IV U 1521/16

Sygn. akt IV U 1521/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy/Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie Wydział IV w składzie: Przewodniczący SSO Monika Wąsowicz Protokolant Dorota Chrząstek po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. w Częstochowie sprawy P. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. o ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania P. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. z dnia 20 września 2016 r. Nr (...) oddala odwołanie Sygn. akt IV U 1521/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20 września 2016 roku numer (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. stwierdził, że P. R. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej odwołujący dokonał w okresie od 1 kwietnia 2010 roku do 6 kwietnia 2010 roku oraz od 1 listopada 2013 roku zgłoszenia do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych: emerytalnego, rentowych, wypadkowego oraz obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Pismem z dnia 7 lipca 2015 roku organ rentowy powiadomił odwołującego, iż od 7 kwietnia 2010 roku do 31 stycznia 2012 roku oraz od 1 lutego 2012 roku do 31 października 2013 roku podlega ustawodawstwu polskiemu w zakresie ubezpieczeń społecznych. W związku z powyższym od 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku organ rentowy stwierdził, że P. R. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W odwołaniu wniesionym do Sądu P. R. zakwestionował powyższą decyzję zarzucając: 1. wydanie decyzji w sytuacji, gdy winien on podlegać od dnia zawarcia kolejnych umów o pracę, tj. od dnia 7 kwietnia 2010 roku oraz od dnia 1 lutego 2012 roku, a zatem w okresach od 7 kwietnia 2010 roku do 31 stycznia 2012 roku oraz od 1 lutego 2012 roku do 31 października 2013 roku ustawodawstwu słowackiemu i dlatego też wyrejestrował się od pierwszego dnia zawarcia kolejnych umów o pracę ze słowackimi pracodawcami z ubezpieczeń w Polsce i w okresie świadczenia pracy najemnej na Słowacji nie powstał dla niego obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe, gdyż wszystkie składki z tego tytułu odprowadzali za niego słowaccy pracodawcy; 2. rażące naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 roku w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. L 200 z dnia 7 czerwca 2004 roku, s. 1), zawierającego normę kolizyjną wskazującą na ustawodawstwo właściwe dla ubezpieczenia społecznego osoby normalnie wykonującej pracę najemną i pracę na własny rachunek w różnych państwach członkowskich Unii, przez co wyłączona jest możliwość ustalenia prawa właściwego dla tego stosunku prawnego w inny sposób, niż wskazany przez normę dotyczącą koordynacji ubezpieczeń społecznych poprzez uznanie, iż jest on zobowiązany do opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej , podczas gdy zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podlega on wyłącznie ustawodawstwu słowackiemu z tytułu pracy najemnej i dlatego nie powstał wobec niego obowiązek podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu; 3. rażące naruszenie art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 poprzez nieuwzględnienie nadanych mu numerów ubezpieczenia w registracnych listach FO , podczas gdy polska instytucja ubezpieczeniowa nie może tej okoliczności zignorować, istnienie bowiem tytułu ubezpieczenia społecznego za granicą wyklucza dokonywanie ustaleń przeciwko dowodowi ubezpieczenia społecznego w innym państwie; 4. rażące naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść wydanej decyzji, a to poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 11 ust. 3 lit.a rozporządzenia nr 883/2004 poprzez jego zastosowanie, podczas gdy przepis ten nie miał zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ odwołujący wykonuje nie tylko pracę na własny rachunek w Polsce, ale także wykonywał pracę najemną na Słowacji, w związku z tym zastosowanie do niego ma wyłącznie art. 13 ust 3 rozporządzenia nr 883/2004; 5. rażące naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść wydanej decyzji, a to poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004 poprzez jego niezastosowanie i doprowadzenie w rezultacie do sytuacji, w której wbrew przepisom rozporządzenia odwołujący podlega w tym samym czasie ustawodawstwu dwóch różnych państw członkowskich, gdyż do tego sprowadza się zaskarżona decyzja określająca obowiązek podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu oraz wskazująca podstawę wymiaru składek; 6. rażące naruszenie art. 1 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1, art. 6 i art. 16 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego poprzez ustalenie ustawodawstwa polskiego na podstawie nieprawomocnych i spóźnionych informacji od słowackiej instytucji właściwej, mimo iż Oddział powinien podjąć był wątpliwości co do takich ustaleń w myśl art. 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, co doprowadziło do zaniechania uskutecznienia w pełnym zakresie procedury dialogu i koncyliacji określonej tak w art. 6 i art. 16 rozporządzenia wykonawczego, jak i w postanowieniach Decyzji Nr A1 Komisji Administracyjnej z dnia 12 czerwca 2009 roku w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielenia świadczeń na mocy rozporządzenia podstawowego, w szczególności gdy odwołujący od decyzji Socjalnej Poistovnej złożył odwołanie do Krajskiego Sudu w T. , który prowadzi postępowanie sądowe w sprawie (...) pod sygn. (...) , a w sprawie (...) s.r.o. Socialna Poistovna ustredie B. decyzją numer (...) wydanej dnia 2 października 2015 roku zawiesiła postępowanie celem ustalenia należytego stanu faktycznego, co jednoznacznie oznacza, iż nie zakończyło się prawomocnie postępowanie przed jedną instytucją właściwą – a to instytucją miejsca wykonywania pracy – odnośnie ustalenia ustawodawstwa właściwego. Wywodząc z powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez ustalenie, iż od dnia 7 kwietnia 2010 roku do 31 stycznia 2012 roku oraz od 1 lutego 2012 roku do dnia 31 października 2013 roku nie jest zobowiązany do opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy z uwagi na zatrudnienie w innym Państwie Członkowskim na podstawie umów o pracę i wykonywanie pracy najemnej na terenie tego państwa, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w części i wydanie orzeczenia co do istoty sprawy poprzez stwierdzenie, iż od dnia 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku nie jest zobowiązany do opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy z uwagi na zatrudnienie w innym Państwie Członkowskim, względnie wydanie zarządzenia w oparciu o art. 467 § 4 k.p.c. na podstawie którego nastąpi zwrot akt organowi rentowemu celem uzupełnienie materiału sprawy i usunięcia braków uniemożliwiających rozpoznanie sprawy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w C. wniósł o oddalenie odwołania wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił, co następuje: P. R. od dnia 2 marca 1993 roku prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (...) . Przedmiotem tej działalności jest według PKD produkcja urządzeń, instrumentów oraz wyrobów medycznych, włączając dentystyczne. W okresie od 7 kwietnia 2010 roku do 31 stycznia 2012 roku odwołujący był zatrudniony u G. M. - G. C. , B. , a następnie w okresie od 1 lutego 2012 roku do 31 października 2013 roku był zatrudniony w (...) s.r.o., P. (...) Č. . Z tytułu powyższego zatrudnienia odwołujący został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych na Słowacji. Pismem z dnia 7 lipca 2015 roku ZUS tymczasowo ustalił, że ubezpieczony podlega polskiemu ustawodawstwu z zakresu ubezpieczeń społecznych w okresach od 7 kwietnia 2010 roku do 31 stycznia 2012 roku oraz od 1 lutego 2012 roku do 31 października 2013 roku. O powyższym poinformowano słowacką instytucję ubezpieczeniową oraz wnioskodawcę, którego poinformowano dodatkowo, że ustalenie właściwego ustawodawstwa stanie się ostateczne w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia słowackiej instytucji ubezpieczeniowej tymczasowego ustalenia właściwego ustawodawstwa oraz poinformowano go o możliwości złożenia wniosku o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie. Odpis powyższej informacji słowacka instytucja ubezpieczeniowa otrzymała w dniu 13 lipca 2015 roku i w dwumiesięcznym terminie nie złożyła do niej żadnych zastrzeżeń. W dniu 28 września 2015 roku (data nadania pisma w placówce pocztowej) P. R. złożył wniosek o wydanie decyzji administracyjnej określającej ustawodawstwo właściwe w zakresie ubezpieczeń społecznych. Decyzją z dnia 20 października 2015 roku nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. stwierdził, że P. R. w okresie od 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku podlega ustawodawstwu polskiemu w zakresie ubezpieczeń społecznych. P. R. nie zgodził się z powyższą decyzją i zaskarżył ją do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w C. , który wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2016 roku w sprawie sygn. akt IV U 1916/15 oddaliło jego odwołanie. (vide: akta rentowe, akta tut. Sądu sygn. akt IV U 1916/15) Sąd zważył, co następuje: Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, iż kwestia podlegania przez P. R. od 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku, w zakresie ubezpieczeń społecznych, ustawodawstwu polskiemu, została jest rozstrzygnięta przez organ rentowy a następnie przez Sąd Okręgowy i jako taka nie podlega dalszemu badaniu w sprawie niniejszej. W konsekwencji zarzuty i wnioski dowodowe podniesione przez odwołującego w odwołaniu od decyzji ZUS z dnia 20 września 2016 roku przy pomocy, których starał się on wykazać, że w w/w okresie w zakresie ubezpieczeń społecznych winien podlegać ustawodawstwu słowackiemu, pozostają bezprzedmiotowe i jako takie nie mają one żadnego wpływu na rozstrzygnięcie. Istotą niniejszej sprawy pozostała zatem wyłącznie ocena, czy organ rentowy stwierdzając podleganie przez P. R. , jako osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym i wypadkowemu od dnia 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 963 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9 , osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą oraz osobami z nimi współpracującymi. Osoby te mogą ponadto, na swój wniosek, zostać objęte dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym (art. 11 ust. 2). Osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu (art. 12 ust. 1). W myśl art. 13 pkt 4 osoby prowadzące pozarolniczą działalność podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie niesporne jest, iż w objętym zaskarżoną decyzją ZUS z dnia 20 września 2016 roku okresie, tj. od 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku P. R. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą oraz nie posiadał w tym czasie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej żadnego innego tytułu do objęcia go obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi, albowiem pismem z dnia 7 lipca 2015 roku, w zakresie ubezpieczeń społecznych, został objęty ustawodawstwem polskim, do czego słowacka instytucja ubezpieczeniowa w zakreślonym terminie nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń W związku z powyższym, odwołujący z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej od 7 kwietnia 2010 roku do 31 października 2013 roku z mocy samego prawa podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. W konsekwencji zasadnie organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. Wobec powyższego Sąd Okręgowy, na mocy art. 47714 § 1 k.p.c. oraz przepisów powołanych w treści uzasadnienia, oddalił odwołanie P. R. jako bezzasadne.