IV U 152/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy przyznał prawo do emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego od daty jego osiągnięcia, mimo pierwotnej odmowy ZUS.
Odwołujący H.D. domagał się przyznania prawa do emerytury, które zostało odmówione przez ZUS z powodu niespełnienia warunków dotyczących wieku emerytalnego oraz stażu pracy w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy ustalił, że odwołujący osiągnął powszechny wiek emerytalny w trakcie postępowania sądowego. Zmienił decyzję ZUS, przyznając prawo do emerytury od dnia osiągnięcia wymaganego wieku, oddalając jednocześnie odwołanie w pozostałym zakresie z powodu niespełnienia warunków do wcześniejszej emerytury.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. decyzją z dnia 18 stycznia 2017 r. odmówił H. D. prawa do emerytury, wskazując na niespełnienie warunków do emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego (wymagany wiek 66 lat i 1 miesiąc) oraz warunków do tzw. wcześniejszej emerytury (wymagany staż 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 15 lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999 r.). Odwołujący zaskarżył decyzję, podnosząc m.in. kwestie zaliczenia okresów nauki zawodu, służby wojskowej i pracy za granicą. Sąd Okręgowy w Tarnowie, analizując zebrany materiał dowodowy, ustalił, że odwołujący osiągnął powszechny wiek emerytalny (66 lat i 1 miesiąc) w dniu (...), co nastąpiło w trakcie postępowania sądowego. Sąd uznał, że zgodnie z art. 316 § 1 k.p.c. może uwzględnić tę okoliczność. Zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając H. D. prawo do emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego od dnia (...) roku. Jednocześnie oddalił odwołanie w pozostałym zakresie, stwierdzając, że odwołujący nie spełnił warunków do wcześniejszej emerytury, tj. nie udokumentował na dzień 1 stycznia 1999 r. 25-letniego okresu ubezpieczenia ani 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uwzględnił fakt osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego w trakcie postępowania sądowego i przyznał prawo do emerytury.
Uzasadnienie
Sąd zastosował art. 316 § 1 k.p.c., który pozwala na uwzględnienie okoliczności, które zaszły po wydaniu decyzji organu rentowego, w tym osiągnięcie wymaganego wieku emerytalnego w trakcie postępowania sądowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana decyzji i przyznanie prawa do emerytury w części, oddalenie w pozostałym zakresie
Strona wygrywająca
H. D.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. D. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (6)
Główne
u.e.r. FUS art. 24 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa powszechny wiek emerytalny dla ubezpieczonych urodzonych po 31 grudnia 1948 r., który jest podstawowym wymogiem do przyznania emerytury z nowego systemu.
u.e.r. FUS art. 24 § 1b
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonych w okresie od 1 stycznia 1951 r. do 31 marca 1951 r. na co najmniej 66 lat i 1 miesiąc.
u.e.r. FUS art. 184
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa warunki nabycia prawa do tzw. wcześniejszej emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Pomocnicze
rozp. RM art. 4 § 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
Określa wymóg posiadania co najmniej 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
k.p.c. art. 316 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pozwala sądowi na uwzględnienie okoliczności, które zaszły po wydaniu decyzji organu rentowego, w tym osiągnięcie wymaganego wieku emerytalnego w trakcie postępowania sądowego.
k.p.c. art. 477 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osiągnięcie powszechnego wieku emerytalnego w trakcie postępowania sądowego. Możliwość zastosowania art. 316 § 1 k.p.c. do uwzględnienia nowej okoliczności faktycznej.
Odrzucone argumenty
Niespełnienie warunków do wcześniejszej emerytury z powodu braku wymaganego stażu ubezpieczeniowego i pracy w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999 r. Niewystarczające udokumentowanie niektórych okresów zatrudnienia.
Godne uwagi sformułowania
Powszechny wiek emerytalny wynoszący 66 lat i 1 miesiąc dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 stycznia 1951 r. do dnia 31 marca 1951 r., zgodnie z art. 24 ust. 1b pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, odwołujący osiągnął w dniu (...). Zasadniczym wymogiem nabycia prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., zgodnie z powołanym wyżej przepisem, jest więc osiągnięcie powszechnego wieku emerytalnego. Prawo w powszechnym wieku emerytalnym nie jest zatem uzależnione od wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych, ale od osiągnięcia określonego w przepisie wieku.
Skład orzekający
Natalia Lipińska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że osiągnięcie wieku emerytalnego w trakcie postępowania sądowego może być podstawą do przyznania świadczenia, zgodnie z art. 316 § 1 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osiągnięcia wieku emerytalnego po wydaniu decyzji ZUS, ale przed wydaniem wyroku sądowego. Nie dotyczy sytuacji, gdy brakuje innych, fundamentalnych przesłanek do świadczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest śledzenie zmian stanu faktycznego w trakcie postępowania sądowego i jak przepisy proceduralne mogą wpływać na rozstrzygnięcie, zwłaszcza w kontekście prawa do emerytury.
“Emerytura przyznana po latach walki z ZUS – kluczowy moment osiągnięcia wieku!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV U 152/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2017 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Natalia Lipińska Protokolant: sekr. sądowy Anna Dorecka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołania H. D. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 18 stycznia 2017 roku nr (...) w sprawie H. D. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do emerytury 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób że przyznaje odwołującemu się H. D. (1) prawo do emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego od dnia 10 kwietnia 2017 roku; 2. w pozostałym zakresie oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 152/17 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 15 maja 2017 r. Decyzją z dnia 18 stycznia 2017 r., nr (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. , na podstawie art. 24 i art. 184 przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887 ze zm.), przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. z 2004 r. UE L Nr 166, poz. 1), odmówił H. D. (1) przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji Zakład podał, że ubezpieczony nie spełnia warunków do emerytury z art. 24 ust. 1 ustawy emerytalno- rentowej, ponieważ nie osiągnął wieku 66 lat i 1 miesiąca, a także wymogów określonych w art. 184 powołanej ustawy, od wystąpienia których uzależnione jest nabycie prawa do tzw. wcześniejszej emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udokumentował 25- letniego okresu ubezpieczenia, a jedynie 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych oraz 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Decyzję tę zaskarżył H. D. (1) , domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że przez 3 lata pobierał naukę zawodu, przez 2 lata pracował, a ponadto odbywał zasadniczą służbę wojskową w K. . Do odwołania ubezpieczony dołączył kserokopię umowy o nauce zawodu z dnia 1 września 1965 r. i angażu z dnia 1 maja 1969 r. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 24 ust. 1 b pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 stycznia 1951 r. do dnia 31 marca 1951 r. wynosi co najmniej 66 lat i 1 miesiąc. Powszechny wiek emerytalny odwołujący osiągnie więc w dniu 10 kwietnia 2017 r. Wobec tego, powinien złożyć ponowny wniosek o emeryturę. Zakład podkreślił przy tym, że prawo do tej emerytury nie jest uzależnione od wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych, ale wyłącznie od osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego. Następnie wskazał, że nie zaliczono odwołującemu do stażu pracy w Polsce okresu jego zatrudnienia w firmie (...) do 15 września 1969 r., chociaż taka data zakończenia zatrudnienia widnieje w legitymacji ubezpieczeniowej, ale do 28 lutego 1969 r. Odwołujący nie nadesłał bowiem sprecyzowanego oświadczenia, kiedy w okresie pracy w firmie (...) miał przerwę w zatrudnieniu. Z wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej wynika, że w roku 1969 r. wypłacono mu wynagrodzenie za niespełna 2 miesiące. W piśmie zaś z dnia 28 czerwca 2016 r. odwołujący oświadczył, że w trakcie zatrudnienia w firmie (...) przebywał na urlopie bezpłatnym. Zakład podał ponadto, że w stażu pracy nie uwzględnił odwołującemu zatrudnienia w Spółdzielni Pracy (...) w S. , ponieważ w legitymacji ubezpieczeniowej przy pieczęci Spółdzielni widnieje wyłącznie wpis z datą 2 lutego 1970 r. i brak jest adnotacji odnośnie czasokresu tego zatrudnienia. ZUS wskazał też, że w legitymacji tej nie ma wpisu dotyczącego zatrudnienia odwołującego w Fabryce (...) . Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołujący H. D. (1) , urodzony w dniu (...) , w dniu (...) osiągnął 60 lat życia. We wniosku z dnia 27 marca 2015 r. ubezpieczony wniósł o przyznanie mu prawa do emerytury. Zaskarżoną decyzją z dnia 18 stycznia 2017 r. (...) Oddział w T. odmówił H. D. (1) przyznania prawa do emerytury, ponieważ wnioskodawca nie osiągnął powszechnego wieku emerytalnego, wynoszącego 66 lat i 1 miesiąc, a także nie spełnił wymogów określonych w art. 184 ustawy emerytalno- rentowej, od wystąpienia których uzależnione jest nabycie prawa do tzw. wcześniejszej emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udokumentował 25- letniego okresu ubezpieczenia, a jedynie 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych oraz 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (okoliczności bezsporne) Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy: Odwołujący H. D. (1) pracował w (...) w K. od 1 września 1965 r. do 28 lutego 1969 r. W roku 1969 r. wypłacono mu wynagrodzenie za niespełna 2 miesiące w łącznej kwocie 2078 zł. Miesięczny zarobek ubezpieczonego wynosił 1139 zł. Po dniu 28 lutego 1969 r. odwołujący korzystał z urlopów bezpłatnych. Okres od 1 września 1965 r. do 28 lutego 1969 r., wynoszący 3 lata i 6 miesięcy, został uwzględniony odwołującemu przez ZUS w stażu ubezpieczeniowym. dowód: - legitymacja ubezpieczeniowa, - umowa o naukę zawodu z dnia 01.09.1965 r.- k. 52-54 akt ZUS, - angaż z dnia 01.05.1969 r.- k. 51 akt ZUS, - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, Okresy od 1 marca 1969 r. do 15 września 1969 r. i od 14 sierpnia 1970 r. do 22 marca 1973 r. ZUS zaliczył odwołującemu do stażu pracy jako zagraniczne okresy składkowe. dowód: - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, Od 30 marca 1973 r. do 11 września 1973 r. odwołujący pracował w (...) Przedsiębiorstwie (...) w S. . Okres ten, wynoszący 5 miesięcy i 11 dni, został mu uwzględniony przez ZUS w stażu ubezpieczeniowym. dowód: - legitymacja ubezpieczeniowa, - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, W legitymacji ubezpieczeniowej przy pieczęci Spółdzielni Pracy (...) w S. widnieje tylko wpis z datą 2 lutego 1970 r. i brak jest adnotacji odnośnie czasokresu tego zatrudnienia. dowód: - legitymacja ubezpieczeniowa, Odwołujący nie figuruje w ewidencji KRUS. dowód: - pismo KRUS z dnia 14.04.2016 r.- k. 1 akt ZUS, W piśmie z dnia 5 maja 2016 r. (...) Oddział w T. poinformował odwołującego o tym, jakie przesłanki zgodnie z art. 24 ust. 1b i art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS należy spełnić, aby otrzymać prawo do emerytury. W piśmie tym ZUS wskazał, że w przypadku braku 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Polsce, istnieje możliwość zaliczenia zatrudnienia w krajach Unii Europejskiej jako pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze po nadesłaniu zaświadczenia od zagranicznego pracodawcy zawierającego takie informacje, jak: okres zatrudnienia, wymiar czasu pracy, zajmowane stanowisko i wykonywane czynności. Jeżeli więc ubezpieczony spełnia prawo do emerytury w myśl art. 184 powołanej wyżej ustawy, powinien nadesłać świadectwa pracy dotyczące zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Polsce (lub dokumentację pośrednią potwierdzającą takie zatrudnienie), ewentualnie zaświadczenie od pracodawcy zagranicznego (w przypadku barku 15- letniego okresu pracy na terenie polski). W piśmie tym ZUS poinformował ponadto, że do wniosku o emeryturę ubezpieczony nie dołączył żadnych dokumentów potwierdzających jego zatrudnienie w Polsce. W związku z tym, celem potwierdzenia okresu zatrudnienia w Polsce, powinien przesłać oryginały świadectw pracy lub zaświadczeń o zatrudnieniu, ewentualnie dokumentów pośrednich lub ich kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez notariusza lub zagraniczną instytucję ubezpieczeniową. W odpowiedzi na to pismo, odwołujący przesłał ZUS tylko swoją legitymację ubezpieczeniową. dowód: - pismo ZUS z dnia 05.05.2016 r.- k. 28 akt ZUS, - pismo odwołującego z dnia 24.05.2016 r.- k. 29 akt ZUS, W piśmie z dnia 13 czerwca 2016 r. (...) Oddział w T. zwrócił się do odwołującego o nadesłanie oświadczenia, czy w okresach zatrudnienia w (...) w K. i w (...) Przedsiębiorstwie (...) w S. posiadał on przerwy w zatrudnieniu lub przebywał na urlopie bezpłatnym. dowód: - pismo ZUS z dnia 13.06.2016 r.- k. 33 akt ZUS, W piśmie z dnia 28 czerwca 2016 r. odwołujący oświadczył, że w okresie zatrudnienia w (...) w K. miał przerwy w zatrudnieniu, ponieważ przebywał na urlopach bezpłatnych. dowód: - pismo odwołującego z dnia 28.06.2016 r.- k. 35 akt ZUS, W piśmie z dnia 4 października 2016 r. (...) Oddział w T. zwrócił się do odwołującego z prośbą o nadesłanie sprecyzowanego oświadczenia, czy w trakcie zatrudnienia (1965-1969) w (...) w K. , w 1969 r. miał przerwę w zatrudnieniu. Zakład podał w piśmie, że oświadczenie takie jest niezbędne, ponieważ zakład pracy w legitymacji ubezpieczeniowej wykazuje zakończenie jego zatrudnienia z dniem 15 września 1969 r., natomiast z wpisu wynagrodzenia za 1969 r. wynika wypłacenie wynagrodzenia za niespełna dwa miesiące zatrudnienia. dowód: - pismo ZUS z dnia 04.10.2016 r.- k. 61 akt ZUS, W piśmie z dnia 28 września 2016 r. odwołujący oświadczył, że w Spółdzielni (...) w S. pracował przez trzy miesiące. dowód: - pismo odwołującego z dnia 18.09.2016 r.- k. 62 akt ZUS, Odwołujący wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. staż ubezpieczeniowy w łącznym wymiarze 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych, w tym 3 lata, 11 miesięcy i 13 dni polskich okresów składkowych, tj. od 1 września 1965 r. do 30 czerwca 1968 r., od 1 lipca 1968 r. do 28 lutego 1969 r. i od 30 marca 1973 r. do 11 września 1973 r. oraz 17 lat i 11 dni zagranicznych okresów składkowych, tj. od 1 marca 1969 r. do 15 września 1969 r. i od 14 sierpnia 1970 r. do 22 marca 1973 r. dowód: - karta przebiegu zatrudnienia- k. 73 akt ZUS, Powszechny wiek emerytalny wynoszący 66 lat i 1 miesiąc odwołujący ukończył w dniu (...) dowód: - kserokopia dowodu osobistego odwołującego- k. 23 akt ZUS, Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów. Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości, zaś ich treść i forma nie były kwestionowane przez strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich, jakie należałoby uwzględnić z urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego. Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności. Sąd rozważył, co następuje: Odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, rozpatrując wniosek odwołującego H. D. (1) o emeryturę, odmówił mu przyznania prawa do tego świadczenia, powołując się na dwie podstawy takiego rozstrzygnięcia. Po pierwsze wskazał, że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania emerytury z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887 ze zm.) w postaci osiągniecia powszechnego wieku emerytalnego, który dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 stycznia 1951 r. do dnia 31 marca 1951 r. wynosi co najmniej 66 lat i 1 miesiąc. ZUS analizował też, czy ubezpieczony spełnia przesłanki do tzw. wcześniejszej emerytury, określone dyspozycją art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS w związku z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Jak stwierdził w zaskarżonej decyzji, z dokumentacji złożonej do akt sprawy nie wynika, aby w dniu 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony spełnił przesłankę ogólnego stażu pracy, wynoszącego dla mężczyzn co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych ( art. 184 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalno- rentowej), ponieważ udowodnił tylko 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych oraz co najmniej 15- letniego stażu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. ). Jeżeli chodzi o drugą z przyczyn odmowy przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury, to w ocenie Sądu, analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest uzasadnione, a wynika to z treści dokumentów, jakie zostały złożone przez wnioskodawcę w toku postępowania przed ZUS. W szczególności, trafnie Zakład przyjął, że datą końcową zatrudnienia ubezpieczonego w firmie (...) jest dzień 28 lutego 1969 r. W toku postępowania sam odwołujący przyznał bowiem, że w trakcie tego zatrudnienia przebywał na urlopach bezpłatnych. W treści pisma z dnia 28 czerwca 2016 r. odwołujący wskazał, że jeżeli chodzi o okres jego zatrudnienia od 1 września 1965 r. do 15 września 1969 r. w (...) w K. , to „są przerwy w tym zatrudnieniu, bo był na urlopach bezpłatnych”. Dodatkowo, z wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej wynika, że odwołującemu wypłacono w tej firmie wynagrodzenie tylko za niespełna dwa miesiące 1969 r., co koresponduje z jego oświadczeniem i uzasadnia przyjęcie dnia 28 lutego 1969 r. jako daty końcowej zatrudnienia w firmie (...) . W stażu pracy ZUS uwzględnił zatem odwołującemu okres jego zatrudnienia w (...) w K. od 1 września 1965 r. do 28 lutego 1969 r., a więc z uwzględnieniem praktycznej nauki zawodu, w oparciu o wpis w legitymacji ubezpieczeniowej, umowę o naukę zawodu z dnia 1 września 1965 r. i angaż (zmianę umowy o pracę) z dnia 1 maja 1969 r. W toku postępowania przed ZUS, odwołujący domagał się uwzględnienia mu w stażu pracy okresu zatrudnienia w Fabryce (...) łącznie ze służbą wojskową, odbywaną- jak podał- w okresie od 27 października 1970 r. do 14 sierpnia 1972 r. Z karty przebiegu zatrudnienia wynika jednak, że okresy od 1 marca 1969 r. do 15 września 1969 r. i od 14 sierpnia 1970 r. do 22 marca 1973 r. zostały mu przez ZUS zaliczone do tego stażu jako zagraniczne okresy składkowe. Zasadnie w stażu pracy ZUS nie uwzględnił ubezpieczonemu okresu jego zatrudnienia w Spółdzielni Pracy (...) w S. . Analiza treści legitymacji ubezpieczeniowej nie daje bowiem ku temu podstaw. W legitymacji tej brak jest adnotacji o czasokresie zatrudnienia ubezpieczonego w Spółdzielni Pracy (...) w S. . W aktach sprawy nie ma zaś innych dokumentów potwierdzających ten okres zatrudnienia. W piśmie z dnia 28 września 2016 r. odwołujący oświadczył, że pracował w Spółdzielni przez trzy miesiące i domaga się uwzględnienia tego okresu zatrudnienia w stażu ubezpieczeniowym. Nawet, gdyby istniały dowody potwierdzające ten trzymiesięczny okres zatrudnienia w Spółdzielni Pracy (...) w S. , to okres ten pozostaje bez wpływu na ogólną ocenę, ponieważ odwołujący wykazał tylko 21 lat, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych, a zatem do udowodnienia co najmniej 25- letniego okresu ubezpieczenia zabrakło mu 3 lat, 1 miesiąca i 17 dni. Okres ten znacznie wykracza zatem ponad te trzy miesiące. Podkreślić natomiast należy, że powszechny wiek emerytalny wynoszący 66 lat i 1 miesiąc dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 stycznia 1951 r. do dnia 31 marca 1951 r., zgodnie z art. 24 ust. 1b pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, odwołujący osiągnął w dniu (...) Ustanowiony w art. 24 ust. 1 ustawy emerytalno- rentowej wiek emerytalny dotyczy ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. W przepisie tym wprowadzono nową konstrukcję zasad przyznawania emerytury. Odstąpiono od warunku wymaganego (odpowiednio długiego) okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego) na rzecz przesłanki prawa do emerytury polegającej na osiągnięciu wieku emerytalnego („Emerytury i renty z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Komentarz”, (red.) B. Gudowska, dr hab. K. Ślebzak) . Zasadniczym wymogiem nabycia prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., zgodnie z powołanym wyżej przepisem, jest więc osiągnięcie powszechnego wieku emerytalnego. Wyłącznie bowiem od spełnienia tego warunku prawnego uzależnione jest przyznanie podstawowego świadczenia z nowego systemu emerytalnego, czyli emerytury z art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Prawo w powszechnym wieku emerytalnym nie jest zatem uzależnione od wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych, ale od osiągniecia określonego w przepisie wieku. Powszechnego wieku emerytalnego odwołujący nie osiągnął w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przesłanka ta jednak ziściła się w toku postępowania sądowego przed wydaniem rozstrzygnięcia. Okoliczność tę Sąd uwzględnił, ponieważ w dniu wyrokowania odwołujący miał ukończone 66 lat i 1 miesiąc. W orzecznictwie Sądów Apelacyjnych podnosi się, że istotą postępowania odwoławczego od decyzji organów rentowych jest badanie zasadności i legalności zaskarżonych decyzji, lecz żaden przepis procedury nie wyłącza stosowania art. 316 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (por. np. wyrok SA w Łodzi z dnia 4 września 2012 r., III AUa 26/12, LEX nr 1217732). Jak podkreślił Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 17 maja 2016 r., III AUa 499/15 ( Legalis nr 1509131), fakt, iż jedna z przesłanek nabycia prawa do emerytury w postaci osiągnięcia wymaganego wieku ziściła się w toku postępowania, nie ma znaczenia w sprawie, gdyż od momentu wszczęcia postępowania okoliczności faktyczne dotyczące przedmiotu sprawy mogą się zmieniać. W wyroku z dnia 9 kwietnia 2013 r., III AUa 1394/12 (LEX nr 1313294) Sąd Apelacyjny w Krakowie stwierdził natomiast, że orzekanie w procesie przed sądem w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych dotyczy wyłącznie badania legalności decyzji organu rentowego, nie może mieć charakteru absolutnego. Ma ono bowiem uzasadnienie tylko wtedy, kiedy odwołanie się do art. 316 § 1 k.p.c. wypaczałoby charakter postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych i prowadziłoby do jaskrawego pominięcia odrębności tego postępowania poprzez całkowite pozbawienie znaczenia postępowania administracyjnego poprzedzającego postępowanie sądowe. Niebezpieczeństwa takiego nie ma w sytuacji, kiedy spełnienie się ostatniej z przesłanek prawa do świadczenia (np. osiągnięcie wymaganego stażu ubezpieczeniowego) w trakcie postępowania sądowego jest oczywiste i niekwestionowane przez organ rentowy. W ocenie Sądu, nie ma konieczności, aby odwołujący występował do ZUS z nowym wnioskiem o emeryturę. Organ rentowy, rozpatrując pierwszy wniosek, badał bowiem spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek zarówno do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, jak i prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Podkreślić również trzeba, że w toku postępowania przed ZUS, w piśmie z dnia 5 maja 2016 r. Zakład poinformował odwołującego o tym, jakie przesłanki zgodnie z art. 24 ust. 1b i art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS należy spełnić, aby otrzymać prawo do emerytury. Biorąc pod uwagę, że na chwilę wyrokowania odwołujący spełnił przesłankę w postaci powszechnego wieku emerytalnego, gdyż wiek ten, wynoszący 66 lat i 1 miesiąc, osiągnął w dniu (...) Sąd przyznał mu prawo do emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego od tej daty, oddalając odwołanie w pozostałym zakresie jako nieuzasadnione. Odwołujący nie spełnił bowiem dwóch przesłanek koniecznych do przyznania mu tzw. wcześniejszej emerytury w postaci wykazania na dzień 1 stycznia 1999 r. co najmniej 25- letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz co najmniej 15- letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnych charakterze. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów prawa oraz art. 477 14 § 1 i 2 k.p.c. , Sąd orzekł, jak w punktach 1 i 2 wyroku. (...) (...) - (...) - (...) - (...) (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI