IV U 280/18

Sprawa dotyczyła odwołania ubezpieczonej M. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w T. z dnia 20 czerwca 2018 roku, która przyznała jej prawo do zasiłku chorobowego i opiekuńczego w określonych okresach, ustalając podstawę wymiaru tych świadczeń na kwotę 1750,39 zł. Ubezpieczona kwestionowała sposób ustalenia tej podstawy, argumentując, że powinna być ona obliczana na podstawie sumy przeciętnej miesięcznej najniższej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, a przychód powinien być dzielony przez 30 dni, a nie przez liczbę dni w miesiącu. Zarzuciła również błędną interpretację przepisów ustawy zasiłkowej, w tym uwzględnianie grudnia 2016 r., w którym prowadziła działalność przez mniej niż połowę miesiąca. ZUS w odpowiedzi na odwołanie wnosił o jego oddalenie, wskazując na prawidłowość zastosowanych przepisów dotyczących ustalania podstawy wymiaru zasiłku dla osób niebędących pracownikami. Sąd Rejonowy w Toruniu, po analizie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w szczególności art. 48, 48a, 49 i 50, uznał odwołanie za bezzasadne. Sąd stwierdził, że przychód za miesiące, w których ubezpieczona wykonywała działalność przez co najmniej połowę miesiąca, został prawidłowo uwzględniony, a przychód za miesiące, w których działalność była prowadzona krócej niż połowę miesiąca, został wyłączony zgodnie z art. 50 ustawy zasiłkowej. Sąd podkreślił, że przychód ustalony na podstawie składek jest dzielony przez liczbę dni kalendarzowych danego miesiąca, a nie przez 30 dni, zgodnie z art. 18 ust. 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Sąd oddalił odwołanie, uznając prawidłowość decyzji ZUS.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający