IV U 178/13

Sygn. akt IV U 178/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014r. w S. odwołania Agencji (...) w W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 18 grudnia 2012 r. oznaczonych numerami: (...) znak sprawy: (...)- (...) w sprawie Agencji (...) w W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o należności z tytułu składek I. zmienia zaskarżoną decyzję oznaczoną nr (...) i ustala, że stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe, obowiązująca płatnika składek Agencję (...) w W. w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2010 r. do 31 marca 2011 r. nie ulega podwyższeniu o 50 %, II. zmienia zaskarżoną decyzję oznaczoną nr (...) i ustala, że stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe, obowiązująca płatnika składek Agencję (...) w W. w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. nie ulega podwyższeniu o 50 %, III. zmienia zaskarżoną decyzję oznaczoną nr (...) i ustala, że stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe, obowiązująca płatnika składek Agencję (...) w W. w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2013 r. nie ulega podwyższeniu o 50 %. Sygn. akt: IV U 178/13 UZASADNIENIE Decyzjami wydanymi w dniu 18 grudnia 2012r. oznaczonymi numerami (...) znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art.34 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w związku z art.83 ust.1 pkt 1 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą płatnika składek Agencja (...) w W. w roku składkowym obejmującym odpowiednio okres: od 1 kwietnia 2010r. do 31 marca 2011r. ( decyzja nr (...) ), od 1 kwietnia 2011r. do 31 marca 2012r. ( decyzja nr (...) ) i od 1 kwietnia 2012r. do 31 marca 2013r. ( decyzja nr (...) ) podwyższa się o 50%. W uzasadnieniu decyzji podano, że zostały one wydane w oparciu o analizę złożonych przez płatnika składek „Informacji o danych do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe ZUS IWA” za ostatnie trzy lata poprzedzające dany rok składkowy oraz złożonej w dniu 21 listopada 2012r. korekty za rok 2009, w której wykazano liczbę poszkodowanych w wypadkach przy pracy ogółem wyższą, niż w dokumencie złożonym pierwszorazowo. Z analizy tej wynika, że w informacji ZUS IWA za 2009r. złożonej w dniu 11 lutego 2010r. wykazano liczbę poszkodowanych w wypadkach przy pracy ogółem jako „O”, natomiast w korekcie złożonej w dniu 21 listopada 2012r. wykazano „1”. Powyższa korekta została złożona w wyniku kontroli przeprowadzonej przez Wydział Kontroli Płatników Składek ZUS O/ S. w okresie od 21 listopada 2012r. do 23 listopada 2012r. Na podstawie błędnych danych zawartych w złożonych informacjach ZUS IWA, organ rentowy ustalił dla płatnika składek w w/w okresach stopy procentowe na ubezpieczenie wypadkowe w wysokości 0,80% ,tj. niższe od tych, które powinny być ustalone na podstawie prawidłowych danych – w wysokości 0,94%. Mając na uwadze powyższe oraz przepis art.34 ust.1 w/w ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych organ rentowy za zasadne uznał ustalenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w w/w okresach składkowych w wysokości 150% stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych z obowiązkiem opłacenia tych składek wraz z odsetkami za zwłokę. Odwołanie od w/w decyzji płatnik składek A. Z. działający pod nazwą Agencja (...) w W. zarzucając im naruszenie prawa materialnego ,tj. przepisu art.34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . Odwołujący się przyznał, że doszło do nieprawidłowego określenia obowiązującej płatnika stopy procentowej składki wypadkowej na skutek podania w informacji ZUS IWA błędnych danych co do ilości osób poszkodowanych w wypadkach przy pracy. Dlatego nie kwestionuje on obowiązku odprowadzenia wraz z odsetkami różnicy między wysokością składek należnych a faktycznie odprowadzonych. Jednakże zaistniała sytuacja nie była świadomym działaniem, ale wynikała z przeoczenia jego pracownika i dlatego nie może to prowadzić do automatycznego nałożenia na płatnika sankcji określonej w art.34 ust.1 ustawy wypadkowej. Błąd ten był wynikiem niezawinionego działania płatnika i dlatego nie zachodzi podstawa do naliczenia stopy procentowej na cały rok składkowy w wysokości o 50% wyższej. Ponadto sytuacja taka zdarzyła się płatnikowi po raz pierwszy, a wcześniejsze kontrole nie wykazywały żadnych nieprawidłowości w zakresie płatności składek. W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie powołując się na przepisy prawa i argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach. Postanowieniem z 24 stycznia 2014r. Sąd połączył sprawy z odwołań ubezpieczonego od powyższych decyzji zarejestrowane pod sygnaturami akt: IV U 178/13, IV U 179/13 i 180/13 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt IV U 178/13 (postanowienie k.9-9v akt sprawy) Sąd ustalił, co następuje: Płatnik składek A. Z. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Agencja (...) z siedzibą w W. . W dniu 11 lutego 2010r. płatnik składek przekazał organowi rentowemu informację ZUS IWA za 2009r. zawierającą dane do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe. W informacji wykazano, że w 2009r. u płatnika składek nie wystąpiły wypadki przy pracy, gdy faktycznie miał miejsce jeden wypadek przy pracy. Przedmiotowy dokument przygotował pracownik płatnika składek B. P. . Przyczyną podania danych nieodpowiadających stanowi faktycznemu było przeoczenie pracownika (zeznania świadka B. P. k.12v). W oparciu o przekazaną informację organ rentowy ustalił stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe za okresy składkowe od 1 kwietnia 2010r. do 31 marca 2011r., od 1 kwietnia 2011r. do 31 marca 2012r. i od 1 kwietnia 2012r. do 31 marca 2013r. w wysokości 0,80%. Przy przyjęciu prawidłowych danych co do ilości wypadków przy pracy w firmie płatnika składek stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe w w/w okresach składkowych powinna wynosić 0,94%. Fakt nie wykazania w dokumencie ZUS IWA za 2009r. zaistniałego wypadku przy pracy został ujawniony przez organ rentowy w toku kontroli przeprowadzonej u płatnika składek w okresie od 21 do 23 listopada 2012r. (protokół kontroli z 26 listopada 2012r. k.1-3 akt organu rentowego). W następstwie tych ustaleń organ rentowy wydał zaskarżone decyzje, w których stwierdził podwyższenie stóp procentowych składki na ubezpieczenie wypadkowe w powyższych okresach składkowych o 50% ( decyzje nr (...) z 18 grudnia 2012r. k.13, 15 i 17 akt organu rentowego). Sąd zważył, co następuje: Odwołania płatnika składek A. Z. podlegały uwzględnieniu. Zgodnie z art.34 ust.1 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r. Nr 167, poz.1322 ze zm.) jeżeli płatnik składek nie przekaże danych lub przekaże nieprawdziwe dane, o których mowa w art.31 (do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe), co spowoduje zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na cały rok składkowy w wysokości 150% stopy procentowej, ustalonej na podstawie prawidłowych danych, a płatnik składek zobowiązany jest opłacić zaległe składki wraz z odsetkami za zwłokę. W sprawie niesporne jest, że w przekazanej organowi rentowemu informacji ZUS IWA za 2009r. płatnik składek nie podał informacji o wypadku przy pracy, który miał miejsce w tym roku w prowadzonej przez niego firmie. Okoliczność ta spowodowała, że organ rentowy ustalił stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe w trzech następnych okresach składkowych w wysokości niższej od tej, która byłaby ustalona w oparciu o prawidłowe dane. Następnie, z chwilą ujawnienia tej okoliczności zastosował wobec płatnika składek sankcję przewidzianą w powyższym przepisie. Analizując powyższe ustalenia Sąd doszedł do przekonania, że takie działanie organu rentowego nie uwzględniało całokształtu okoliczności sprawy. W szczególności organ rentowy nie zważył, że działanie płatnika składek jakkolwiek nieprawidłowe, nie było działaniem intencjonalnym, nakierowanym na wprowadzenie organu rentowego w błąd, a wynikało z omyłki pracownika przygotowującego dane dla organu rentowego. W orzecznictwie sądów aktualny jest pogląd, że choć w w/w uregulowaniu przewidziano, iż następstwem przekazania danych niezgodnych ze stanem faktycznym jest obowiązek zapłacenia podwyższonej składki, to jednak nie jest to odpowiedzialność absolutna. Ustawodawca posługuje się bowiem pojęciem danych nieprawdziwych, a nie danych nieprawidłowych. W przypadku danych nieprawdziwych chodzi o zawinione zachowanie płatnika, ukierunkowane na wprowadzenie organu rentowego w błąd. Dlatego w sprawie o podwyższenie składki na ubezpieczenie wypadkowe nie można abstrahować od przyczyn i okoliczności, dla których płatnik składek wadliwie przekazał dane (tak Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 5 września 2013r. w sprawie III AUa 207/13, Lex nr 1372374). Z ustaleń Sądu w niniejszej sprawie wynika, że przyczyną przekazania przez płatnika składek wadliwych danych było przeoczenie pracownika przygotowującego dane. Należy uznać argumentację odwołującego się, że jego zamiarem nie było wprowadzenie organu rentowego w błąd w celu ustalenia niższej składki na ubezpieczenie wypadkowe. Z protokołu kontroli u płatnika składek wynika ponadto, że przekazanie nieprawidłowych danych w informacji ZUS IWA za 2009r. było jedynym uchybieniem płatnika (protokół kontroli k.1-3 akt organu rentowego). Mając na uwadze całokształt powyższych okoliczności Sąd uznał, że odwołania płatnika składek zasługują na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477.14§2 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.