IV U 23/20

Decyzją z dnia 21 listopada 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił ubezpieczonej K. K. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 30 czerwca 2018 r. do 31 lipca 2018 r. oraz zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie 3.177,92 zł wraz z odsetkami. Organ rentowy uznał, że K. K. wykonywała pracę zarobkową, pełniąc obowiązki promotora prac dyplomowych na Politechnice W. Filia w P. w dniu 9 lipca 2018 r., co stanowiło naruszenie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Ubezpieczona wniosła odwołanie, wskazując, że jej wyjazd na uczelnię miał charakter incydentalny, był podyktowany interesem studentów, a terminy obron zostały ustalone wcześniej. Sąd Rejonowy w Toruniu, po analizie materiału dowodowego, w tym opinii biegłego i zeznań ubezpieczonej, zmienił zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że jednorazowe uczestnictwo w obronach prac licencjackich, trwające około 3 godzin, nie stanowiło pracy zarobkowej w rozumieniu przepisów, ani nie było wykorzystaniem zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego celem. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, które dopuszcza zachowanie prawa do zasiłku w przypadku sporadycznej, incydentalnej lub wymuszonej okolicznościami aktywności zawodowej, a także działalności uzasadnionej potrzebą społeczną lub publiczną. Ponadto, opinia biegłego potwierdziła, że uczestnictwo w obronach i podróż z tym związana nie przyczyniły się do wydłużenia procesu zdrowienia. W związku z tym, sąd przyznał ubezpieczonej prawo do zasiłku chorobowego i stwierdził, że nie jest ona zobowiązana do zwrotu świadczenia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający