd Okręgowy ustalił co następuje. Ubezpieczony T. D. urodzony (...) w dniu 07.10.2013r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy dołączając zaświadczenie o stanie zdrowia. Po przeprowadzeniu badania lekarskiego Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził, że ubezpieczony jest niezdolny do pracy. Komisja Lekarska ZUS po stwierdzeniu u wnioskodawcy stabilnej choroby wieńcowej, przebytego zawału serca z implantacją stentów, nadciśnienia tętniczego, niedosłuchu i uchyłkowatości esicy uznała go za zdolnego do pracy. Badając sporną okoliczność niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: kardiologa H. S. , gastrologa S. P. , laryngologa audiologa H. A. . Biegli w swojej opinii (k. 9-12) stwierdzili u ubezpieczonego stan po przebytym zawale serca (...) ściany dolnej leczonym angioplastyką pierwotną (...) z implantacją stentu w 2012 r., stan po angioplastyce (...) z implantacją 2 stentów w lipcu 2012 r., stan po angioplastyce (...) z implantacją 2 stentów DES i angioplastyce balonowej restenozy w stentach w styczniu 2013 r., chorobę niedokrwienną serca (...) , nadciśnienie tętnicze, obustronny niedosłuch odbiorczy, zaparcia nawykowe, uchyłki esicy. Schorzenia te, zdaniem biegłych, nie powodują niezdolności do pracy na okres. Ponadto Sąd dopuścił, na wniosek ubezpieczonego, dowód z opinii uzupełniającej biegłej kardiolog H. S. . Biegła w swojej opinii (k. 24), po zapoznaniu się z nowa dokumentacją medyczną złożoną na rozprawie, stwierdziła pogorszenie się stanu zdrowia ubezpieczonego i uznała go za częściowo niezdolnego do pracy na okres 04.02.2014r. do 31.08.2015r. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach określonych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie wskazuje, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki zawarte w tym przepisie. Odnośnie warunku niezdolności do pracy Sąd podzielił opinię biegłej H. S. (k.24), ponieważ została wydana przez lekarza odpowiedniej specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonej i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską. Sąd podzielił wnioski płynące z wyżej omówionej opinii biegłej. Przy ocenie opinii wydanych w rozpatrywanej sprawie Sąd miał na względzie, iż opinia biegłych podlega, jak inne dowody ocenie według art. 233 § 1 kpc , lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny. Stanowią je zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii biegłego nie jest przedstawienie faktów, lecz ich ocena na podstawie wiedzy fachowej (wiadomości specjalnych). Nie podlega ona zatem weryfikacji, jak dowód na stwierdzenie faktów, na podstawie kryterium prawdy i fałszu. Zgodnie z art. 233 § 1 kpc , Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. Sąd nie jest związany opinią biegłego i ocenia ją na równi z innymi środkami dowodowymi w ramach swobodnej oceny dowodów. W ocenie Sądu, dopuszczalne było oparcie rozstrzygnięcia na wnioskach z opinii uzupełniającej biegłej kardiolog H. S. , która uznała, że T. D. jest osobą częściowo niezdolną do pracy. Wnioski opinii zostały oparte na zebranej w sprawie dokumentacji lekarskiej oraz badaniu wnioskodawcy. W ocenie Sądu wnioski zawarte w opinii biegłej są prawidłowe i logicznie uzasadnione. Opinia ta jest zupełne, jasna, zaś zawarte w nich stwierdzenia są kategoryczne. Biegła w sposób wyczerpujący i skrupulatny dokonali oceny stanu zdrowia opiniowanego, zaś wynikające z przeprowadzonych badań przedmiotowych i podmiotowych wnioski mają walor dowodowy. Podnieść należy, iż przy ocenie opinii biegłych lekarzy sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (wyrok SN z 13 października 1987 r., II URN 228/87, (...) ). Biegła zasadnie wskazała, że stan zdrowia T. D. kwalifikuje go do osób częściowo niezdolnych do pracy. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych "niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu". Jednocześnie w art. 12 ust. 3 ustawy wskazano, iż "częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji". Ubezpieczony posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu ekspedienta pocztowego. Jest to praca fizyczna. Praca ta wiązała się ze staniem, chodzeniem, dźwiganiem ciężkich paczek (wywiad zawodowy w aktach ZUS). W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony w znacznym stopniu utracił zdolność do pracy fizycznej. Biegła podkreśliła, że w lutym 2014r. nastąpiło znaczne pogorszenie się stanu zdrowia ubezpieczonego, co wiązało się z koniecznością implantacji kolejnego, szóstego stentu w naczyniach wieńcowych. Jednocześnie Sąd nie podzielił opinii biegłych z dnia 18.11.2014r. (k.9-12), ponieważ biegli nie dysponowali pełną dokumentacja medyczną dotyczącą schorzeń układu krążenia ubezpieczonego. Ubezpieczony spełnia także pozostałe warunki zawarte w art. 57 cytowanej ustawy. Niezdolność do pracy powstała przed upływem 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, a przed jej powstaniem ubezpieczony wykazał ponad 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Brak jest również podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do organu rentowego celem ponownego rozpoznania, ponieważ niezdolność do pracy powstała po wniesieniu odwołanie przez T. D. . Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14 par.2 kpc orzekł jak w wyroku.