IV U 837/13

Sygn. akt IV U 837/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Natalia Lipińska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. w Tarnowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania P. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 27 marca 2013 r., nr (...) o prawo do renty rodzinnej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 27 marca 2013 r., nr (...) , ZUS Oddział w T. , na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówił P. R. przyznania prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu z uwagi na to, że zmarły w dniu śmierci nie miał ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy i nie spełniał warunków do uzyskania tego świadczenia. Decyzja powyższa została zaskarżona przez P. R. odwołaniem. W związku z odwołaniem, organ rentowy powtórnie badał, czy ojciec odwołującego w dniu śmierci spełniał warunki do przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Postępowanie to skutkowało wydaniem decyzji z dnia 3 czerwca 2013 r., którą organ rentowy ponownie odmówił P. R. przyznania prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu z tych samych co uprzednio przyczyn. Decyzją tą uchylona została zaskarżona decyzja ZUS Oddział w T. z dnia 27 marca 2013 r. Sąd Okręgowy rozważył, co następuje: Postępowanie wywołane odwołaniem P. R. od decyzji ZUS Oddział w T. z dnia 27 marca 2013 r. podlega umorzeniu na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c. , sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym ( art. 355 § 2 k.p.c. ). W niniejszej sprawie decyzja ZUS z dnia 27 marca 2013 r., którą organ rentowy odmówił P. R. przyznania prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu z uwagi na to, że zmarły w dniu śmierci nie miał ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy i nie spełniał warunków do jej uzyskania, została uchylona decyzją z dnia 3 czerwca 2013 r., ponownie odmawiającą wnioskodawcy prawa do tego świadczenia z tych samych co wcześniej przyczyn. Skoro więc decyzja ZUS z dnia 27 marca 2013 r., od której odwołał się P. R. została uchylona, postępowanie w przedmiotowej sprawie jest zbędne i niedopuszczalne, a zatem podlega umorzeniu. Brak jest wszak instrumentu inicjującego i dopuszczającego postępowanie sądowe, którym w zakresie ubezpieczeń społecznych jest odwołanie od decyzji organu rentowego. W orzecznictwie przyjmuje się natomiast, że dochodzenie przed sądem prawa do świadczenia z ubezpieczenia społecznego, które nie było przedmiotem decyzji organu rentowego, jest niedopuszczalne, z wyjątkiem przewidzianym w art. 477 9 § 4 k.p.c. , a treść decyzji, od której wniesiono odwołanie, wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu (zob. postanowienie SN z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNP 2000, nr 15, poz. 601; wyrok SN z dnia 23 listopada 1999 r., II UKN 204/99, OSNP 2001, nr 5, poz. 169). Umorzenie postępowania wywołanego odwołaniem od decyzji ZUS Oddział w T. z dnia 27 marca 2013 r. nie pozbawia ubezpieczonego możliwości poszukiwania ochrony własnego interesu. Realizując swoje ustawowe uprawnienia, odwołujący może- na ogólnych zasadach- wywieść odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 3 czerwca 2013 r., pamiętając, że termin ten wynosi miesiąc od doręczenia wnioskodawcy odpisu tej decyzji ( art. 477 ( 9 ) § 1 k.p.c. ), a wniesienie odwołania po upływie terminu powoduje jego odrzucenie, chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego ( art. 477 ( 9 ) § 3 k.p.c. ). Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 355 § 1 k.p.c.