IV U 1887/19

Sąd Okręgowy w Rzeszowie rozpoznał sprawę S.S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rekompensatę. Wnioskodawca odwołał się od decyzji ZUS z dnia 1 sierpnia 2019 r., która odmówiła mu prawa do rekompensaty, powołując się na art. 21 ustawy o emeryturach pomostowych. ZUS wskazał, że wnioskodawca nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a udokumentowany okres wynosił 14 lat, 11 miesięcy i 6 dni. Nie uwzględniono okresu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. od 19.09.2004 r. do 31.05.2005 r. z powodu błędów w świadectwie pracy. Wnioskodawca domagał się zmiany decyzji, podnosząc, że wykonywał pracę w warunkach szczególnych również w sporny okresie. ZUS w odpowiedzi wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując swoje stanowisko, ale jednocześnie zauważył, że wnioskodawca spełnił warunki do wcześniejszej emerytury z art. 184 ustawy emerytalnej, posiadając ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych (wliczając służbę wojskową) oraz odpowiedni staż ogólny na dzień 01.01.1999 r. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, uznając, że prawo do rekompensaty przysługuje jako odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury, a nie gdy prawo do emerytury już istnieje lub istniałoby na podstawie przepisów poprzedzających ustawę o emeryturach pomostowych. Sąd ustalił, że wnioskodawca, uwzględniając okres służby wojskowej, posiadał ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych do dnia 1 stycznia 2009 r. i spełnił przesłanki z art. 184 ustawy emerytalnej, co oznaczałoby możliwość uzyskania wcześniejszej emerytury. W związku z tym, że wnioskodawca nie poniósł szkody w postaci utraty możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę, prawo do rekompensaty mu nie przysługuje. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 kpc.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający