IV U 303/15

Sygn. akt IV U 303/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Marcin Wojciechowski Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Adaszek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z odwołania: A. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T. o zasiłek macierzyński na skutek odwołania: A. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w T. z dnia 19 czerwca 2015 roku, sygn. (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyni A. H. prawo do zasiłku macierzyńskiego za okres od dnia 23 stycznia 2015 roku do dnia 21 stycznia 2016 roku. Sygn. akt IV U 303/15 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. . decyzją z dnia 19 czerwca 2015 roku w sprawie sygn. (...) odmówił wnioskodawczyni A. H. prawa do zasiłku macierzyńskiego za okres od dnia 23 stycznia 2015 roku do dnia 21 stycznia 2016 roku. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawczyni nie złożyła skróconego odpisu aktu urodzenia dziecka lub kopi potwierdzonej przez płatnika zasiłku. Wnioskodawczyni A. H. w dniu 21 lipca 2015 roku złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na odwołanie z dnia 4 września 2015 roku nie uznał odwołania i wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił i zważył, co następuje : Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie doradztwa podatkowego. W dniu 23 stycznia 2015 roku wnioskodawczyni urodziła dziecko. - okoliczności bezsporne – W dniu 20 marca 2015 roku wnioskodawczyni złożyła wniosek o zasiłek macierzyński. Do wniosku załączyła zaświadczenie lekarza oraz kserokopię aktu urodzenia dziecka. - okoliczności bezsporne – Pismami z dnia 2 kwietnia, 23 kwietnia i 13 maja 2015 roku ZUS wzywał wnioskodawczynię do złożenia oryginału odpisu skróconego aktu urodzenia lub jego kopii potwierdzonej przez płatnika. Wezwanie do złożenia dokumentu do dnia 29 maja 2015 roku zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 3 czerwca 2015 roku. - okoliczności bezsporne – Wnioskodawczyni w odpowiedzi na powyższe pisma złożyła kserokopię aktu urodzenia potwierdzoną przez siebie za zgodność. - okoliczność bezsporna – Oryginał odpisu skróconego aktu urodzenia dziecka został złożony przez małżonka wnioskodawczyni do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - dowód: zeznania wnioskodawczyni – rozprawa w dniu 20.10.2015r. – 00.05 – 00.09. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu dowody w postaci dokumentów zawartych w aktach sprawy oraz zeznań wnioskodawczyni. W ocenie Sądu dowody te cechują się konsekwencją, wzajemnie się uzupełniają. Należy także podnieść, iż w toku postępowania całkowity brak aktywności w zakresie postępowania dowodowego prezentował organ rentowy, a na ZUS jako zarzucającym wnioskodawczyni niedopełnienie ciążących na niej obowiązków spoczywał obowiązek wykazania prawdziwości zarzutu zgodnie z zasadą ciężaru dowodu. Odnosząc się do twierdzeń wnioskodawczyni należy podnieść, że są jasne logiczne i korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, nadto nie zostały one zakwestionowane przez organ rentowy co daje Sądowi prawo do uznania ich zgodnie z art. 230 k.p.c. za przyznane. W ocenie Sądu dowody te są wiarygodne i wzajemnie się uzupełniają, a przy tym nie kwestionuje ich żadna ze stron postępowania, dlatego też Sąd uznał, iż mogą one stanowić podstawę ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: W ocenie Sądu odwołanie jest zasadne. Zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego urodziła dziecko – art. 29 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz. 267). Bezspornym jest, iż wnioskodawczyni w okresie ubezpieczenia urodziła dziecko, bezspornym jest także, iż nie złożyła odpisu aktu urodzenia dziecka, a jedynie kserokopię dokumentu. Zgodnie z § 9 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2012 roku w sprawie określenia dowodów stanowiących podstawę przyznania i wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa dowodem stanowiącym podstawę przyznania i wypłaty zasiłku macierzyńskiego za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego jest skrócony odpis aktu urodzenia dziecka lub jego kopia potwierdzona przez płatnika zasiłku za zgodność z oryginałem - za okres po porodzie. Treść powyższej normy wskazuje, iż wniosek wnioskodawczyni nie wypełniał wymogów ww. rozporządzenia. W oparciu o powyższą normę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzję merytoryczną odmawiającą wnioskodawczyni prawa do świadczenia. Należy jednakże wskazać, iż decyzja taka była nieuprawniona bowiem w przypadku gdy wniosek A. H. nie spełniał wymogów formalnych to winna była być zastosowana instytucja przewidziana w art. 64 § 2 k.p.c. czyli pozostawienie jej wniosku bez rozpoznania, a nie decyzja rozstrzygająca merytorycznie o prawie do świadczenia pomimo, iż przesłanki materialno prawne do świadczenia zostały spełnione. W ocenie Sądu należało w postępowaniu przed sądem w takiej sytuacji zastosować reguły wykładni celowościowej, czyli uwzględnić cel danej normy charakter danej instytucji prawnej i mimo, iż wniosek A. H. uwzględnić, w szczególności wobec nie zakwestionowanego przez ZUS twierdzenia, iż żądany dokument był już w posiadaniu organu ubezpieczeniowego wobec uprzedniego złożenia go przez jej małżonka w jego sprawie. W nauce prawa administracyjnego i w judykaturze tej gałęzi prawa wskazuje się, iż organ administracji nie może żądać od strony postępowania złożenia dokumentu jeżeli już taki dokument już posiada w związku z innym toczącym się lub zakończonym postępowaniem. Dlatego Sąd uznał odwołanie za zasadne i przyznał A. H. prawo do zasiłku macierzyńskiego za okres od dnia 23 stycznia 2015 roku do dnia 21 stycznia 2016 roku. ( art.477 ( 14) §2 kpc ).